hivdaerguven
ayni sehrin icinde birbirinden habersiz yuruyen iki ayri yolduk belki ayni ruzgari soluyup ayni sokaklardan geciyorduk ama birbirimizin adini bilmiyorduk sonra bir an geldi ve sanki kader ince bir ipligi iki ucundan cekip dugumledi hayatla kurdugumuz bag ayni yerden kiriliyordu kulturlarimiz birbirine yabanci degil aksine coktan tanisik gibiydi konustukca benzerlikler cogaldi bir sarkinin ayni yerinde durup ayni kelimeye takildigimizi fark ettik birbirimize sarkilar onerirken aslinda icimizden bir parcayi uzatiyorduk her hitap yeni bir gizli bahce gibiydi sadece ikimize ait isimler koyduk birbirimize kimsenin bilmedigi ses tonlariyla seslendik garip olan su ki hic zorlamadik hic aramadik ama bulduk sanki iki ayri cografyada yazilmis ayni cumlenin devamiydik ve kader sadece dogru sayfayi cevirmisti
