Skip to content
WarriorSeries · 2018

Posts

Her sanat eseri, içinde doğduğu çağın imkan ve sınırlarının bir yansımasıdır. Warrior da bu bağlamda, 21. yüzyılın küresel popüler kültürünün, 19. yüzyıl Amerika’sının ırkçı ve sınıfsal çelişkileriyle kurduğu gerilimli bir diyaloğu temsil eder. Bruce Lee’nin notlarından beslenen bu proje, yüzeyde bir aksiyon macera anlatısı gibi dursa da, alt metninde oryantalizm, tarihsel tahayyül ve şiddetin anlamlandırılması gibi kadim meseleleri barındırır. Ancak bu meseleleri ne ölçüde derinleştirebildiği, tartışmanın aslını oluşturur. Tarihi dramanın en büyük handikabı, geçmişi bugünün kalıplarıyla okuma tehlikesidir. Warrior, 1870’ler San Francisco’sunu, Çin mahallelerinin kanlı tong savaşlarını, demiryolu işçilerinin isyanını ve İrlandalı göçmenlerle çatışmayı mekan olarak seçerken, bu tarihsel malzemeyi dekoratif bir fon olarak kullanmaktan öteye geçememiştir. Oysa asıl mesele, o devrin epistemolojik kırılmasıdır: Kapitalizmin vahşi büyüme süreci, işgücünün metalaşması ve ırk temelli ayrımcılığın hukukileşmesi, dönemin ruhunu belirleyen temel dinamiklerdir. Dizi, bu dinamikleri diyaloglara serpiştirmekle yetinir; fakat bu unsurlar, aksiyon sahnelerinin gölgesinde eriyip gider. Bir tarihçi, burada anakronizmden ziyade tarihsel indirgemecilik görür: Karmaşık toplumsal ilişkiler, bireysel kahramanlık hikayesine kurban edilir. Bu, sadece sanatsal bir tercih değil, aynı zamanda ideolojik bir tercihtir; zira kapitalizmin işleyişine dair rahatsız edici sorular, yerini bireysel intikam öykülerine bırakır. Edward Said’in işaret ettiği gibi, Batı’nın Doğu’yu tahayyülü, çoğunlukla bir öteki inşasıdır. Warrior, bu tuzağa kısmen düşer. Çinli karakterler, dövüş sanatlarındaki ustalıkları ve gizemli teşkilat (tong) aidiyetleriyle adeta birer egzotik nesne olarak konumlandırılır. Oysa 19. yüzyılda San Francisco’da yaşayan Çinli göçmenlerin gündelik hayatı, felsefi bir derinlikten ziyade hayatta kalma mücadelesidir; Konfüçyen erdemler, Amerikan gecekondularında değil, klasik metinlerde yaşar. Dizi, bu çelişkiyi aşmak için karakterlere modern psikolojik motifler giydirir, ama bu, Doğu insanını anlaşılır kılmaktan çok tüketilebilir kılar. Meselenin ironik yanı şudur: Dizi, ırkçılığa karşı durduğunu iddia ederken, kendi temsil biçimiyle yeni bir oryantalist söylem üretir. Ah Sahm’in yükselişi, bir göçmenin zaferi olarak değil, batılı aksiyon kahramanı archetyp’inin sarı yüzle oynanması olarak okunabilir Aksiyon sahnelerindeki koreografik ustalık, diziye sinematografik bir parlaklık katar. Fakat şiddet, burada yalnızca gösteri olarak var olur; anlam dünyasından kopuktur. Gerçek şiddet, tarihte hiçbir zaman estetize edilemeyecek kadar çıplak ve travmatiktir; demiryolu işçilerinin kırılan omurgaları, tong savaşlarında ölenlerin ailelerine bıraktığı yıkım, bu görsel şölenin dışında bırakılmıştır. Nietzsche’nin “uçuruma baktığında” dediği o derinlik, burada yalnızca yumrukların gürültüsüyle doldurulmuştur. Oysa iyi bir sanat eseri, şiddeti sorgulamalı, onu tarihsel ve toplumsal bağlamına oturtmalıdır. Warrior bunu denemez; aksine, şiddeti bir çözüm aracı olarak yüceltir. Bu, aslında kapitalist toplumun bireyci mitosunun yeniden üretimidir: Sorunlar sistemle değil, rakip çeteyle