İçeriğe geç
Dağ sayfasını açDağAlper ÇağlarFilm · 2012
52 gönderi

film sadece çatışmayı değil, insanın korku ve hayatta kalma psikolojisini anlatıyor. Oğuz ve Bekir başta tamamen zıt karakterler belki anlaşamayan iki asker olsa da dağda yalnız kaldıklarında aralarındaki bütün ego ve farklılıklar kayboluyor. film ise burada ölüm korkusunun insanları nasıl yakınlaştırdığını ve asker arkadaşlığının nasıl kardeşliğe dönüştüğünü gösteriyor. filmde vatan konusu da klasik kahramanlık üzerinden değil, fedakârlık üzerinden işleniyor. “vatan” aslında yanında savaşan, seni yalnız bırakmayan insanlar gibi hissettiriliyor. açlık, soğuk, uykusuzluk ve sürekli ölüm korkusuyla yaşamak askerliğin psikolojik yükünü ağır şekilde hissettiriyor. askerliğin zorlukları da romantize edilmeden verilmiş: •sürekli tetikte olma hali, •uyku eksikliği, •emir-komuta baskısı, •ölüm korkusunu bastırmaya çalışma, •duyguları içine atmak, •güçlü görünmek zorunda olma psikolojisi - “korkacaksınız.hepiniz korkacaksınız. ben de korkuyorum. korkmayan adam ya delidir ya da yalan söylüyordur. önemli olan korkmamak değil, o korkuyla hareket edebilmek çünkü korku adamı diri tutar.” bana göre bu sahnenin etkisi şuradan geliyor: komutan ilk kez “yenilmez asker” gibi konuşmuyor, insan olduğunu gösteriyor. askerlerin yaşadığı baskıyı normalleştiriyor ve korkunun utanılacak bir şey değil, hayatta kalma içgüdüsü olduğunu anlatıyor. bu da filmin gerçekçi tarafını güçlendiriyor. #vatan bir de #askerolmak

Yükleniyor…

Ne izledin, ne okudun? Herkese anlat.

E-posta ile Devam Et