rafimdakiler
Doğan Cüceloğlu’nu ilk kez okuduğum için kendime çok kızdım. Çünkü sayfalar arasında öyle keyifle ilerledim ki, zamanın nasıl geçtiğini anlamadan birkaç saat içinde kitabı bitirdim. Dili o kadar akıcı, anlatımı o kadar içten ki insan okurken hem düşündüğünü hem de kendini yeniden sorguladığını fark ediyor.
Var mısın?

