comptine d'un autre été, l'après-midi
Thurgood Marshall; ABD Yüksek Mahkemesi'nin ilk siyahi üyesi, insan hakları aktivisti bir avukat. Filmde, Yahudi genç avukat Sam ile yürüttükleri bir tecavüz davası işleniyor. 'Mağdur' sosyeteden, en iyi okullarda okumuş beyaz bir kadın yargılanan ise siyahi çalışanı. Duruşma filmlerinde en hoşuma giden geçiş yargıcınki oluyor. Başlarda herkes ön yargısıyla mahkeme salonunda. Tartışmalar ve sorgular ilerledikçe herkesin aklındaki olay örgüsü değişiyor. Manipülasyonlar ve spekülasyonlar devreye giriyor. Gerçek, arzu edilen kanıya göre eğiliyor bükülüyor. Bazen sabit olarak ortaya koyulsa da çoğu zaman bilinmezlikle kalakalıyor. Bu da mutlak adaletin yerin altında olduğu inancımı güçlendiriyor. Sonuç ise bizde hakimin (heyetin), Anglosakson sistemde jürinin ağzına bakıyor. Bu grupların fikirleri gerçek dünyada şekil buluyor o yüzden değişimini izlemek tatmin edici. Hakimler de genelde gıcık başlayıp sonlara doğru kral hissettiriyorlar. Kadın her ne kadar sadakatsizliğini örtbas etmek için iftiraya başvuran ırkçı bir mal olsa da sorgu sırasında kendisine yöneltilen bazı sorular rahatsız etti. Tecavüzde bağırıp bağırmamak çok da referans alınabilecek bir mesele değil mesela. Elinin telefona gitmemesi de öyle. Evet ortada tecavüz yok rızayla birlikte olmuşlar ama bunlar gerçeğe götüren detaylar olamaz. Neyse ya çok da yazılacak bir şey yok da klavyeye dokunmak keyifli. 'Anayasa bizim için yazılmadı bunu biliyoruz ama ne olursa olsun onu şu andan itibaren bizim için geçerli kılacağız.'
Marshall
