Raf Yorumu: Dedektif Leylek (@dedektifleylek)

Emin-Ethem-Ekrem kardeşler ve ailenin diğer üyeleri.. Ailenin annesi Mürüvvet Hanım ölmüş baba Kazım Bey hayattadır. Babaların isteği üzerine her cuma akşamı yemekte ailece bir araya gelen kardeşler, dışarıdan bakıldığında birbirine çok bağlı olarak görünür. Ama işin iç yüzü bambaşkadır. Ana…devamıEmin-Ethem-Ekrem kardeşler ve ailenin diğer üyeleri.. Ailenin annesi Mürüvvet Hanım ölmüş baba Kazım Bey hayattadır. Babaların isteği üzerine her cuma akşamı yemekte ailece bir araya gelen kardeşler, dışarıdan bakıldığında birbirine çok bağlı olarak görünür. Ama işin iç yüzü bambaşkadır. Ana tema çocukluk çağı sevgisizliği ve yetişkin yalnızlığıdır. Ailenin üyelerinin her biri bunlardan dert yanar. Cuma öğlen saatlerinde başlayan muhabbetle bu ailenin 1 haftalık yaşamına misafir oluyoruz. Konuşulan konular hakkında ailenin her üyesinin hayata bakışını, yaşadıklarına yaklaşımını, duygusal boşluklarını okuyoruz. Dışarıdan şanslı, çok mutlu olduklarını gördüğümüz hayatların her birinin aslında ne dertlerle uğraştığına, her evin sorunlarla dolu olduğunu ve o sorunların yalnızca o evlerin kapalı kapılarının ardında konuşulduğunu ve insanın nasıl giderek yalnızlaştığını okuyoruz Uzun zamandır bu kadar keyifli ve bu kadar çevreme farklı bir görüşle bakmamı sağlayan bir kitap okumamıştım. Kitabı bırakıp etrafıma baktığımda evler, sokaklar, mahalleler boyunca büyüyen dertler, sorunlar, mutsuzluklar hissettim. Ve insan ikiyüzlüdür dedim. Hepimiz nasıl da mutluluk pozları saçıyoruz etrafa. Neden diye soruyor Ethem karakteri bunun için ; insan bunca dertle uğraşırken neden yalnız, neden bir kişi de çıkıp da derdin ne demiyor, neden herkes mutsuz ve neden hiçbir şey olmamış gibi davranmak zorundayız? Kitabı okurken annesini üzmemek için öğretmen olan ve bir gün bile mesleğini sevmeden emekli olmuş Emin gibi kaygılı ; Ethem gibi hiç sevmemiş, sevilmemiş ve yalnız, Ekrem gibi çaresiz, Hülya gibi mutsuz, sinirli, Sevgi gibi saplantılı, Nurten gibi her şeyi kadere ve dine bağladığınızı hissediyorsunuz. Öylesine hikayenin içine alıyor okurken. Kitabın sonundaysa Nurten gibi vardır bunda da bir hayır diye affediyorsunuz içinize sıkıntı olan her şeyi, yaptıklarının mutlaka bir nedeni vardır diye affediyorsunuz her yapılan yanlışı ve kitapla birlikte siz de bitiriyorsunuz herkesle hesaplaşmalarınızı . En azından ben öyle yaptım. Keyifli okumalar :)