İçeriğe geç
Raf
Kırmızı Köpek sayfasını açKırmızı KöpekLouis De BernieresKitap · 2002
İlk gönderi

Kırmızı Köpek”, yalnız ve öfkeli bir köpekle tanıştırıyor bizi. İnsanların dışladığı, kötü olduğunu tekrarladığı, tekmeler savurarak, taşlar atarak kovaladığı kırmızı bir köpek… Bunlara maruz kalan bir canlıdan huzurlu ya da barışçıl olmasını bekleyebilir miyiz? Kırmızı köpek için işler yaşadığı sokağa bir çocuğun gelmesiyle değişiyor. Çocuk ondan kaçmıyor, onu kovmuyor, yargılamıyor… “Sende yolunda gitmeyen bir şeyler var,” diyerek orada, ayarlı bir mesafede duruyor. Köpeğin hırlamasına gülümseyerek karşılık veriyor. Ertesi gün tekrar geliyor. Köpek hırlamıyor bu sefer. Üçüncü gün çocuk elinde bir topla geliyor köpeğin yaşadığı sokağa. O topu duvara atıp tuttukça köpeğin de oynayası geliyor ama oynamıyor. Ertesi gün çocuk gelmiyor. Köpek bekliyor. Başka köpekler gelip hırlaya havlaya sokağı sahipleniyorlar. Kırmızı köpek aldırmıyor bu zorbalıklara, karşılık vermiyor. Sonraki gün çocuğu aramaya gidiyor. Öykü, sevgi dolu bir buluşmayla bitiyor. Bir yüreği, bir zihni yaralamak, ayarlarını bozmak, onda onarılmaz izler bırakmak kolaydan da öte, neredeyse hiç çaba harcamadan yaptığımız bir şey. Hemen ödevinin başına geçmeyen çocuğa tembel, odasını toplamayana sorumsuz deyiveriyoruz, oluyor. Zor olan, o çocuğun, o canlının içinde sevgiyi, saygıyı, hoşgörüyü, sorumluluğu, merakı yeşertmek ve bunları sürdürmek.

Yükleniyor…

Ne izledin, ne okudun? Herkese anlat.

E-posta ile Devam Et