Çok güzel bir dizi… İnsanın ruhuna gerçekten dokunuyor. Hayatın su gibi akıp geçtiğini, yaşadığımız her anın ne kadar kıymetli olduğunu o kadar anlamlı ve güzel işliyor ki… Dizi bittiğinde insanın içinde tarifsiz, sıcacık bir his bırakıyor. Kesinlikle izlemenizi tavsiye ederim. ❤️
Posts
29.09.26
Uzun zamandır beni bu kadar etkileyen bir dizi izlememiştim. Sadece güzel olmasından bahsetmiyorum uzun zamandır bir şey seyrederken ağlamamıştım, iyi geldi. Hem ağladım hem kahkaha attım hem de ne olacak diye merak ettim. Yani dizilerin sonunda fragmanlar olmasa bu kadar kısa sürede bitirmezdim muhtemelen çünkü fragmanı izleyince bak yine bir şey olmuş, acaba ne olmuş deyip merak ediyordum ve tüm günüm bu diziyi seyretmekle geçiyordu. Bir ara gerçekten gerçeklik algımı yitirdim. Sanki ben de o mahallede yaşıyormuşum da olanları seyrediyormuşum gibi bir moda girmiştim. Güzeldi yaa.. Yani ben genelde böyle aile temasının olduğu, arkadaşlıkların ağır bastığı yapımları izlemeyi çok seviyorum bunu da bu yüzden sevmiş olabilirim. Bu arada muhtemelen bu kadar içli dışlı bir mahallede yaşasam aşırı bunalırdım çünkü bireyselliğe çok alıştım ve aile içerisinde bile genelde pek beraber takılmıyoruz, kalabalığa gelemiyorum falan ama izlemeyi seviyorum. Küçükken böyle bir mahallede büyümeyi arkadaşlarımla sürekli beraber takılmayı ve ailelerimizin de arkadaş olmasını isterdim ama bizim payımıza evden bile çıkmasına izin verilemeyen bir çocukluk kaldı. Bir yandan hak veriyorum mahalle tarzı bir yerde yaşamadım ve bulunduğum yerde de pek akrabamız yoktu hatta apartmanda hiç çocuk yoktu ama olsa bile ebeveynsel faktörler sağ olsun yine beni kısıtlardı. Yanii şöyle ki bazı şeyler içimde kaldı ama yapacak bir şey yok. Nasıl büyütüldüğüm benim sorunum değildir herhalde. İleride çocuğum olursa onu bu tarz şeylerden kısıtlamak istemiyorum ama artık herkes annem gibi olmuş çocuğunu sokağa salmıyor jsdjfvj ... Dizide beş arkadaşın gençliğini izliyoruz. Yani bir numarası yok normal yaşamlarını izliyoruz sevinçlerini, kavgalarını, üzüntülerini, aşklarını, arkadaşlıklarını, sınav sürecini.. Yani hayattan şeyler işte. Zaten konusunu hayattan aldığı için daha güzel bence. Aile bağları, komşuluk ilişkileri falan çok hoşuma gitti. Zaten kültürel farklılık olsa da bazı yönlerden birbirimize benziyoruz yani 80'li yıllarda yaşayan anne babamıza bile sorsak geçmişi bu dizideki gibi anlatırlardı. Dizide bu arkadaşların hayatına ortak oluyoruz her birinin ailesini tanıyoruz hatta ben sadece birkaç bölüm izleyerek onları yıllarca tanıyormuş hissine kapılmıştım her birini ayrı ayrı sevdim. Deok Sun'un neşeli hali, Bo Ra'nın korkunçluğu, kardeşlerinin o komik tavırları.. çok ikonik bir aileydi. Babalarının sürekli birilerine üzülüp olmayan parasıyla bir şeyler satın alması, annelerinin de bu duruma hep söylenmesi.. Bu ailede fav karakterim her ne kadar canavar olsa da Bo Ra'ydı yaa. Yani o karakter gelişimini izlemek hoşuma gitmişti. Sonlara doğru düşünceli tavırlar sergilemesi, özellikle de kriz anlarında olgunca şeyler söylemesini beklemiyordum. Tabii ilk bölümlerde hiç çekilmiyor bu karakter. Deok Sun'u da sevdim, ona bazen üzüldüm. Hep hayal kırıklığına uğraması falan onu o kadar iyi anladım ki. Mesela ben sonunda Jung Hwan ile evleneceğini düşünüyordum yani buna emindim ama maalesef Jung Hwan bu konuda pek atik değildi hiç adım atmıyordu ama bir yandan ona da hak veriyorum arkadaşlık ile aşk arasında bir seçim yapması gerekiyordu.. Bu konuda pek cesur değildi. Şimdi benim karakterler arasında kendimi en yakın hissettiğim