İçeriğe geç
İnsanlığa Uçuş sayfasını açİnsanlığa UçuşBoris PolevoyKitap · 2017
İlk gönderi

İnsanın sınırlarını kim çizer? Doğa mı? Kader mi? Yoksa içimizdeki o yorgun ama hala susmayan ses mi? Boris Polevoy’un İnsanlığa Uçuş adlı romanı, bu soruların eşiğinde sürünerek ilerleyen bir adamın hiksyesidir. Savaşta her iki bacağını kaybeden pilot Aleksey Maresyev’in tekrar gökyüzüne çıkma arzusudur anlatılan. Ama bu, sadece bir savaş pilotunun biyografisi değildir. Bu, parçalanmış bir bedenin, dağılmamış bir ruh tarafından yeniden ayağa kaldırıldığı, gerçek anlamda bir “yeniden doğuş” hikayesidir. Ve işin tuhafı, bu doğum kan içinde değil; kar içinde gerçekleşir. Soğuk, sessizlik, yırtılmış deriler. Ama kalp hala orada. Atıyor. Üşüyerek. Bu adam yürümüyor. Sürünüyor. Sadece ilerlemek için değil, geride hiçbir şey kalmadığı için. Sovyet ideolojisi ona “gerçek insan” der. Ama onu asıl insan yapan şey, bir devletin ona verdiği madalya değil — karanlık bir ormanın içinde tek başına kaldığında, hâlâ bir anlam araması. Yani sadece hayatta kalmak değil, dönmek istemesi. Kendine. Gökyüzüne. Roman boyunca en çok hissedilen şey, eksiklik korkusu. Bacaklar gitmiş olabilir. Ama irade orada. İrade, bazen bir organ gibi çalışır. İrade seni yürütmez. Ama seni inandırır: "Yürümen gerekiyor." Aleksey’in tekrar kokpite oturması, teknik bir başarıdan öte bir varoluş bildirgesidir. Uçmak, onun için artık bir görev değil. Bir isyandır. Kendi sınırlarına karşı bir başkaldırı. Ve yazar bunu patetik ajitasyonlarla yapmıyor. Hayır. Zamanı dondurarak yapıyor. Sessizliği çığlık gibi kullanarak. O yüzden bu roman yalnızca Sovyet kahramanlığını anlatmaz. Modern insanın çöküşten sonraki ilk adımını anlatır. Uçuşu gökten değil, yerden başlatır. Gerçekten: İrade, kanat takar mı? Belki de sorulması gereken bu değil. Belki de doğru soru: "Kanatların yokken de uçabilir misin?" Ve cevap hala aynı: Evet. Yeterince düşersen, Yeterince kırılırsan, Yeterince yalnız kalırsan, Uçmak tek seçenek haline gelir. Çünkü bazen, insanı gökyüzüne kaldıran şey aerodinamik değil, inattır.

Yükleniyor…

Ne izledin, ne okudun? Herkese anlat.

E-posta ile Devam Et