leshappee
ki izlediğim ilk sinema filmi. bana birçok açıdan travmanın, göçün ve dışlanmanın insanlar üzerindeki etkisini çok iyi gösterdi. özellikle zorunlu göç yaşayan bireylerin hem kimlik karmaşası hem de aidiyet problemi yaşadığını film boyunca görebiliyoruz. bu filmi yıllar sonra psikoloji öğrencisi olarak izlerken teoride öğrendiğim travma, savunma mekanizmaları ve sosyal dışlanma gibi kavramların somut örneklerini gördüm. mesela o yaygın çamaşır makinesi sahnesi beni çok etkiledi. ailenin şehir hayatına ve teknolojiye yabancı olması aslında sadece komik bir sahne değil; kültürel uyumsuzluğu ve yeni yaşama adapte olma zorluğunu gösteriyordu. insanların bilmedikleri bir ortamda ne kadar çaresiz hissedebileceğini düşündürdü bana. bunun yanında çocukların korku dolu halleri travmanın çocuk psikolojisi üzerindeki etkisini açıkça gösteriyordu. sürekli tehdit altında büyüyen çocukların güven duygusunun nasıl zedelendiğini de hissedebiliyoruz. filmden öğrendiğimse: insan davranışlarını değerlendirirken sadece görünen kısmına değil, yaşadığı travmalara ve hayat koşullarına da bakmak gerekiyor.
Güneşi Gördüm
