Raf Yorumu: Tsugumo (@hanshiro)

İngiliz yönetmen Alan Clarke’ın 1974 yılında çektiği korku drama tv filmi. Bu şekilde belirtilmesinin sebebi döneminde yayımlanan “Play for Today” adlı bir antoloji programının 16. Bölümü olmasıdır. Seri birbirinden bağımsız olmasından dolayı direkt izlenebilir, ki ben öyle yaptım. Film, görünüşte…devamıİngiliz yönetmen Alan Clarke’ın 1974 yılında çektiği korku drama tv filmi. Bu şekilde belirtilmesinin sebebi döneminde yayımlanan “Play for Today” adlı bir antoloji programının 16. Bölümü olmasıdır. Seri birbirinden bağımsız olmasından dolayı direkt izlenebilir, ki ben öyle yaptım. Film, görünüşte bir ergenlik hikayesi gibi başlayan ancak izleyiciyi beklenmedik bir yolculuğa çıkararan İngiliz kimliği, cinsellik, milliyetçilik ve din gibi temaları derinlemesine sorguluyor (ve sorgulatıyor). Döneminde pek ilgi görülmemiş olsa da zamanla -özellikle günümüz sinefilleri ve eleştirmenleri tarafından- değeri giderek artmıştır. Her ne kadar “folk horror” türünün önemli örneklerinden biri olarak anılıyor olsa da aslında çok daha karmaşık ve katmanlı bir yapıya sahiptir. Film, “saflık” kavramının radikal bir eleştirisini yaparak, kimliğin sabit ve tek boyutlu olmadığını, aksine sürekli akan, çelişkiler barındıran ve dönüşüme açık bir süreç olduğunu gösterir.. Genç kahraman Stephen’ın başlangıçtaki katı inançları, film ilerledikçe parçalanmaya başlar; karşılaştığı vizyonlar, yüzleşmek zorunda kaldığı gerçekler ve içsel çatışmaları, onu önceden emin olduğu her şeyi sorgulamaya iter. Film, kimliğin ne kadar “bize ait” olduğu, hangi unsurların bizi özgürleştirip hangilerinin hapsettiği gibi soruları açık uçlu bir biçimde izleyiciye bırakır. Genel olarak bakıldığında -özellikle sosyal boyutta- Hristiyanlık ile paganizm arasındaki tarihsel gerilimi, Stephen’ın kişisel yolculuğuyla paralel bir şekilde işlenmiştir. Stephen’ın babasının bir papaz olması bu gerilimi daha da içsel bir çatışmaya dönüştürür. Babasının henüz yayımlanmamış el yazması “Gömülü İsa”, kurumsal kilisenin İsa anlayışına karşı farklı bir bakış açısı sunar. Filmdeki Hristiyanlık çoğunlukla baskıcı, hiyerarşik ve milliyetçi söylemle iç içe geçmiş (yobaz diyebiliriz) bir kurum olarak resmedilirken paganizm özgürlük, “yönetilemezlik” ve doğayla uyumla ilişkilendirilir. Son pagan kralı olarak biline Penda’nın filmdeki sembolik varlığı, Stephen’ın kurumsal din ve otoriteye karşı bir direniş figürü bulmasını sağlamakta.. Penda’nın Stephen’a verdiği “kutsal yönetilemezlik” kutsaması, filmin politik mesajının özünü oluşturur: gerçek özgürlük, dayatılan her türlü saflık ve düzen idealine karşı çıkmaktır. Türün hakkını veren bir yapım. Sabırlı izleyicilere tavsiye ederim.