Çok üzücü bir hikayeydi ya. Sonu gerçekten şaşırttı ve üzdü. Filmin gerilimi ve gizemi hiç bitmedi. Filmi dikkatli izlemek gerekiyor ama, altyazılı izlerken gazete sahneleri falan dikkat edilmezse kaçıyor gözden dikkat edilirse bir şeyler anlaşılıyor.
İzlerken gerim gerim gerdi. Felaket korkunçtu çünkü salt paranormal bir korku değildi. O sıkışmışlik hissi, bu tarz olayların gerçekte yaşanılabilirligi, yaşatilan tüm o dehşet, işkence manyakliklar hepsi bı arada felaket korkunçtu.
İzlerken gerim gerim gerdi. Felaket korkunçtu çünkü salt paranormal bir korku değildi. O sıkışmışlik hissi, bu tarz olayların gerçekte yaşanılabilirligi, yaşatilan tüm o dehşet, işkence manyakliklar hepsi bı arada felaket korkunçtu.
Afilki oyuncuları bir arada gencliklerinde görmek, ilginç bir cinayet hikayesini izlemek hoştu. Biraz kafa karıştırıcı olabilir ama ben beğendim genel olarak . Duygusal iniş çıkışları olan bir filmdi.
Anneannesinin sevdiği erkekle evlenemediğini, dedelerinin anneannelerini kaçırıp zorla aldığını, o erkeğin, boynu bıçakla kesilmiş cesedinin çeşme kenarında bulunduğunu... deli suya aşık annemizin babamızı hiç sevmediğini ... sonunda deli suya karıştığını ... anlattık. Demek, su başına gelenleri hiç unutmazmış. Bir masal olup ye- niden yeniden anlatır, intikam alırmış ... hiçbirimiz bilemedik. Bana ait tek odanın penceresi hep karanlığa bakar. O yüz- den geçmişimi de göremem geleceğimi de. Zifiri bir hayatın içinde hem kalabalık, hem yalnızlık. Yazarın dilini anladıktan sonra, öykülerin çok daha vurucu oldugu, üzerine düşündüğüm bir kitap oldu.
Yine bir ikinci dünya savaşı filmi. Bu sefer ki biraz farklı. Bir ittifaktan bir kahramanin değil, Prag Kasabı olarak anılan Reinhard Heydrich'nin hayatı ve suikastı anlatiliyor. Filmin ikinci yarısı tabii ayıp olmasın diye herhalde biraz da suikastcilere yani Çek direnişçilere ayirmislar. Ben ilk defa herhalde bu filmde gerçekten rahatsızlik hissini hissettim. Küçük çocuğun gözlerinin önünde yapılan iskence ve çocuğa da uygulanan psikolojik ve fiziksel şiddet beni çok rahatsız etti.
Biraz duygusal bir filmdi. Ister istemez empati yaptim üzerine düşündüm. Savaştan, korkudan, açlıktan, dayaktan, ölümden bir şekilde kurtulan hayatta kalan çocukların sosyal yaşama entegresi, 4 ay içinde gösterdikleri gelişimi anlatıyor film. Ilginç bir hikayeydi.
Hikaye biraz ilginçti. Ana karakterimiz olan Ann/Rachel başarılı değildi ürkek bir hali vardı alıştığımız başarılı casus tiplemesinden çok uzaktaydi bence bilmiyorum. Hikaye de durgun bir hikayeydi.
Lüzumsuz adam toplumla çatıski içindeki aciz aristokrattır. Hayalci ve faydasizdir. Eyleme geçemeyen bir aydın, başarısız bir idealist... Gel de şu Rus düşünürün sözlerine katılma: "Bir insan bilmediği bir şeyi nasıl bilebilir ki?"