Raf Yorumu: Ꮙ (@orpheus)

"d͏є͏s͏t͏є̂n͏ х͏w͏є͏ d͏í͏r͏є̂j͏ в͏í͏k͏є͏, є͏v͏í͏n͏α͏ m͏í͏n͏, є͏z͏ s͏α͏r͏ í͏m͏, t͏í͏r͏s͏α͏ m͏í͏n͏ j͏í͏ m͏є̂j͏ v͏є͏ j͏í͏ в͏є͏j͏n͏α͏ m͏í͏n͏ d͏є͏r͏в͏α͏s͏ в͏ûч͏є͏." 30.12.2019 Saat gece yarısına yakın sabaha ise daha çok var. Epilya'nın yokluğunun üzerinden ise asırlar geçti. Gecenin bir vaktinde, bütün içim…devamı"d͏є͏s͏t͏є̂n͏ х͏w͏є͏ d͏í͏r͏є̂j͏ в͏í͏k͏є͏, є͏v͏í͏n͏α͏ m͏í͏n͏, є͏z͏ s͏α͏r͏ í͏m͏, t͏í͏r͏s͏α͏ m͏í͏n͏ j͏í͏ m͏є̂j͏ v͏є͏ j͏í͏ в͏є͏j͏n͏α͏ m͏í͏n͏ d͏є͏r͏в͏α͏s͏ в͏ûч͏є͏." 30.12.2019 Saat gece yarısına yakın sabaha ise daha çok var. Epilya'nın yokluğunun üzerinden ise asırlar geçti. Gecenin bir vaktinde, bütün içim boşalmış, duygularım yağmalanmış, sinirlerimse alınmış gibi.. Buna rağmen içimi dökmek istiyorum. Her sabah sevinçle yeni bir güne başlayıp, her gece ne kadar karanlık bir dünyada yaşadığımı fark ediyorum. Ben böyle şeyler yapıyorum bazen. Olmadığım biri gibi davranabiliyorum. İnandığım ilk yalanın peşinden gidiyor ve ona göre hayatımı şekillendiriyorum. Kendi doğrularım olarak bellediğim bu yalanlara o kadar inanıyorum ki, kimsenin ne söylediği umurumda bile olmuyor. İşler kötüye gitmeye başladığı zaman önünü alamıyor, bir çıkış yolu aramaya çalıştıkça kayboluyorum. Düştüğüm kuyudan yukarı tırmanmaya çalıştıkça daha da derine düşer gibiyim. Bir ses, bir el, bir umut ışığı bekliyorum ama ne fayda.. Artık hayal kurmaktan vazgeçtim. Herkes o kadar çok konuşuyor ve hepsi de kendinden o kadar emin ki. İnandıkları, savundukları doğrularını ispatlama gereği bile duymuyorlar. Herkes her şeyi benden çok daha iyi biliyor. Her şeyi yarım yaşıyormuşum gibi geliyor bazen. Mutlulukların tadı hep damağımda kaldı, ileri gitmiyor bir türlü. Başıma gelen tüm hezimetleri, bir gecede gözyaşlarımla dindiririm zannederken çabuk unutamıyorum olanları bitenleri ve bazen hüznü yaşamayı bile beceremiyorum. Oysa hayat, geride bıraktıklarımı toplarken, yarım bıraktıklarımı ise pantolonunun cebinde saklayan yaramaz bir çocuk gibi bekliyor beni. Cebin içindeki saklananı merak edip, kendi açıklarımla yüzleşmem için hep sabrediyor. Biriken pişmanlıklarıma, sorunlarıma son bir damla daha ekliyor haykıra haykıra. O yüzden, en küçük hatalarımla bile baş edemiyorum yeri geldiğinde. Hayat yüreğime öyle bir sevda üfledi ki boğazdan, ciğerim ve bana ait olan her şey ona koşuyor sanki kusursuz bir teslimiyetin en temel direği olurcasına ruhum. Şarkı sona erdi sustu müzik. Epilya'yı uğurlarken, ardındaki ışıkları da söndürdüm birer birer. Hep dün kadar eksiğim ondan.. Dünya artık karanlık.. Sen ise ışıklar içinde uyu Epilya..