Buse🪷
*Ben kendi kendimin düşmanıyım, kendi kendimin katiliyim.* Kitapta bay Golyadkin’in dağınık ve bölünmüş düşüncelerini okuyoruz. İş arkadaşlarının onu dışladığını, herkesin ondan uzak durduğunu düşünüyor. Bu durum kitabın sonuna doğru iyice paranoyaya dönüşüyor. Daha sonrasında bakıyoruz ki iş yerine onunla aynı isme sahip bir adam geliyor “öteki Golyadkin” ondan çok farklı konuşkan, sosyal ve herkesle iyi anlaşıyor. Peki bu durum gerçek mi, yoksa Golyadkin'in kendi dağınık ve bölünmüş zihninin bir yansıması mı?
Öteki
