Raf Yorumu: ecrinn (@louellaglory)

"Günümüzde bütün şiddet ve politik rezalet, kimsenin kimseye bakmamasından kaynaklanıyor. Mesafeler derinleşiyor, çatlaklar içine savaş ve yıkımın girdiği uçurumlara dönüşüyor. Öldürmek bakmayanın işidir ve bir anlamda ben kendi başıma bu şiddetin en iyi örneğiyim. Diktatörlerin ilk önce canavara benzer insanları,…devamı"Günümüzde bütün şiddet ve politik rezalet, kimsenin kimseye bakmamasından kaynaklanıyor. Mesafeler derinleşiyor, çatlaklar içine savaş ve yıkımın girdiği uçurumlara dönüşüyor. Öldürmek bakmayanın işidir ve bir anlamda ben kendi başıma bu şiddetin en iyi örneğiyim. Diktatörlerin ilk önce canavara benzer insanları, sakatları, delileri, düşünürleri ve sanatçıları öldürerek işe başladığı dönemler oldu tarihte, onların bakışını öldürmek istediler. İnsanlık, dünyayı görebilenleri öldürdü hep. Diktatörler sabit bakışlıdır. Daha çocukluklarında bu teşhis koyulabilir. Bir böceğe ya da semendere sabitlenen bir bakıştan bahsetmiyorum, kendinden başka hiçbir şeyi görmezler, şöhretin en tepesine sabitlenir onların gözleri. Hepsi bu gözbebeği felcinden mustariptirler." Filmlerini çok çok sevdiğim Almodovar ile ilişkili olmasından ötürü dikkatimi çeken Almodovar Teoremi, yüzünü ve kız arkadaşını sarhoşken bir geyiğe çarpmamak için yaptığı kazada kaybeden bir matematik profesörü olan Antoni Casas Ros'un otobiyografik romanı. Cümleleri oldukça özgün, yoğun ve hayattan soyutlamış bir adamın bu sırada yaşadıklarını, Almodovar ile tanışmasını ve hayatının onun tarafından film yapılmasını anlatıyor. "Kimsenin gökyüzüne hükmetmeyi düşünmemesi ne kadar garip geliyor." "Gecenin bu gizli sakinlerinin oldukları yerlere çakılıp kalmadan çekip gitmelerini seviyorum. Umutsuzluğun bana dokunan bir hafifliği var. Temaslar kaçak, sessiz sedasız. Başkalarının sefaletiyle uğraşarak kendi sefaletinden kaçamıyor insan." "Bedenim, diğer bedenler, gölge ve karanlık parçaları, sesler, hepsi. Günün ağarmaya çekindiği, gecenin bitmekte kararsız kaldığı bu saati seviyordum. Tanrı güneşin çıkmasını engelleyerek bir oyun oynuyormuş gibi. Sadece ne olacağını görmek, insanların duygularıyla, neşesi ve kederiyle oynamak için." "Bu otoportremde başka bir şey deniyorum. Yaptığım tuhaf bir şekilde ütopik de olsa, dünyaya kendi güzelliğini göstere ne kadar bakmayı deniyorum. Almodovar teoremini oluşturuyorum: Korkunç bir şeyi güzelliğe çevirmek için ona yeterince uzun süre bakmak yeter." "Belki başkalarının birlikte olmayı hayal ettiği bir çift değiliz ama biliyoruz ki bizde yıldızlara özgü bir yan var, çünkü saniye saniye dünyanın vahşetini tecrübe ediyoruz. Korumasız, çepersiz, sınırsızız. Her an dağılmaya yakınız. Uzayda çoktan bölünmüşüz. Bütün birleşme hayallerimizi bir yana bırakmışız" "Hayaller kurulabilir, gökyüzü arzulanabilir, hafızada binlerce enfes anı canlandırılabilir ama bir bedenin bir ötekini arayışının yeri nasıl doldurulabilir?" 8/10