zehra
İzlediğim ilk sitcom dizisidir. Ve iyi ki de öyledir! Aylar önce buradan birinin tavsiyesiyle başlamıştım. Hakkında hiçbir fikrim yoktu ve böyle başlamak çok iyi oldu benim için. BBT'nin spin-off işi olarak yayın hayatına başlamış; o dizi hakkında da bilgim yok bu arada ama ondan daha çok sevenler de var. Doğrudur bilemiyorum ama kesinlikle en yakın zamanda izlemek istiyorum onu da. Gerçekten çok beğenerek izledim ve sitcom izleme alışkanlığı kazandırmak için mükemmel bir yapım olduğunu düşünüyorum. Dizinin en büyük gücü bence kesinlikle karakterleri ve aralarındaki o sıcacık aile dinamikleri. Sheldon’ın o dahi ama bir o kadar da çekilmez, ukala hallerini izlemek zaten başlı başına eğlenceliydi. Yalnız ben Sheldon'dan nefret ettim ya, hiç sevemedim! Aşırı çekilmez bir karakter. Yani başrolü bu kadar sevmeyip diziyi nasıl bu kadar sevdim, bilmiyorum. Gelelim harika Cooper ailesinin diğer fertlerine. Dizideki karakter çeşitliliği mükemmel. Anne Mary’nin dindar yapısıyla o anaç korumacılığı arasındaki denge, baba George’un dışarıdan sert görünen ama aslında ailesi için kimse duymadan fedakarlık eden o yufka yürekli babalığı dizinin kalbini oluşturuyor. Georgie ise müthiş bir gelişim gösteren bir karakterdi. Başlarda çok sinirlendiriyordu, babasıyla iletişimi çok sinir bozucuydu. "Tamam ergensin ama az biraz saygı!" dediğim olmadı değil. Ama son iki sezon gerçekten hayranlıkla izledim kendisini. Bir de benim favorilerimden biri kesinlikle ikiz kardeş Missy! Missy’nin o keskin zekası, abisiyle ve ikiziyle didişmeleri, ailedeki tek kız çocuk olmanın ona hissettirdikleri ve bunu yansıtışı o kadar gerçekti ki... Favori sitcom karakterlerimden biri oldu kesinlikle. Meemaw da zaten olaya ayrı bir dinamik ve tatlılık katıyordu. Kızının aksine içki, kumar düşkünlüğü, ilişki hayatı falan... Aşırı tatlı bir anneanneydi. Sanırım diziyi bu kadar samimi yapan da buydu; birbirlerinden bu kadar farklı ve zıt kişiler bir aileyi oluşturuyordu. Tüm bu zıtlıklara rağmen o aile günün sonunda hep aynı masada toplanıyordu. Dizinin en sevdiğim yönlerinden biri de, Sheldon gibi zor bir çocuğu büyütmenin bir aileye faturasını gerçekçi ve tatlı bir dille göstermesiydi. "Özel çocuk" adı altında Sheldon'ın yaşadığı sosyal hayattaki beceriksizliğini, diğer iki çocuğun kendini onun gölgesinde kalmış hissetmesini dizi gerçekten çok anlamlı şekilde ele almıştı. İzlerken hem duygulandım hem güldüm hem sinirlendim. Bölümler su gibi akıp gitti valla, hiç sıkılmadım. Finalde mendile ihtiyacım oldu evet :) Cidden hiç hiç hiç beklemiyordum, inanılmaz sürpriz oldu. Çok üzüldüm, şok oldum. Oyunculuklar da bu hislerimi daha da artırdı. Sadece gülüp geçmek için izlenecek bir sitcom deyip geçmemek gerek. Her duyguyu samimi şekilde hissedeceğiniz, karakterlerin her biriyle bağ kurabileceğiniz bir iş. Hâlâ izlemeyen varsa kesinlikle çok şey kaçırıyorsunuz. 📍 "Yaşayacak günlerin bittiği zaman Tanrı sana 'Neden Einstein olmadın?' diye sormaz. Ama şöyle sorabilir: 'Neden Sheldon olmadın?'"
Young Sheldon