Jung Hwan oldu çünkü duygularını belli edememesi, ailesine karşı hep soğuk davranması en önemlisi de sevdiğini söyleyememesi falan bana çok tanıdık geldi. Onu da o kadar iyi anlıyorum ki.. Annesinin bu durumdan hep muzdarip olmasına da çok üzüldüm ya, diğer annelerin hep çocuklarıyla iyi bir iletişimi oluyordu o da hep üzülüyordu. Ayy bir de bir şey diyeyim mi ben bu kadını da çok sevdim. Özellikle de zengin olmasına rağmen diğer annelere karşı hep düşünceli olması içimi yumuş yumuş yaptı. Böyle bir komşumuz olsun isterdim. Jung Hwan'ın babasına da üzülüyordum yaa etrafındakiler hep enerjisini sömürüyordu. Bir iki gülseniz, ona karşılık verseniz ne olurdu sanki. Jung bong da yürüyen ansiklopedi.. her şey hakkında bilgisi vardı ama bir türlü sınavları geçemiyordu. Bizim bilgiyi doğru yerde kullanamayışımız.. Ah Jung Bong. Onun olduğu bazı sahneler komik olsa da izlerken çok yoruluyordum yaa. Yani dizi boyunca telefona baktığım anlar genelde onun olduğu sahnelerde oluyordu. Sun Woo da favori karakterlerimden biriydi. Ben onun Bo Ra'yı sevmesine o kadar şaşırmıştım ki ilk başlarda be de Deok Sun gibi heyecanlanmıştım ha itiraf etti ha edecek dedim ama aşkını itiraf edeceği kişinin Bo Ra olduğunu duyunca ben de büyük bir şoka uğradım. Herkesin ona Bo Ra'dan korkmuyor musun diye sorması komikti ama iyi bir ikili olmuşlardı bence onları da sevdim. Jin Ju da çok tatlıydı arada bir onu ısırmak istiyordum hele büyümüş hali Bo Ra'nın tıpatıp aynısıydı kjchvfkj Dong Ryung'u ilk başlarda sevmesem de sonradan o kadar üzüldüm ki ona. Özellikle de ailesinin onunla ilgilenmeyişi, annesinden en ufak bir ilgi gördüğünde mutlu olması yaa çok minnoştu. Hem de komikti, onun olduğu sahneleri hep gülerek izlemiştim. Tüm arkadaşların Taek'i bağrına basması, hatta sadece arkadaşları da değil ailelerinin de aynı şekilde hep turnuvalarını takip etmesi her şeylerini ona göre ayarlaması o kadar güzeldi ki.. Annesizliğin getirdiği o mahcubiyeti de çok iyi yansıtıyordu ona hep üzülüyordum yaa... Aslında her ne kadar Deok Sun'un Jung Hwan ile olmasını istesem de Taek'i seçmesine de sevinmiştim. Bir ara hep hırslı oluşundan falan basediyorlardı diye Jung Hwan ile olan arkadaşlıkları bozulacak, birbirlerine meydan okuyacaklar falan sanıp korkmuştum ama neyse ki öyle bir şey yaşanmadı da içim rahat bir şekilde izleyebildim. Sanırım arkadaşlıkları bozulsaydı buna çok üzülürdüm. Tabii Jung Hwan'a da üzüldüm orası ayrı. Dizi çok güzeldi ama sonu beklentimi karşılamadı yaa. Hep üst üste zaman atladılar falan derken en sonunda sadece Deok Sun, Bo Ra ve Taek'in yetişkin halini gördük. Ben diğerlerini de merak etmiştim en azında tekrar buluşup 40'lı yaşlardaki halini de gösterebilirlerdi. Ya da Taek ile sevgili olduklarını ailelerine nasıl anlattılar, düğünleri nasıl oldu falan bunları hep merak ediyordum. He bir de Jung Hwan'ın Deok Sun'a aşkını itiraf ettiği o sahneyi çok geçiştirdiklerini düşünüyorum en azından bu konu hakkında konuşmalarını isterdim çünkü her ne kadar yanındakilere 'sahte' bir itiraf olduğunu inandırmış olsa da Deok Sun bunların gerçek olduğunu biliyordu. Ya bilmiyorum sanki sonunda ters köşe olsun diye Taek'i seçmiş gibi gösterdiler çünkü en başından beri Jung Hwan olduğuna çok emindim niye böyle yaptılar yaaaa? ... Neysee çok beğendim bu diziyi. Ağlama kotamı da doldurdum hayır sorun benden mi kaynaklanıyor onu da bilmiyorum, her duygusal sahnede kendimi ağlarken buluyordum. Normalde bu kadar aşırı duygusal da değilim yani ne oldu bana? Neysee upuzun lafın kısası çok güzeldi tavsiye edilir.
