Lavinia
Kitapların altını çizmez, sessiz sakin, hiçbir iz bırakmadan okurdu. Öyle de yaşadı... Okunup okunmadığı anlaşılamayan kitapları gibi yaşanıp yaşanmadığı bilinmeyen bir ömür geçirdi. Ölümü, bir seladan başka bir ses getirmedi. Şimdi ondan geriye kalan tek yadigar; onun adını bile hatırlamayan benim, ona yazdığım birkaç adsız dize.
