Skip to content
LostSeries · 2004

Posts

Dizi başlangıç itibari ile sürükleyici,merak uyandıran.daha sonraki sezonda kafada birçok soru işareti ile devam eden dizinin bu kadar iyi toparlayacağını düşünmemiştim.

Son bölümü dün izleyip bitirdim. Sanki uzun bir seyahate çıkmış, yol boyunca birbirinden farklı dostluklar kurmuş ve dün hepsiyle vedalaşmışım gibi hissediyorum. Bir diziden çok, bir yolculuğu geride bırakmış gibiyim. 🥲

Bitireli 2 ay oldu neredeyse ama hala burnumda tütüyor iki gözümün çiçeği. Buraya Lost'ın başyapıt olduğunu yazmazsam içim hiç rahat etmeyecekti. Bu yorumu okuyan sen eğer fikir için yorumlardaysan dostum hiç bekleme hemen başla çünkü hayatının en akıcı dizilerinden birini izlemek üzeresin ve ilk defa izlediğin için çok şanslısın...

yoğun bir tempoya gireceğim bir dönemde başlamış bulunduk. yapacak bir şey yok, günü bitirmenin ödülü olarak birer ikişer bölüm izleriz artık. umarım yarım bıraktığım diziler kervanına katılmaz..

Hello Raf ailesi uzun zamandır yoktum, daha doğrusu birşeyler izleyecek zamanım pek olmuyordu. Neyse işte yine buradayım kaldığımız yerden devam ediyoruz🤗 Diziye gelecek olursak... Valla başlarken bu kadar bağlanacağımı hiç tahmin etmiyordum ama bittiğinde içimde kocaman bir boşluk kaldı... Issız ada hikayesi gibi başlayıp karakterlerin hayatına, kaderine bu kadar dokunması inanılmazdı. Son sezonda ilk birkaç bölüm "noluyoruz" desem de sonradan her şeyin birbirine bağlanmasıyla son bölümlerde gözyaşlarımı tutamadım zaten. Bittiği için aşırı buruk hissettiren, bence kesinlikle izlenmesi gereken efsane bir yapımdı. Şimdiden özledim valla, iyi ki izlemişim. Desmond ile Sayid favorilerim 🫶🏻

Hayatımda yeri ayrı, tartışmasız en ama en sevdiğim dizi. Herkes çıkıp o malum finaline sığ bir şekilde laf atıyor, gömmek için bahane arıyor; oysa o final, dizinin baştan beri ilmek ilmek ördüğü felsefi ve teolojik çerçevenin en dürüst kapanışıydı. Lost, düz bir macera ya da hayatta kalma hikayesinden çok öte; insan ruhunun en kuytu köşeletini, inanç ile nihilizmin o kesişim kümesini masaya yatıran devasa bir metafor havuzu. Mesela o 'Kara Duman' motifi... Sadece adanın supernatural bir tehlikesi değil; insanın içindeki o kadim kötülüğün, şeytani dürtünün, en saf haliyle insanın kendi nefsiyle ve karanlığıyla verdiği savaşın kusursuz bir tasviri. Dizi, soyut olan tüm varoluşsal sancıları, vicdan azaplarını, ahlaki gri alanları adanın o vahşi ve mistik doğasında adeta görselleştiriyor. Habil ile Kabil motifinden tut da reenkarnasyona, inanç sistemlerinin köklerine kadar her şey o adanın döngüsünde yeniden üretiliyor. Zaten mesele her şeyin netleşmesi, hikayenin matematiksel bir kesinliğe bağlanması değil ki. İnsan yaşarken zihninde binbir çeşit soruyla, şüpheyle, 'acaba'larla boğuşur; hiçbir zaman mutlak cevabı alamaz. Bizi diri tutan, o arayışın kendisi değil midir zaten? O sonsuz sorgu... Karakterler adada o arafı yaşarken aslında kendi iç dünyalarında bir arınma seansından geçiyorlar. Senaryo mimarisiyle, zamanı büken kurgusuyla, soyut düşünceleri ve felsefi çatışmaları görselleştirme biçimiyle modern televizyon tarihinin gördüğü en kusursuz işlerden biri. Bilmenin değil, o sonsuz belirsizliğin içinde kaybolup kendini bulmanın hikayesi. Benim için her zaman zirvede kalacak.

İzleyeli 19 sene olmuş inanılır gibi değil. Başladığımda 2.veya 3.sezonuydu, 2007 senesi. Zaman çok çok çok hızlı geçiyor... Sonuçta tüm dünya bir dönem bu diziyi izledik. Üstüne parodiler, komple teorileri, bitmek bilmeyen esprileri... Final sezonu ve final bölümünü yeniden izledim. Seneler evvel kötü bitirdiklerini düşünmüştüm. Herkes gibi. Yeniden izleyince kötü bitirmediklerini, diziye ihanet ettiklerini gördüm. Finali dışında hala çok iyi bir dizi. Hiç izlemeyenler başlasın, bu TV-Series mantığının ilk adımlarındandır. Finali dediğim gibi önemsememek gerekiyor.

Everyone has a shelf. What's on yours?

Continue with Email