İçeriğe geç
Raf
Nar Ağacı sayfasını açNar AğacıNazan BekiroğluKitap · 2012
36 gönderi

“Sen öyle çağırmasan ben böyle gelmezdim” Geçen seneden beri okumak için beklettiğim eseri okudum ve geldim. Yine neden bu kadar beklediğimle alakalı bir pişmanlık hissediyorum; ama her eserin de bir zamanı olduğunu düşünüyorum her zaman. Karakterimiz anneanne ve dedesinin geçmişini öğrenmek için bir yolculuğa çıkıyor. Bu yolculuk da Nazan Bekiroğlu o kadar güzel bir anlatım yapmış ki, ben yeri geldi Trabzon’da savaşın ortasında kaldım, yeri geldi güldüm, yeri geldi özlem çektim. Okumam boyunca kader mi insanı aşka götürür, yoksa aşk mı insanın kaderini çizer diye sordum durdum kendime. Duygularını okuyucuya bu kadar derinden hissettiren bir kalem benim için her zaman çok kıymetli olmuştur. Eserle ilgili çok detay vermek istemiyorum fakat; duygu yüklü ve tarihî derinliği olan, mükemmel bir kalemden çıkmış eser arıyorsanız; Nar Ağacı bu arayışınızın karşılığı olan bir eser. Aşkla, kitapla, sevgiyle kalın. “Bu genç kadının yüzüne baktığımda, zamanın insana ne yaptığını, neleri götürdüğünü ama neye dokunmadığını da anladım; saçların, dişlerin, rengin, kokunun, tenim, cüssenin hatta boyun değiştiğini ama sadece bakışların aynı kaldığını.” “Şu iki günlük dünyada herkes çoluk çocuğunun boğazından iki lokma ekmek geçirmek derdindeydi.” “Lâkin ölmek de ağlamak da “Geliyorum” demiyor, sormuyordu ki.” “Ama ben sana sadece senden bahsedebilirim. Sen güzelliğinin her şeyi fethettiği zamanlardasın ve ben hangi yanıma değsen o yandan ağrıyorum.” “Seni unutmak için yaşadıklarımı, yaşadığım şeyi unutmak için de seni hatırlıyorum. Ama mümkün değil, hiçbirini unutamıyorum.”

Yükleniyor…

Ne izledin, ne okudun? Herkese anlat.

E-posta ile Devam Et