sonu nasıl bitti veya nasıl bir diziydi diye sorulduğunda yalnızca 'hayat gibi' diyebileceğimiz dizileri çok seviyorum.o kadar gerçek ve sıcak hissettiriyorlar ki.karakterlerin görüsleri,ekonomik durumları,ilişkileri bir drama aracı olmaktan ziyade hayatlarının parçasi bu yüzden biz de çok daha kolay bağlanıyoruz diziye ve bir süre sonra dizinin arkaplanda onlarca calisanla çekilen yazılmıs bir kurgu olduğunu unutuyor sanki karakterler hala bir yerlerde yasıyor gibi hissediyoruz. ben normal şartlarda cok slice of life veya siradan insanların siradan hayatları temali şeyleri izlemeyi sevmem ama çok iyi yapılmışsa kapılıyorum. ayrıca böyle arkadasliğin hep daha öncelik olduğu iliskileri,arkadas gruplarını kıskanmısımdır.mahalledeki anne ve babalarin dostluğu bi yana bizim ekibin de ask da olsa baska mevzuular da olsa hep önce arkadasliklarini önceleyip temkinli olmaları cok değerliydi,herkes böyle arkadaslara sahip olabilse keske :") bir de normalde ben çok hızlı izlerdim ama annemle hazirandan beri izliyoruz haftalik dizi gibi olunca daha da yaydık daha da alıstık,ben onları özleyeceğim.annem 80-90lar cocuğu olduğu icin o benden de yakın hissetmistir ama burada elestirilerim baslıyor,basta o yillarin trendlerine esyalarina nostaljik sekilde çok sık değinip sonra baya salmak yerine her yerine dengeli dağitabilirlermis,bir diğer elestirim final...açıkçası benim finalden beklentim büyüktü sonük bi vedaydi ama anlıyorum yapılmak isteneni,taekle deoksunun düğünü görememek üzdü ama arkadas grupları ve o yillar asil mevzu olduğu icin normal karsiladim sonradan. uzun lafın kısası güzel bir diziydi kesinlikle bu tarz dizileri sevenlere öneririm ama bence biraz fazla yere göğe siğdirilamiyor çok çok çok abartildiğindan beklentim yüksekti keske daha düşük bi beklentiyle baslasaymisim🥲
O kadar güzel bir dizi ki yerini tutabilecek başka bir dizi olduğunu düşünmüyorum en azından benzer konular dahilinde. Aman aman olaylar yok sakin bir şekilde ilerleyen ama aynı zamanda akıp giden bir dizi. Sımsıcak ilkokulda yanan sobanın dibine oturup televizyondaki çizgi filmi izlemek gibi hissettiriyor. Ne olursa olsun o çizgi filmi izlemek o an çok güzeldir. Bu dizide öyleydi. Uzun zamandır bittiği için ağladığım bir dizi izlememiştim. Kessinlikle abartılmıyor. İzleyen herkes çok beğeniyor nasıl oluyor bu derdim. Haklılar. Aileler, çocukları, arkadaşları sokaktaki bakkala kadar o kadar gerçek hissettiriyor ki içiniz sımsıcak oluyor. Bölüm süreleri uzun diye tereddüt etmiştim ama çok hızlı bitiyorlardı. İlk bölümlerde en ufak bir şeye ağlardım deoksun haksızlığa uğradığında ağlardım, birinin başına bir şey gelince ağlardım ama bir yerde şunu fark ettim yaşanan şeyler hayatın olağan akışını değiştirse bile sonsuza kadar sürmüyor. İlk bölümdğ sanırım daoksuna o kadar üzülmüştüm ki anne babasına kızmıştım ama sonra hemen değişiyor bu onlarda insan onlarda hata yapabilir. Bu dizi bana en çok aileyi aşıladı. Ne olursa olsun onlar senin ailen. Anne babamız en ufak