çözülür. Dizi, tür olarak western ile dövüş sanatları filmlerini sentezler. Bu hibrit yapı, görsel olarak özgün olsa da, anlatısal olarak klişeler ordusu kurar: Yozlaşmış politikacı, onurlu ama yanlış anlaşılan kahraman, fedakar kadın figürleri… Her biri, Hollywood anlatı kalıplarının birer yeniden üretimidir. Bu kalıplar, statükoyu sorgulamak yerine onu pekiştirir; zira son kertede kahraman, sistemi değiştirmez, sistemin içinde bir yer edinir. Bu, ideolojik olarak muhafazakar bir tutumdur ve dizinin derinlik iddiasını zedeler. Eğer bir eser, tarihsel bir dönemi anlatırken o dönemin toplumsal çelişkilerini yapısal olarak ele almıyorsa, yaptığı şey tarihe kostüm giydirmekten ibarettir. Karakterler, sığ kalmakla eleştirilir, fakat bu sığlık, yalnızca senarist beceriksizliği değil, türün doğasıyla ilgilidir. Aksiyon sinemasının en önemli dinamiği, karakteri eylem üzerinden tanımlamaktır; iç monolog ve psikolojik çatışma, ikinci plandadır. Warrior bu türün sınırları içinde başarılıdır; fakat tarihi dramanın sorumluluğunu üstlenirken, bu sınır aşılmalıdır. Oysa dizi, karakterlere birer epistemik kimlik kazandırmakta başarısız olur. Ah Sahm neyi temsil eder? Göçmenin umudunu mu, kültürel kimlik krizini mi, yoksa sadece yumrukları mı? Bu sorunun cevabı verilmez, çünkü dizi, karakteri sembol olmaktan çıkarıp işlevsel bir araça indirger. Bu, sanat açısından bir zayıflıktır; zira sanat, insanın varoluşsal çelişkilerini aydınlatmakla yükümlüdür. Bütün bu eleştirilere rağmen, Warrior’ı ilgasız bir ürün olarak nitelemek haksızlık olur. Sinematografisi, oyuncu performansları ve özellikle koreografisi, türünde çıta yükselten niteliktedir. Dizi, izleyiciye bir dönemin atmosferini aktarabilmektedir; bu, tarihsel ayrıntıdan ziyade duygudur ve sinemanın en güçlü araçlarından biridir. Ayrıca, Çinli göçmenlerin tarih sahnesindeki varlığını popüler kültüre taşıması, küçümsenmemelidir. Zira tarihsel hafıza, bazen akademik metinlerden değil, sanat eserlerinden beslenir. Warrior, bu anlamda bir ilk olma niteliğini taşır; Batı’nın ana akım anlatısında Çinli göçmenlere bir özne statüsü kazandırması, politik olarak önemli bir adımdır. Warrior, iki ateş arasında kalmış bir eserdir: Bir yanda ticari kaygılar ve türün kalıpları, diğer yanda tarihsel sorumluluk ve sanatsal derinlik. Bu çatışma, dizinin hem gücü hem de zaaflarını oluşturur. Onu, bir tarih tezi olarak okumak naiflik olur; fakat onu salt eğlence olarak görmek de entelektüel bir tembelliktir. Asıl mesele, bu dizinin bizlere, tarihin nasıl temsil edilebileceğine dair bir tartışma açmasıdır. Oyunun kurallarını bilerek izlendiğinde, zevkli bir deneyim sunar; fakat halihazırdaki okuma biçimiyle, tarihsel deneyimin karmaşıklığını yoksullaştırır. Warrior, 21. yüzyılın kültürel endüstrisinin, 19. yüzyılın yaralarına nasıl baktığının bir aynasıdır. Bu bakış, ne tam olarak şefkatlidir, ne de tam olarak sömürücü; daha ziyade ihtiyatlı bir mesafe koyan, ama o mesafede kendi konforunu da koruyan bir bakıştır. Sanatın görevi, bu konforu bozmaktır; bu nedenle Warrior, iyi bir sanat eseri olmaktan çok, iyi bir popüler kültür ürünü olarak hakkını verir. Ve tarihçi, bunu söylerken, eserin kendi sınırları içindeki başarısını da görmezden gelmez; zira objektiflik, hakkını vermekle başlar....

