Lavinia
Yaşanılamayanların Denizi Hafif bir yağmur yağıyor şehre. Havada asla gerçekleşmeyen umutların kokusu... Yağmura karışan bu koku, kırbaç gibi iniyor insanın üstüne ve yaşanabilecekken yaşanılamayanlar denizi oluyor, boğuyor insanı. Umutsuzca çıkmak istiyorum bu denizden; bu denizde düştüğümü unutmak istiyorum nafile bir çaba, sahte bir gülüş ile. Giderek dibe batıyorum, deniz beni giderek dibe çekiyor; zihnimde yaşanabilecekken yaşanmayan ihtimaller dönüp duruyor. Denizin ortasında çaresizce duruyorum...
