Raf Yorumu: 🕸️ (@cestovatel)

Yorgunluk Toplumunu okurken çok yoruldum. Ama beklediğimden daha çok beğendim, yazarla bakış açılarımızın uyumu hoşuma gitti diğer kitaplarını da okuyacağım. Altını çizdiğim, not aldığım çok yer var bir kısmına değineyim. Prometheus miti, kendi kendisine şiddet uygulayan, kendi kendisiyle savaş halindeki…devamıYorgunluk Toplumunu okurken çok yoruldum. Ama beklediğimden daha çok beğendim, yazarla bakış açılarımızın uyumu hoşuma gitti diğer kitaplarını da okuyacağım. Altını çizdiğim, not aldığım çok yer var bir kısmına değineyim. Prometheus miti, kendi kendisine şiddet uygulayan, kendi kendisiyle savaş halindeki günümüz performans öznesinin psikolojik aygıtının bir sahnesi olarak yeniden yorumlanabilir. Kendisini özgür zanneden performans öznesi aslında Prometheus gibi zincirlenmiştir...Böylece Prometheus, kendini sömüren bir özne olarak sonsuz yorgunluğa yenik düşecektir. Performans öznesi yorgunluk toplumunun kök- figürüdür. 21. yüzyıl artık bir performans toplumu, sakinleri de performans özneleridir. Performans toplumuysa depresif ve mağluplar yaratır. Pozitifliğin aşırılığına karşı savunmasız olan yeni insan tipi, her türlü egemenlikten mahrumdur. Depresif insan, herhangi bir yabancı zorlama olmaksızın gönüllü olarak kendi kendisini sömüren animal laboranstır. Performans öznesi, performansı azamileştirmek için kendini zorlayıcı özgürlüğe veya özgür zorlanmaya teslim eder. Aşırı çalışma ve performans, kendini sömürmeyi şiddetlendirir. Bu ise yabancı- sömürüden daha verimlidir, çünkü özgürlük duygusuyla el ele gider, Sömüren aynı zamanda sömürülendir. Yalnızca tanrıyı ya da öte dünyayı değil, aynı zamanda gerçekliğin kendisini de ilgilendiren modern inanç kaybı, insan yaşamını radikal bir şekilde geçici hale getiriyor. İnsan yaşamı hiçbir zaman bugün olduğu kadar geçici olmamıştı. Bugünkü yaşam homo sacerin yaşamından daha çıplaktır. Eğer modern performans toplumu hepimizi çıplak hayata indirgediyse, o zaman hepimiz istisnasız homines sacriyiz demektir. Çalışma ve performans toplumu özgür bir toplum değildir. Yeni zorlamalar üretir. Kişi aynı anda hem mahkum hem gardiyan, hem kurban hem faildir. Böylelikle kişi kendi kendisini sömürür. Bu sömürü tahakküm olmadan da mümkün hale gelir. Depresyon, borderline veya tükenmişlik sendromundan muzdarip insanlar, toplama kamplarındaki müselmanların gösterdiği semptomlar geliştirirler. Müselmanlar, bütünüyle hissiz hale gelmiş, tükenmiş, bir deri bir kemik kalmış tutuklulardır. Nöronal bozuklukları olan geç-modern animal laboransın, bir müselman olduğundan şüphelenerek tek farkın müselmanın aksine çok iyi beslenmiş ve obez olduğu söylenebilir. Bilgisayar bir pozitiflik makinesidir. Tam da otistik kendine-dönüklüğünden dolayı, negatiflik eksikliğinden dolayı, idiot savant yalnızca bir hesap makinesinin becerebilecegi performanslar ortaya koyar. Dünyanın genel pozitifleştirilmesi esnasında hem insan hem de toplum bir otistik performans-makinesine dönüşür.