Son yıllarda izlediğim en iyi dizilerden olabilir. Sanırım bu yorumun Kung fu, çin işi tarzı film/dizi sevdamdan dolayı olabilir. Özellikle bu konuda en çok beğendiğim FX Shogun dizisinden sonra bu dizi çok iyi geldi. Aslında çok dolu ve enterasan bir senaryoya sahip değil ama çok akıcı. Yani 3-4 günde soluksuz bitirdim. 19. yyda Amerikaya göçen çinlilerin zorbalığa uğrayarak ‘Chinatown’ çin mahallesini kurmasından bahsediyor. Bizim suri meselesi gibi. Kısmen belgesel tadında. Aile ile izlenecek bir film değil (Neredeyse her bölümde cinsel içerikli sahne mevcut). Çok fazla kötü alışkanlığa özendiriyor.

Çinden kız kardeşini bulmak için Abd ye geldiğinde kız kardeşinin çete liderlerinden birisi olduğunu görür. Kız kardeşini Çine götürmek ister kardeşi istemez. Kendiside rakip çeteye katılır sürekli 2 çete arasında ölümlü kavgalar olur. Abd de Çinliler istenmedigi için sürekli Çin mahallesi devlet tarafından kontrol altında tutulmaya calışılmaktadır. Aksiyonu bol ve sonraki bölümler merak uyandırsada bu kadar puanı hak ettiğini düşünmüyorum

WARRIOR FİNAL 2019-2023 / 3 sezon, 30 bölüm / Ağustos 2024 de izledim Her bölüm yaklaşık 60 dakika Türkçe Dublaj Kanal / Nerden izlerim : Amazon / Amazon, internet Puan IMDb : 8.4 / Benim : 7.3 Tür: Aksiyon, Suç, Dönem Abd Yapımı, 18+ Yönetmen : Lobi Peristere Senaryo: Bruce Lee Yaratıcı / Yapımcı : 3 Emmy Adaylığı 1 Diğer Ödül KONU : Warrior , 1870'lerin sonlarında kayıp kız kardeşini aramak için Amerika Birleşik Devletleri'ne göç eden ve kısa süre sonra Çinli göçmenler tarafından oluşturulmuş çatışan çeteler ve gizli topluluklardan oluşan Tongs'un yeraltı dünyasına çekilen Andrew Koji'nin canlandırdığı dövüş sanatçısı Ah Sahm'ı konu alıyor. YORUM : Dizi, ağırlıklı bir Çinlinin dövüşmesi üzerine kurulmuş. Ben çoğu yerinde Peaky Blinders havası hissettim. IMDb den bu kadar yüksek puan almasına anlam veremedim açıkçası. Senaryosunu Bruce Lee'nin yazmasının bu puanda payı var sanki. Başrol oyuncusunun önüne gelen her kadınla bir sevişme sahnesi olması bence gereksiz olmuş. Velhasıl benim en iyiler listemde yer almaz, istenirse izlenir. Siz izlediniz mi? İzleyenler varsa yorumlara bekliyorum Herkese keyifli seyirler

İlk sezonun kalitesine devamında gelen sezonlar ulaşamıyor. 3. Sezon çetelerin savaşları ve dövüş sahneleri açısından 2. Sezondan çok daha iyiydi. İlk sezon bütün bölümleri zevkle seyrettikten sonra 2. Sezon bende hayal kırıklığı olmuştu. Hatta diziyi bıraktım 1 sene sonra devam ettim. 3. Sezonun finalinde hikaye baya final yapar gibi oldu. Yeni sezonu nasıl devam ettirecekler merak ediyorum.

Harika bir dizi Vikings tadinda sürükleyici Peaky blinders atmosferinde Daredevil tarzı dövüş sahneleri vardı Karakterler çok islenilmis senaryo çok iyi herşey var hiç tempo düşmüyor 2-3 bölüm izleyin içine çekince zaten 2 sezon bitiyor Aksiyon sürükleyici seviyorsanız hemen izleyin

Konusu, oyuncular, efektler o kadar güzel ki bir bölümü bitirdikten sonra diğerini izlemek istiyorsunuz.

Dizi dediğin böyle kaliteli olur işte. Çekimler, senaryo, kostümler, dövüşler, saçlar, kıyafetler, hikaye, herşeyi ile kendini izlettiriyor ki bağımlı oluyorsunuz. Warrior 1800’lerin sonunda Amerika’da geçen bir hikaye anlatıyor. San Fransisco’ya gelen Çinli göçmenlerin başrolde olduğu öyküde o dönem San Francisco’da değişen dengeleri, farklı etnik grupların yasa dışı örgütlenmelerini, çete savaşlarını ve kirli polislerden tutun da çirkin valilere kadar uzanan devlet erkanındaki kirlenmeyi izleme şansı yakalıyoruz. Tarihe de Tong Savaşları olarak geçen ve San Francisco başta olmak üzere dönemin bir çok yüksek nüfuslu Amerikan şehrinde Çinli grupların birbiriyle savaşlarını tanımlayan süreç diziyi tadından yenmez hale getiriyor. Ayrıca İrlandalı gansterler ve işçi kesiminin bulunduğu dizide herşey çok güzel karmaşık ve daha izlenebilir hale getiriyor. Kesinlikle en iyi dizilerimden biri oldu.

Everyone has a shelf. What's on yours?

Continue with Email