Raf Yorumu: B. (@bengul

Spoiler içeriyor ☂️🎂☀️🎧 Çok güzel bir kısa diziydi. Sadece iki bölümden oluşuyor ve her bölüm yaklaşık 60 dakika. İçinizi sıcacık yaparken aynı anda içinizde buruk bir his de bırakıyor, fikrimce. İzlerken defalarca “keşke” dedim. Kalbimde zaten var olan emarelere yenileri eklendi. |…devamı☂️🎂☀️🎧 Çok güzel bir kısa diziydi. Sadece iki bölümden oluşuyor ve her bölüm yaklaşık 60 dakika. İçinizi sıcacık yaparken aynı anda içinizde buruk bir his de bırakıyor, fikrimce. İzlerken defalarca “keşke” dedim. Kalbimde zaten var olan emarelere yenileri eklendi. | Spoiler | Dizimizin konusu kısaca şöyle: Doğum oranlarının çok düşük olduğu bir yılda dünyaya dördüz kardeşler geliyor. Üçü erkek, biri kız. Dizinin ilerleyen bölümlerinde bu kız kardeşin hayatına son verdiğini öğreniyoruz. Bu olaydan bir yıl sonra üç erkek kardeş, başka bir kızla karşılaşıyor ve onu herkes kendi yöntemiyle hayata tutunmaya ikna ediyor. Zamanla bu kız, onların kardeşi gibi oluyor. Dizide karakterlerin birbirlerine destek olmaları ve gelişimleri gerçekten çok güzeldi. Yer yer gözlerim doldu, yer yer gülümseyerek izledim. Ama tabii ki keşkelerim vardı. Bu, dizinin bir kusuru olduğu için değil; üç erkek kardeş için. Keşkelerim Nara içindi. Kendimi onun yerine koyduğumda içim çok acıdı. Elbette ailesinin mutlu olmasını isterdi ama ne olursa olsun, kim ailesinin kendisi yerine başka bir kızı koymasını ve ona kendisinden daha fazla ilgi göstermesini ister ki? Bu, kötü biri olmakla alakalı değil. Dünyanın en iyi insanı olsan bile kalbini kıracak bir şey. Nara’nın neden öldüğü dizide açıkça söylenmedi ama bence çok belliydi. Kendini bir yük gibi hissediyordu. Güneş alerjisi yüzünden herkesin kolayca yaptığı şeyleri yapamıyordu ve kardeşlerine engel olduğunu düşünüyordu. Annesi, eve güneş girmediği için sürekli hastalanıyordu ama Nara’nın tek dileği, ailesinin, özellikle annesinin, iyi olmasıydı. Bu yüzden kendisini feda etti. Onlar özgürce ve mutlu olabilsin diye. Diğer kızı Nara’nın yerine koyup sevip sarmalamaları, yeniden gülümsemeleri ve hayata tutunmaları elbette çok güzeldi. Ama yine de, Nara’ya göstermedikleri ilgiyi başka birine göstermeleri insanın içini acıtıyor.