florynn
İnsan yapıcıdır, yeni yollar açmayı sever, bu su götürmez bir gerçektir. Fakat neden acaba bir yandan da yıkmaya, her şeyi kaos haline getirmeye bayılır. Dostoyevski'nin bu okuduğum ikinci kitabı ilki bir kült olan Beyaz Geceler'di yıllar önce okumuştum ve çok etkilenmiştim. Bu kitabını bugün okudum ve karmaşık düşünceler içerisindeyim eminim ki bu kitabı okuyan herkes kitaptaki isimsiz karakterde kendinden bir parça bulacaktır. Dostoyevski insanın iç dünyasına öyle bir pencereden bakıyor ki yazdıklarının tesiri altında kalmamak mümkün değil. İlk bölümde kitaptaki karakter daha çok düşüncelerinden bahsediyor, olay örgüsü pek yaşanmıyor bu nedenle çoğu okuyucu buralarda sıkılıp hatta kitabı yarım bırakabiliyor. Aksine ben oraları da çok sevdim çünkü düşündürüp sorgulatıyor. İkinci bölümde başından geçen bir olayı anlatıyor. Ve en çok üzüldüğüm de Liza'ydı ona ne oldu, nereye gitti, başından neler geçti...
Yeraltından Notlar
