Raf Yorumu: _giizemmm (@gizem

Spoiler içeriyor Yine bir Türk edebiyatı kitabı hakkında yorumlar... Kitabı bitirdiğim gibi heyecanla yazmaya başladım bu satırları... Kitabı okurken keşke daha önce okusaymışım dedim. Ahmet Mithat Efendi nam-ı diğer" Yazı Makinesi " diye anılan yazarımızın farklı bakış açısıyla yazdığı bir eser Dürdane…devamıYine bir Türk edebiyatı kitabı hakkında yorumlar... Kitabı bitirdiğim gibi heyecanla yazmaya başladım bu satırları... Kitabı okurken keşke daha önce okusaymışım dedim. Ahmet Mithat Efendi nam-ı diğer" Yazı Makinesi " diye anılan yazarımızın farklı bakış açısıyla yazdığı bir eser Dürdane Hanım. O dönemin fikir anlayışlarına ters olarak kaleme aldığı eseri hakkında ilk söyleyeceklerim; romandaki kadın karakterlerin romanının gidişatını belirlemesi çok hoşuma gitti. Kitap bölüm bölüm yazılmamış karakterlerin adı altında onların yaşadığı durumu ele almış. Kitapta flashback yazım tekniğini çok görüyoruz. Ahmet Mithat 'ın kalemini ben çok seviyorum. Arada konuya girmesi çok hoşuma gidiyor, sanki bizimle sohbet edermiş gibi yazım tarzı kitaplarını okunası kılıyor. Yaşanan olaylarda kadınların rolü ve pasif kalmayışı, özellikle Ulviye'nin yönetici tavrı dönemin çoğu romanına ışık tutar nitelikte. Gelelim konusuna : Kitap Acem Ali Bey karakteriyle başlıyor. İlk başta İstanbul tasvirleri sizi sıkabilir isterseniz ilk iki sayfayı atlayın derim. Romanda iki farklı kadın karakter var. Dürdane Hanım ve Ulviye Hanım. Dürdane Hanım daha duygusal, kırılgan, narin ve melek gibi ( yazar öyle betimlemiş) bir güzellikle tasvir edilmişken; Ulviye Hanım meraklı, deli dolu, edebiyat düşkünü, maceraperest bir kadındır. Şahsen ben Ulviye karakterine bayıldım. Erkeklere haddini bildirmesi, intikamcı ve meraklı ruhu beni okurken çok heyecanlandırdı. Erkeklerin kadınları etkilemek için söyledikleri sözlere aldırış etmeyip kendi çizgisiyle ilerlemesi çok hoş. Romanın konusu Dürdane'nin yaşadığı şeylerin sosyal baskı ve geleneksel değerler üzerinden tartışılması üzerine de kuruludur. Ulviye'nin Dürdane'nin hayatına olan merakı ve onu gözetliyip ilk başta eğlence için yaptığı şeyin daha sonra bir amaca dönüşmesi ardından da Dürdane'ye yaptığı yardımlar da bir hayli güzel. Dürdane'nin toyluğuna bir kardeş gibi yol gösteren rolü sahiplenmesi, onun için yaptıklarını okumak sizleri de çok sevindirecektir. Yeri geldiğinde üzen, yeri geldiğinde güldüren bir kitap. Gerçi Ahmet Mithat Efendi hep böyle romanlar yazıyor. Bütün duyguları bir arada yaşadığımız bir eser. Hayatta böyle değil midir zaten, her duyguyu karmaşık yaşadığımız bir yol değil midir? Acısıyla tatlısıyla bize kattıklarından ibarettir. Uzun lafın kısası bu romanı okumanızı tavsiye ediyorum. Umarım beğenirsiniz. Türk edebiyatının okunmaya değer olduğunu her zaman söylüyorum. Şans verin eserlerimize...