İçeriğe geç
AzKitap · 2012

Tüm Gönderiler

Hakan Günday, Az romanında okuru konfor alanından çekip alarak toplumun en karanlık, en hijyensiz köşelerine götürüyor." "Yeraltı edebiyatının cesur kalemi Günday, şiddet ve istismar olgusunu ajite etmeden, olduğu gibi ve tokat gibi vurucu bir dille aktarıyor."

Okurken kendimi rahat hissetmedim. Zaten sanırım Hakan Günday’ın amacı da bu. Bana güzel bir hikâye anlatmak yerine, görmek istemediğim yerlere bakmamı sağladı. İnsan ne kadar kötüleşebilir? Bir insanın başına gelenler, onu yaptıklarından ne kadar sorumsuz kılar? Ve en önemlisi… Bir insanı canavar yapan gerçekten kendisi midir, yoksa içinde büyüdüğü dünya mı? Kitap ilerledikçe cevap aramayı bıraktım. Çünkü bazı soruların cevabı yoktu. Bazı şeylerin açıklaması vardı belki ama mazereti yoktu. En rahatsız edici tarafı da buydu. Çünkü kitapta yalnızca karakterlere bakmadım. İnsan doğasına baktım. Güce, şiddete, çaresizliğe, sömürüye ve insanın sınırlarının nasıl yavaş yavaş yok edilebildiğine baktım. Ve bazı sayfalarda midem değil, vicdanım bulandı. Az bana göre “iyi” hissettiren bir kitap değil. Ama zaten her kitabın görevi iyi hissettirmek değil. Ve kapattığımda hikâye bitmedi. Çünkü bazı kitaplar son sayfada değil, insanın kafasının içinde devam eder. ⭐️⭐️⭐️⭐️⭐️ 🔖"Belki de hayat, yanlış anlayınca güzeldi. Sadece yanlış anlayınca, ama her şeyi.." 🔖"Ben ölüyüm. Bunu anlayabiliyor musun? Ölü! Sadece daha gömülmedim, o kadar."

Kitap aşırı sert.Taciz,tecavüz,istismar şiddetin her türlüsü ve uyuşturucu bağımlılığı kaynıyor içerisi.İkinci bölümde Oğuz Atay bir mezar gibi yükseliyor,muhteşem bir saygı duruşu var Oğuz Atay'a. "Bazı insanlar böyledir,diğerlerine göre çok daha kırılgan olurlar"

Bu kadar sert bi dil kullanması çok hoşuma gitti çünkü anlatılanlarla anlatanın aynı sertlikte olması çok daha iyi, inanılmaz bir kitap. Çoğu açıdan tatmin edici ve boş bir yer bırakmayan bir kitaptı. Tam olarak istediğim hızda akan bir yazıydı. Kitabın içeriğine gelecek olursak hiçbir yorum hakkı görmüyorum kendimde. Sarsıcı ve kimi zaman burdan sonrasına ertesi gün devam edeyim dedirten bi kitaptı.

yazarın travmatik bir kitabı daha. valla adam yazıyor biz okuyoruz etkisi altında bırakıyor bizi

derdânın hayatı çok korkunçtu..? sonrasında nasıl normal bir hayata sahip oldu anlayamadık

Iranda yasanan, kizlari kucuk yaşta evlendirdikten sonra ki olaylar silsilesi... Fenaydi

“Dünyanın en çabuk geçen, geçer geçmez de en hızlı yakalanılan hastalığına sahipti : Umut.”

İkinci derda yazılmasa da olurmuş fjcjcjv Birbirlerine son kez bakıp uyudular Ölümüne Seksen yaşındaydı İkisi de Birlikte olabilmek için kırk yıl Birlikte ölebilmek için de Bir kırk yıl daha Yaşamışlardı

Ne izledin, ne okudun? Herkese anlat.

E-posta ile Devam Et