Raf Yorumu: enes1453 (@enes1453)

Bu filmde anlatılan hadise, bir “özgürlük arayışı”ndan ziyade, modern Amerikan orta sınıfının yetiştirdiği bir gencin medeniyetle hesaplaşma teşebbüsüdür. Hikâye malum, Christopher McCandless isimli bir genç, ailesini, parasını, kariyer ihtimalini bırakıp Alaska’ya gidiyor ve orada hayatını kaybediyor. Birincisi, bu genç adamın…devamıBu filmde anlatılan hadise, bir “özgürlük arayışı”ndan ziyade, modern Amerikan orta sınıfının yetiştirdiği bir gencin medeniyetle hesaplaşma teşebbüsüdür. Hikâye malum, Christopher McCandless isimli bir genç, ailesini, parasını, kariyer ihtimalini bırakıp Alaska’ya gidiyor ve orada hayatını kaybediyor. Birincisi, bu genç adamın yaptığı şey ideolojik bir devrim değil; kişisel bir kopuştur. Aile içi problemler var, otoriteyle çatışma var, tüketim kültürüne tepki var. Fakat bunlar sistemli bir fikir hareketine dönüşmüyor. Tarihte inzivaya çekilen insanlar olmuştur; ama onlar hazırlıklıydı. Coğrafya bilirlerdi, botanik bilirlerdi, hayatta kalma tekniklerini bilirlerdi. Alaska, tabiat gezmesi yapılacak bir yer değildir. Film, Sean Penn’in tercihiyle meseleyi yer yer romantize eder. Doğa görüntüleri etkileyicidir, yalnızlık hissi kuvvetlidir. Fakat trajedinin teknik sebepleri yetersiz ekipman, bilgi eksikliği, mevsim hesabının yapılmaması dramatik yapının gerisinde kalır. Bu, seyircide yanlış bir “kahramanlık” algısı oluşturabilir. İkincisi, medeniyet eleştirisi ile medeniyetten kaçışı karıştırmamak gerekir. Eleştiri bilgiyle olur. Kaçış ise çoğu zaman tepkiyle olur. McCandless’ın okuduğu yazarlar mesela Henry David Thoreau doğayı bir düşünce disiplini olarak ele alır. McCandless ise doğayı bir arınma mekânı olarak görüyor. Bu ciddi bir farktır. Öte yandan film tamamen haksız da değildir. Modern Amerikan toplumunda aile içi gerilimler, başarı baskısı ve maddi değerlerin aşırı yüceltilmesi gerçektir. Film bu atmosferi isabetli biçimde yansıtır. Dolayısıyla mesele sadece bir “çılgın genç” hikâyesi değildir; aynı zamanda dönemin kültürel yapısının bir sonucudur. Avrupa’da ya da Osmanlı geleneğinde böyle bir kopuş başka türlü yaşanırdı. Bizde birey tamamen köksüz değildir; aile ve cemaat yapısı daha güçlüdür. Amerika’da ise birey çok erken yaşta kendi başına bırakılır. Bu kültürel fark önemlidir. Netice itibarıyla bu eser, sinematografik olarak başarılı; fikrî olarak ise problemli bir anlatıdır. Kahramanlık değil, ibret içeren bir modernlik eleştirisi olarak okunmalıdır. Özgürlük, yalnızca bağ koparmak değil; bilgi, disiplin ve sorumlulukla hareket etmektir. Film, belki istemeden, bunu gösterir.