Raf Yorumu: bicycleandbook (@bicycleandbook)

Bazı erkek yazarların kadın karakterleriyle alıp veremediği nedir anlamıyorum. Tüm kadınlar kötü, sadakatsiz, yalancı, erkeklerin hayatını altüst etmek için dünyaya gelmişler onlara göre. Erkek karakterler de mağdur, varoluşsal sancılar çeken, haksızlığa uğrayan taraf. Tüm bunlar mizojiniye ve ataerkil düzene bir…devamıBazı erkek yazarların kadın karakterleriyle alıp veremediği nedir anlamıyorum. Tüm kadınlar kötü, sadakatsiz, yalancı, erkeklerin hayatını altüst etmek için dünyaya gelmişler onlara göre. Erkek karakterler de mağdur, varoluşsal sancılar çeken, haksızlığa uğrayan taraf. Tüm bunlar mizojiniye ve ataerkil düzene bir eleştiri mi yoksa yazarların zihniyetinin ürünü mü anlamakta güçlük çekiyorum. Normalde bu tür kitapları okumayı seviyorum. Hiçbir yere ait olamama hissini okuyucuya da hissettiren, betimlemeleriyle beni alıp başka yere götüren kitaplara çok saygı duyuyorum, çok severek okuyorum. Ama neden böyle buhranlardan geçen baş karakterlerin çoğu erkek ve neden çoğunun annesi ve hayatlarına giren kadınlar kötü bir temsile sahip anlamak gerçekten çok güç. Kitabın içinde yer alan cinsiyetçi söylemler ve tacize varan kısımlar kitaptan buz gibi soğumama sebep oldu. Hatta bu kadar sevilmesi bana okuduğumu anlamadım mı acaba dedirtti zaman zaman. Kitabın olay örgüsü belirsiz o ayrı. Yani karakter bunların hangisini sahiden yaşadı ya da hangileri gerçek değil anlamıyoruz okurken. Karakterler de iç içe geçmiş durumda. Öyle karmaşık bir kurguya sahip yani. Gerçekle hayali ayırmak çok güç. Ama bu okuduğum cümlelerin var olduğu gerçeğini değiştirmiyor. Rahatsız edicilik hat safhada. İnce bir kitap olmasa devam edemezdim sanırım. Kaldı ki ilk sayfalar bana tam tersini düşündürmüştü. Beklediğimden akıcı, harika cümlelerin art arda sıralandığı müthiş bir kitap diye düşünmüştüm. Ama ilerleyen sayfalarda içimin almadığı birçok kısım oldu. Bunun karakterin sağlıksız ruh halini yansıtan unsurlar olduğunu düşünenler de vardır zannediyorum ki. Yani insanlığa, özellikle kadınlara yönelik düşmanca söylemlerin sağlıksız bir karakterin ağzından okunduğuna dair farklı fikirler de mevcuttur. Ama bu ahlaki sınırı aşmayı meşru kılmıyor. Sağlıksız ruh halini anlatmak için bu kadar sert söylemlere gerek olmadığı kanısındayım. Kaldı ki kitapta bunu temellendiren bir şey de yok. Yani aslında kitabın asıl olayı olan belirsizlik, rahatsız edici söylemlerin altının dolu olup olmadığına da yansıyor. Bilemiyorum, genel kanının aksine benim içime sinmeyen bir sürü şey vardı. Yani kurgudan bağımsız bazı şeylerin bu kadar rahat yazılması doğru gelmiyor bana. Benim derdim kurgu değil, aksine varoluşsal sancılar çeken bir karakterin ağzından okunan en iyi romanlardan biri belki de. Ama kitabın içinde yer alan birkaç kısım bile öyle sert yerlere dokunuyor ki kurgunun ve betimlemelerin güzelliği yok olup gidiyor gözümde. Bence okuyanlar ne demek istediğimi anlayacaktır.