⋆
Dizi, narsist sevgilisinden ayrılan Nabi'nin yolunun bir barda, ensesindeki kelebek dövmesiyle dikkat çeken gizemli çocukla tanışmasıyla başlar. Nabi, henüz aynı üniversitede öğrenci olduklarını bilmediği Park Jae-eon'a çekilir, sonrasında da okulda denk gelmeleriyle aralarındaki dinamik biraz daha alevlenmeye başlar. İlk bölümleri heyecanlı olup son bölümlere doğru inanılmaz sıkan bir diziydi, son bölümlerde artık dizide bir olay kalmadığı için size sunulan tek şey Nabi ve Jae-eon'nun birbirinden ayrıyken gerçekleştirdiği içsel hesaplaşmalarının monolog ve mimikleri. Yorumlarda çift için toksik ilişki denmiş ama ben buna da katılmıyorum çünkü aralarında doğru düzgün bir ilişki kavramı yoktu, ikisinin de kafasındaki ilişki kavramı ve ilişkiden beklentileri taban tabana zıddı. Toksik ilişkiden ziyade aidiyet eksikliği, aşırı pasif, donuk ve şeffaf olmayan iki taraf ön plandaydı, yani birbirini yiyip yıpratan kafamızda canlanan tipik 'toksik çift' söz konusu değildi. Diğer Kore yapımlarına göre bir nebze cüretkâr kalan bu yapım, son bölümlerinde o kadar devamını getiremeyeceğiniz bir hâle bürünüyor ki anlatamam. Nabi'nin zaten bildiği ve herkes tarafından uyarılan durumlarla karşı karşıya kaldığında kendini geri çekmesi, Jae-eon'un da Nabi'nin kıymetini anladıktan sonra onu geri kazanmak için çabalarken Nabi'nin Jae-eon'u itmesi diziyi çok sürünmecede ve katlanılması zor bir hâle getirmiş. Klişenin nimetlerinden olan üçüncü kişiden bahsetmeme gerek bile yok, bu dizide tabii ki o da mevcut. İlk bölümlerinde güzel bir ilişki denemese de geçirilen hoş vakitlerin mekânı olan Nabi'nin evinin estetiği, belki bir noktada onları anlayıp benimsemenize yardımcı olabilir. Diziye şans verilmeli mi konusunda da kararsızım, donuk bir çift ve onların sürünmecede kalan ilişki anlayışları izlenmeye pek de değer değil gibi. Boş vaktiniz çoksa ve biraz da dizide sanat bölümü öğrencilerinin çalışmalarının estetiğini izleyeyim diyorsanız bir bakınabilirsiniz.
Nevertheless
