Güldük eğlendik falan da, başrol karakterle birlikte bir ağlamaya başladım; film bittikten sonra bile duramadım 🥲👍. Ve İskandinav ülkesi ve kültürü olmasına rağmen, hikayenin fazlasıyla içine çekilmiş buldum kendimi. Güzel tokatladı.
Yeşil gözlü yeşil saçlı yeşil pelerinli Lyserg Diethel, çocukluk aşkım ♥️. ♥️)... Beyaz melekler arasında ışıklar saçarak belirip, simsiyah "kötüler tarafı" kıyafetiyle veda etmiş olabilir ama olsun 😄. Kalbimde yeri ayrı. Çocukken okuldan gelip koşarak jetix açar izlerdik kardeşlerimle. İzlerken bir yandan kağıt kalemle hızlı hızlı karakterleri çizmeye çalışırdım (eve internet gelmemişti o zaman tabi) . Konu: İyi Yoh Asakura'nın, dünyayı kötü ikiz kardeşinin hazırladığı felaketten korumak için savaşmaya hazırlanırken yaşadıklarını, tanıştığı insanları, zorlukları ve güzellikleri anlatıyor. (Harry Potter'daki Voldermort tehlikesi gibi düşünün, büyük tehlike yani.)
Çocukken zorla okutmuşlardı. Zorla yaptırılan her şey gibi, ağzımda güzel bir tat bırakmadı. Sınavını verir vermez konuyu unuttum hatta. Yetişkin halimle okursam çok seveceğim halbuki belki. Belki sevmeyeceğim. Belki yeniden okurum bir gün... :D
İzlediğim en şirin korku filmi 🥰. Amelie'nin yönetmeni yönetmiş 👍. Testerenin, müzik yapılabilir bir alet olduğunu keşfettim bu film ile 🪚🎶. Konu: Apartmanın en alt katı bir kasap. Ama gece komşularını tuzağa düşürüp kolunu bacağını keserek, kıymasını falan yapıp yine apartman sakinlerine satan bir kasap. Herkes de biliyor bunu ama korkudan susuyor. Binaya yeni bir adam taşınıyor ve kasabın kızı adamdan hoşlanıyor. Kasap bunu fark edip adamı tamamen kesmek için fırsat kollayıp duruyor ama kız kurtarıyor sürekli adamı. Adam da kızdan hoşlanmaya başlıyor ve kaçak göçek buluşmaya başlıyorlar vs. Kasabın da sabrı bir yere kadar tabi, komşular da biriktirmiş içinde... Kasap mı kazanacak yeni taşınan adam mı? Komşular adama yardım mı edecek, tüm öfkesini yeni adama yönlendirip onu çiğ çiğ yiyecekler mi? Kasabın kızı sonunda isyan mı edecek, kenarda pusmaya devam mı? İzleyin derim :)
Yeni bir psikoloğa gitmeye başlamadan önce izlemiştim. Ben ettim siz etmeyin 😅. Bir terapistin, hastalarının hayatına nasıl burnunu soktuğunu, kendisini farklı biriymiş gibi onların yakınlarına tanıtıp hayatlarına bizzat müdahale etme hakkını kendinde görüşünü anlatıyor. Bu müdahaleleri bir bir izliyor, zamanla olayların nasıl sarpa sardığını görüyorsunuz. Terapistin kendisinin de, kendi hayatındaki sorunları nasıl görmezden geldiğini fark ediyorsunuz. Ha, terapist kadının her müdahalesi facia ile sonuçlanmıyor ama bir süre sonra bakıyorsunuz ki, elinde dev bir düğümler yığını var ve nereden çözmeye başlayacağından o da emin değil artık. Psikoloji dünyasına meraklı biri olarak, 2. sezonu olsa izlerdim, hatta 3, 4... İlgimi çekti gayet.