.
Mehmet Rauf'un Genç Kız Kalbi romanı, kendini geliştirmiş genç bir kız olan Pervin'in hayallerindeki İstanbul'la karşılaşmasını ve bu şehirde yaşadığı hayal kırıklıklarını günlüğünün sayfalarından anlatır. Pervin'in arayışına eşlik ederken onun düşüncelerini, beklentilerini ve ruhundaki çalkantıları yakından tanırız. Pervin'in çevresindeki insanların sığlığına duyduğu öfke, beni yeniden şu soruya götürdü: Cehalet mutluluk mudur? İnsan bilmediği şeyin yokluğunu hissetmeyebilir; ancak farkındalık kazandıkça çevresine yabancılaşabilir ve yalnızlaşabilir. "Dünyada çevresine yabancı olmak kadar tahammül edilemez bir şey yoktur zannederim." Roman, aşk ve evlilik üzerinden de insanın anlaşılma ihtiyacını sorgular. Maddi durumun, statünün ve toplumsal beklentilerin belirleyici olduğu ilişkilerde ruhların uyumu çoğu zaman göz ardı edilir. Oysa insanın yanında yalnızca hayatını değil, iç dünyasını da paylaşabileceği birini istemesi çok doğal değil midir? Özellikle kadınların kendi hayatları üzerindeki söz hakkının sınırlı olduğu bir düzende, mutsuzluğun nasıl bir çıkmaza dönüşebileceğini de düşündürür. Nerime'nin hikâyesi ise aşk ile ahlak arasındaki sınırı sorgulatır: Aşk, bütün ahlaki değerlerin üzerinde midir? Birini sevmek, o sevgi uğruna yapılan her şeyi doğru kılar mı? Genç Kız Kalbi, benim için yalnızca aşk üzerine bir roman değil; insanın anlaşılma, kendine denk birini bulma ve kendi istediği hayatı yaşama arayışı üzerine de bir düşünme alanı oldu. İnsan, ruhuna uygun olmayan bir hayatı ne kadar sürdürebilir?
Genç Kız Kalbi

