@selenophille.s
Profesyonelce değil kendimce yorumluyorum

Profesyonelce değil kendimce yorumluyorum
Bir filmin ilk yarım saati, bir kitabın ilk 100 sayfası hep sıkıcı olur.
İnanlımaz bir film diyemem ama oyuncu seçimleri muhteşem. Başroldeki oyuncular çok güzel oynamış. İlham verici bir başarı hikayesi olmasına rağmen ben çok etkilenemedim. Film bana biraz belgesel izliyormuşum gibi geldi. Bu nedenle o ilham verici başarı hırsı bana çok geçmedi sadece yapılan başarıya hayranlık duydum. Bir de nyad'nın geçmişe dönük içsel hesaplaşmalarının olduğu kısımlar hoşuma gitmedi. Belki daha farklı anlatılabilirdi.
Filmdeki görüntülere bayıldım inanılmaz güzellerdi. Her görüntüde izleme isteğim biraz daha arttı :)) oyunculuklar çok güzeldi. Birbirleriyle yaşadıkları çatışmalar çok başarılı bir şekilde aktarılmış. Bazı karakterler ön plana çıkarılmamış hepsi için ayrı bir hikaye yaratılmış ben en çok bunu beğendim. Konusu başta sizi hemen sarıyor ve devamında ne olacak merak ediyorsunuz. Filmin sonu tahmin edilebilir ama merak konusu çok güzel işlendiği için film asla sıkmıyor.
İzlerken gerçek bir hikaye olduğuna inanamıyorsunuz. Halbuki bu hikaye gerçekten bu durumu yaşayan insanlardan çok çok basit bir şekilde bizlere aktarılıyor. Filmi genel olarak başarılı buldum. Oyunculuklar müthişti, görüntüler şahaneydi. Özellikle son sahneler beni derinden etkiledi. Ben izlerken nasıl sorusunu da bolca sordum kendime.Fakat uçağın düşme sahnesi ve o kaos bana çok geçmedi bence o kısım az işlenmişti. Zaten genel olarak filmde sahneler çok uzatılmamış bu da benim ilk başta filme bağlanmamı etkiledi.
CODA: Childeren of Deaf Adults Türkçeye çevirirse sağır yetişkinlerin çocukları. Film isminin iki anlamı var aslında coda aynı zamanda müzikte parçayı sona erdiren pasaj anlamına da geliyor . Filmde iki anlam da ele alınıyor. Müthiş bir isim ben çok beğendim. Film,oyunculuklar, hele ki başrol çok iyiydi. Ailesindeki herkes sağır olup kendisi duyabilen başrol bir de üstüne şarkı söylemeye bayılıyor. Ama ailesinde diğer insanlarla iletişimi sağlayan da o bu yüzden hayali ve bir nevi ailesi arasında yaşadığı ikilemlerin anlatıldığı bir film. Aynı zamanda film sağır toplumu tarafından çok beğenilen bir film. Özellikle filmde oynayan oyuncular da zaten işitme engelli bireyler. Yani film tam bir farkındalık filmi ( aynı zamanda oscar da aldı diye biliyorum) ben şiddetle öneriyorum.
Ben çok beğendim, her saniyesini heyecanla izledim. Fakat şapkacıyı beğenmedim. Bizim bildiğimiz alice filmlerinde çok önemli bir yer tutan şapkacı burada çok basit ve arka planda tutulmuştu. Ayrıyetten kralın gereksiz esprileri ve havasını da beğenmedim. Müzikalin bütününe uyduramadım. Öte yandan kraliçeye bayıldım, hakkını veren kötü bir kraliçeydi, zaten Ezgi Mola bir marka benim için. Alice 'e( Serenay Sarıkaya) diyecek sözüm yok şahaneydi. Dinsey' de izlerken ah keşke canlı canlı izleseydim dedim, bir içim gitmedi değil. Ve şahane şarkıları vardı ben hepsini çok beğendim özellikle "Duy beni"beni çok etkiledi.
Ben bu dizinin gerçek olduğunu bilmeden izlemeye başladım. Sonradan gerçek bir hikaye olduğunu öğrendim. İlk bölümden son bölüme kadar inanılmaz akıcıydı. Sonu tabi ki beklemediğim bir sondu. Adalet kavramını sorgulattı bana. Gayet akıcı, sorgulatan, bolca 'ben olsam napardım' dedirten gayet güzel aktarılmış bir gerçek şuç hikayesi.
Çok mükemmel bir dizi olmamakla birlikte ilk izlediğim bölümden karakterleriyle ve kendine has bir dünyası olmasıyla beni içine çekti. Bence dizide baş karakterlere gösterilen özel güç özeni yan karakterler için de gösterilmeliydi. Ama olsun ben konusunun farklı olması ve oyuncuların Çok tatlı olması nedeniyle sevdim 2. Sezonunu merakla bekliyorum.












