Raf Yorumu: kimmiş bu kalli? (@kalli)

kalli 5 months ago

Paterson, New Jersey'in bir eyaleti olan Paterson'da sevgilisi Lauren ile birlikte yaşayan ve geçimini otobüs şoförlüğü yaparak sağlayan sıradan hayatın içindeki sıradan adamlardan biridir. Hayatı hep aynı rutin içerisindedir Paterson'un. Kalkar, kahvaltısını yapar, işine gider, eve döner, köpeğini gezdirir, sevgilisine…devamıPaterson, New Jersey'in bir eyaleti olan Paterson'da sevgilisi Lauren ile birlikte yaşayan ve geçimini otobüs şoförlüğü yaparak sağlayan sıradan hayatın içindeki sıradan adamlardan biridir. Hayatı hep aynı rutin içerisindedir Paterson'un. Kalkar, kahvaltısını yapar, işine gider, eve döner, köpeğini gezdirir, sevgilisine vakit ayırır, bara gider falan filan. Tüm bu sıradan rutin arasında Paterson'un gönül verdiği bir hobisi de vardır; şiir yazmak. Şairane havada geçen film tüm zamanı boyunca dinginliğini ve sıradanlığını korur. Hareket ve farklılık isteyenler için uygun bir seçim değildir, anlayacağınız üzere. Paterson'un şiirlerinde öyle büyük sanatsal anlamlar, derin ifadeler yoktur. Süslü cümlelerle donatmaz defterini. İnsanların etrafa baktıklarında görebilecekleri şeyler üzerine basit şiirler yazar hep. Örneğin bir kibrit kutusu üstüne. İzlerken 'bunlar nasıl şiirler' dedirtse de ara ara bu şiirlerle filmin basitliği güzel bir şekilde verilmiştir aslında. Rutinlerden bahsettim, şiirlerine değindim. Biraz da ilişki durumunu konuşmayalım mı Paterson'un? Neticede şiir varsa aşkta vardır, aşk varsa bir sevgili, sevilen belki de bir ilişki vardır. Paterson'un sevgilisi de Lauren. Paterson'un sessizliği ve dinginliğine karşın Lauren oldukça enerjik, hayalperest değişime açık rengarenk bir kadındır. İlişkilerindeki en güzel tarafta şudur; ne Lauren Paterson'un dinginliğinden rahatsız olup onu yükseltmeye çalışır, ne de Paterson Lauren'in enerjisine ayak uyduramayıp onu aşağı çekmek ister. İkisi de birbirini dengeler, birbirlerinin eksikliğini tamamlayıp melodik bir ilişki ritmi oluştururlar. İlişkilerde benzer olmak önemlidir ama bazen farklı da olup o eksik parçaları tamamlamak gerekir; Paterson ve Lauren bunu çok iyi başarırlar. Filmi izlerken yalan değil, bir ara uykum geldi. Gözlerim kapanır gibi oldu. O kadar durgun bir filmdi yani. Fakat güvenli de bir film. Eh, insan güvenli hisettiği kişilerin karşısında uyuklar. Ya çok sıkıcıydı film ya da dediğim gibi güvenliydi. Kendimi otobüste yolculuk yaparken hayal ettim. Önümde bir şiir kitabı -hiç de sevmem aslında şiir okumayı- kulağımda kulaklık, Spotify listemde dingin müziklerim ardısıra akıyor. Arada böyle durgun filmler de izlemek gerek sanırım. İnsana düşünme fırsatı, kendi rutinlerini tanıma yeniden düzene sokma fırsatı veriyor.