bahadrtalay
Uzun zamandır bir yazı paylaşmıyordum. Yeni yılın ilk gününden itibaren her gün 1 bölüm olmak üzere Band Of Brothers'ı izledim. Üzerine konuşulması gereken bir yapım olduğunu düşünüyorum. Uzun bir yazı olacak. Öncelikle 2001'de çelilmiş ayrıca Steven Spilberg ve Tom Hanks'in içinde bulunduğu bir dizi bu. Ne izlesem diye düşünürken sırf bu bile merakımı uyandıran bir nokta oldu. Ve söylemeliyim ki 2000'lerin başında yapılan bir diziye göre uçaktan paraşütle atlama ve ilk bölümlerde sıkça görülen uçak sahneleri zaman zaman bir oyundan alınmış gibi düşük kalitede olsa da oldukça başarılıydı. Fakat filmin benim için en büyük başarısı askerlerin yaralanma sahneleri, Belçika'da bulundukları sırada kış ayı boyunca devam eden bombardımanlar ve savaş sahneleri olağanüstüydü. Er Ryan'ı Kurtarmak filminin açılış sahnesiyle yarışacak ve bunu uzun soluklu gösteren sahneler dizide bol bol gösteriliyor. Çok gerçekçiydi. Diziye başlamama ve devam etmeme sebep olan savaşın ne kadar korkunç bir durum oluşunu bu sahnelerle tekrar hissettim. Bana kalırsa diziyi kaliteli kılan bir başka konuysa bölümlerin temaları oldu. İlk birkaç bölümde Easy Birliği'nin oluşumunu ve eğitimlerini görürken ilerleyen her bölümde askerler üzerinden bir tema işlendi. En dokunaklı bulduğum kısımsa savaşın oluşturduğu acıdan dolayı insana ait olan tüm hislerin önemsiz oluşunun bir sıhhiye üzerinden gösterilmiş oluşuydu. Cephede görev yapan bir sıhhiyenin, cepheden getirilip tedavi edilen bir binada hemşire olarak çalışan kadınla kurduğu ilişki başlı başına bir dizi konusu olabilirdi. İkisi arasındaki çikolatayla başlayan bu ilişki savaş şartlarında birbirlerine bakıp susmalarını, birbirine olan hislerinin aslında hiçbir öneminin olmadığı, tek gerçeklerinin hayatta kalmak ve hayatta tutmak olması çok çarpıcıydı. Savaşta en önemli olan hemşirenin çalıştığı binanın yıkılması üzerine içinde yine o hemşireye ait olan saç örtüsünün cephedeki sıhhiye askerin hüzünle koklayarak cebine koyması değil cephedeki yaralı arkadaşının elini o "bez parçasıyla" sarması oluyor. Bir diğer beni dumura uğratan bölümse birliğin yahudi kampını bulduğu bölümdü. Bu bölümü izleyene kadar tek düşüncem Yahudi kamplarının acımasız ve korkutucu olduğuydu. O dönem savaşan askerlerden olduğumu düşündüm ve böyle bir kampla karşılaşsam neler hissederdim diye düşündüm. Diziyi izleyene kadar hiç bunu düşünmemiştim. Her bölümün açılış sahnesinde askerlerle röportaj yapılması da yine yapımı kaliteli yapan noktalardan birisi. Buraya kadar uzun uzun bol macunlu şekilde bu yapımı övsem de elbette Amerikalılar kendilerini başka bir noktaya koyuyorlar bu yapımda da. Sinemayı da güçlü bir propaganda aracı olarak kullandıkları açıkça ortada. Diziyi izlerken beğendiğim noktalar olsa da bu gerçeği her zaman kafamın bir köşesinde tuttum. Gerçekliği şüpheli de olsa Hitler'in Almamya'da bulunan Obersalzberg Sığınağı'na giren ilk birlik tesadüf odur ki Easy Birliği oluyor. Yahudi kamplarını ilk bulan birliklerden biri de Easy Birliği... Umarım ülkemizde de bu yapıma benzer tarihi konulu ve gerçekliğinden emin olunan bize ait hikayelerle yerli diziler, filmler yapılır...
Kardeşler Takımı

