60'lı yıllardaki geçim sıkıntısını Maraş'tan İstanbul'a göç eden bir hikayeyle anlatılıyor. Şah olma uğruna gelinen İstanbul'u her aile ferdi her geçen gün yaşayarak öğreniyorlar. O dönemde pek değinilmeyen toplumsal sorunlara değinen güzel bir film olmuş. İyi seyirler.
Metin Erksan 1960'lı yıllardaki İstanbul'u gözler önüne seriyor. Bu topraklarda geçim sıkıntı, hayallerin yok oluşu her zaman vardı. Bu filmde İstanbul'un 6 karakterinin bir çıkmaza girip bir şekilde kendilerini kurtarma çabasını fakat bunu yaparken de çıkmaza girdiğini görüyoruz. Toplumsal gerçeklikle polisiyeyi birleştiren Erksan'ın bu filmini izlemediyseniz izlemenizi tavsiye ederim.
İlk o biraz sıkıcı ve sıradan gibi gelmişti fakat sonrasında kendimi bir romanın içindeymişim gibi hissettim. Kendinizi oraya ait hissediyorsunuz. Bir de dönem dizisi olmasından dolayı zamanda yolculuk yapıyorsunuz. Kesinlikle izlenmeli!
Benim gibi The Beatles hayranları için her dakika Beatles şarkıları çıkan müzikal film. Bazen fantastik ya da sürrealist bir resmin içinde gibi hissederken bir anda kendinizi savaşın, devrimin ortasında buluverebiliyorsunuz. 60'lar ruhunu, hippi tarzını hissedeceksiniz. Biraz ağır ilerliyor. İçinde aşkı da barındırıyor, sistem eleştirilerini de. Filmi izleyip izlememek size kalmış ama şu bir gerçek ki: Tek İhtiyacınız Olan Şey Sevgi Not: Filmin adı Across the Universe ama biz türkçeye ne de güzel çeviremiyoruz...
Çok duyulmamış bir film ben de tesadüf bir öneri sayesinde izledim. Türkiyede pek absürt komedi olmuyor sonuçta. Belki daha akıcı olabilirdi ama bazı sahneler gerçekten iyiydi. Zaten Haluk Bilginer'in olduğu filmler bir sıfır önde başlıyor benim için.
Bir cinayet ve sorgu odasında mahalle sakinleri. Bu mahalle sessiz sakin kendi halinde bir mahalle. Bastırılmış duygular, birbirinden saklı hayatlar. Herkes birbirinin yüzüne gülse de bir anda birbirlerini satabilirler de. Delikanlı ne kadar delikanlı, dindar ne kadar diniyle bütün... Bu böyle gider. Bir cinayet mi çözülmek istenen yoksa bastırılmış hayatlar mı? Asıl soru bu olmalı. Ümit Ünal başarılı bir işe imza atmış. Film bir sorgu odasında geçiyor. İnsan acaba değişir mi diye düşünüyor fakat değişmiyor sadece aralarda kamera görüntüleri. Ali Poyrazoğlu ve Cezmi Baskın'ın otururken bile oyunculukları harikaydı. Tavsiye edebileceğim bir film. İnsanı sonlara doğru cidden şaşırtıyor.
Haaaarika bir filmdi! Pamuk prensesten, kül kedisinden, uyuyan güzelden, fareli köyün kavalcısından bile güzeldi. Kurgu müthiş, oyuncu kadrosu olağanüstü, hiç sıkılmadan geçti tüm film. Bu formatta bir kaç film daha olsa izlenirdi. Rüya gibiydi daha ne diyim. İzleyin kesinlikle!!!
Hapishane hayatını, dışarıyı görmemiş bir çocuğun hislerini öyle yoğun duygularla anlatıyor ki sanki sizde bir kafeste minicik avluda kuşları izliyorsunuz. Dışarı çıkmanın hayalini kuruyorsunuz kendi evinizde. Muhteşem bir filmdi başrolde oynayan minik şimdi koca adam olan Ozan Bilen harika oynamış. İzlemediyseniz izleme listenizin başına ekleyin. Bazen gözleriniz doluyor bazense buruk bir gülümseme alıyor yüzünüzü. Özgürlük bazılarının hayali, kıymetini bilmek lazım. Suçsuz yere yatanlar özellikle de çocuklar umarım kısa zamanda uçarlar o kafesten.