Hakan
William Bloom babasının olağan üstü fantastik hikayeleri ile büyümüş genç bir adamdır. Babasıyla görüşmeyen Willi babasının son demlerinde yanına gider ve bu hikayelerin gerçekliğini sorgular. Son sahnede babasının cenaze törenine gelenlerden babasının anlattığı tüm olaylardaki karakterlerin gerçek olduğunu görecektir. Ama benim gibi Willin de hikayelerdeki olayların gerçekliği konusunda bence çok da tatmin olmuş sayılmayız. Cenazede sanatçı ikizlerin babasının anlattığı gibi gerçekten yapışık olmaması, Will ve Dr. Bennet’in hastanede Willin doğumu hakkında konuştukları, son olarak babanın ölmeden önce Williye ölümünün nasıl olacağı hakkında bişeyler söylemesini istemesi ve Willin fantastik bir hikaye şeklinde söylemesi bence hikayelerin gerçeklikten uzak masalsı bir şekilde anlatıldığı anlaşılıyor. Sahnelerin geçmiş ve şimdiki zaman arasında atlaması, olayların kronolojiye göre işlenmesi hikayeyi anlamak açısından gayet güzel olmuş. Film genel olarak Tim Burton’un alışılmış koyu karanlık temasından uzak canlı renklerin bol olduğu, aydınlık, insanın içini ısıtan sahnelerden oluşuyor. Son olarak bi sahnede; “Hayatının aşkıyla karşılaştığında zaman durur derler ancak zaman yeniden harekete geçtiğinde hızla akıp gittiğini söylemezler” der. Buda büyürken içindeki balığı büyütemeyenlere gelsin.
Büyük Balık