bir şey yaptığında asabileşiriz ama aslında hata yapmak en çok onların hakkı. Aynı zamanda arkadaşlıkları birbirlerinden hiç kopmamaları çok güzeldi. Bunun en büyük sebebi ailelerinin yakın olmasıydı bence. Komşuluk ilişkilerine hep çok önem verdiler hatta komşu değil dost oldular bu sayede çocukları çok güzel arkadaşlar kazanmış oldu. Her anıyla çok güzel bir diziydi. Keşke btimese dedirtiyor bazen. En iyi Kore dizilerindendir belkide en iyisidir
çok sıcak ve samimi bi diziydi safe place oldu istediğim çift olmadı ama bu halini de sevdim
3 16 Haziran 3 puani teak ve doek sun evlendiği için kiriyorum 🥹 hwan la evlensin istiyodum maleseff. Bu kadar
2 kere izledim ve biraz zaman geçsin tekrar izlemeyi düşünüyorum. Bu dizi sanki benim sığınağım, güvenli yerim... Posterine bakarken, ufak bi kesitini izlerken ya da şarkısını duyduğumda bile gözüm doluyor sanki geçmişte birlikte yaşadığım insanlar... O mahallede yaşamışım gibi içimde onlara karşı öyle bi sevgi ve özlem var. Sarıp sarmalayan 'ev' gibi hissettiren bir dizi. 🥹🙏🏻🤍
✨"Duygularımız kelimelere dökülebilir. İşte bu yüzden basit bir kelime bile sıcaklık yayabilir. Bu soğuk ve acımasız dünyada, hayatın yaşamaya değer olduğunu hissetmemizi sağlayan o sıcaklığı koruyan şey... Bilgece bir söz ya da rafine ve özlü bir cümle değildir. Ham ve işlenmemiş duygularımızla dolu, içten ve sıcak bir sözdür." ✨"Olgun bir çocuk sadece şikayetlerini dile getirmez. Sadece olgun görünmek zorunda olduğu bir duruma alışır. Sadece başkalarının beklenti dolu bakışlarına alışır. Olgun bir çocuk, nihayetinde hâlâ bir çocuktur." ✨”Yetişkinler sadece sabrediyorlar. Yetişkinliğin sorumluluklarıyla boğuşup duruyorlar ve sırf yaşlarının verdiği o ağır yük yüzünden güçlü görünmeye çalışıyorlar." ✨”Eğer birini seviyorsan, bunu ona hemen şimdi söylemelisin; akıp giden günlerin pişmanlıklarla dolmadan önce. Bazı açılardan, zamanın bize bıraktığı en büyük hediye, başkalarını sevmiş olmamıza dair anılardır." ✨”Sonunda, kader ve zamanlama sadece tesadüfen gerçekleşmez. Vazgeçmek ve tereddüt etmeden, çekincesizce karar vermek; işte zamanlamayı yaratan budur. O, kızı benden daha çok istedi. Daha cesur olmalıydım. Suçlu ne trafik ışıklarıydı ne de zamanlamaydı. Asıl suçlu, benim sayısız tereddüdümdü." ✨”Nihayetinde zorlukların üstesinden gelmeni sağlayan şey aklın değil, elinden tutup seni bırakmayan birinin varlığıdır. Ve o kişi, her zaman ailedir." ✨”Gençliğime ya da bu sokağa dönemem. İkisi de aynı, zaman hep akacak. Her şey gelip geçecek. Her şey eskiyecek, sanırım gençliğin güzel olmasının sebebi de bu. Bir anlığına göz kamaştırıcı bir şekilde parlar, ama ona asla geri dönemezsin."
Bu dizi benim güvenli alanım ya bayılıyorum ne zaman dizi bulamazsam veya canım sıkkınken bu diziye dönüyorum ve hayat birden daha aydınlık oluyor içimde. ✨️🫂🤍 4.kere başlarken yazayım dedim herrrrrr bir bölümüne ayrı ayrı bayılıyorum. Bir bölümünde bile sıkılmadım ve her karakter benim için mükemmeldi hepsini ayrı seviyorummm ya.









