İçeriğe geç
BaKitap · 2015

Tüm Gönderiler

İçinden geçen çocukluğunu, gençliğini gördüm senin. Yüzünde yol alan can kuşunu, aşka dair cümleni. Ben gördüğümde bütün zamanlardaydın sen. 🌀🌀 Şiir ruha şifadır, okuyalım vesselam 🎉

~ "Adını andığımda sıcak akıyor bütün nehirler" ~ "İnsan olan yerlerim çok ağrıyor, Olsun, yine de sen kapanma, bu sıra benim, Yerine bırak ben incineyim."

🟢 “İçinden geçen çocukluğunu, gençliğini gördüm senin. Yüzünde yol alan can kuşunu, aşka dair cümleni. Ben gördüğümde bütün zamanlardaydın sen.” ⚪ “Durup durup geçmesin içinden ağlamak Dur, neden ağlıyorsun can’ım, yetmez mi ikimize bir sağanak…” ⚫ “Sabah, benim sesimde sonbahar Senin sesinde bir çocuk Ev mutludur halinden, pötikarelenir.”

I “Bir kereye mahsus yaşanan her an kendi hatasını bir daha düzeltilemiyecek biçimde içinde barındırır” Bana kanatlarımı bıraktırdılar, Bana ihaneti öğrettiler. Başka haber yok. II İkiye bölünmüş bir bütün gibi yaşadım Bir yanım öbür yanıma düşman Sağımda kızgın kumlar gezdirdim Solum üşüyor eski bir anıdan. III Mum: alıngan. Kendi ateşiyle kendini yok eden yumuşakça. Erimek üzere varsın, kaderine inanırsın. Ölürken fark edilmez, ışığın solduğu zamansın. Hiçbir aşk titremez sonsuza değin Bütünlüğünü yitirişinden ölür bir mum ve insan acıdan ölür bir gün. IV Yüzümde taşıdığım kuyu soğuk iklim, ağır yaprak tenimde durup dönüp dokunduğum yük. Yağmurun aramıza çektiği perdeyi yırtıyorum geçiriyorum göğsümdeki uykunun sarmaşığından birazdan dünya beni unutacak, ben onu anlamıyorum. Soğuk iklim durup dokunduğum dönüp seni ben de unutacağım. V İnsan ölüyorsa acıdan ölür bir gün kendine bir daha uğrayamadığından, koyduğu yerde durmayışındandır hayatın hatanın dönüşsüz oluşundandır. Hiçbir aşk titremez sonsuza değin bütünlüğünü yitirişinden ölür bir mum ve insan kanatlarından ayrılır bir gün.

O büyük ve muazzam zamanda unuttum Kanatlarım çok oldu üşüyor benim Bu beyaz ıssızlıkta göğsüme düşüyor Bu yüzden eğik boynum. Bir kuşun anısı kalmış bende, saklı Bundan gözlerimdeki kayalık, İçimdeki serseri buzullar Dürtme içimdeki narı Üstümde beyaz gömlek var

ESTRADIOL 5.8 Eksildim ben, azaldı içimdeki su Yeşermiyor cümlem. Oysa Ben senin bir kimsenim, sensin esin. Buna inandım uyudum, Uyandım bununla durdum. Narın içinde canım niye kanıyor?

Çağdaş yazarımız Birhan Keskin’in favori şiir kitaplarımdan biri olan "Kim Bağışlayacak Beni" adlı kitabından sonra okuduğum ikinci kitabı Altın Portakal şiir ödülünü alan bu eseri oldu. Girişindeki "Dilimde yarım, bir hece gibi kalan babamın güzel hatırası için..." cümlesinden kitabın adının baba kelimesinin hecesinden geldiğini düşündüm. Şu sıralar şiir kitapları okumaktan çok zevk alıyorum, Birhan Keskin olunca da ayrı bir keyifli oldu tabii.🪷 Bonus olarak kitapta geçen dilimde sabahtan beri dolanan bir şarkının sözleri: "As I sat Sadly by her side. As I sat Sadly by her side... At the window through the glass."* satırlarından sonra Nick Cave’in bu şarkısını dinledim ve çok sevdimm. 🎶 🪶Altını çizdiğim satırlar: Mutfakta çayın sesi demlenir Sabah, benim sesimde sonbahar Issızlık bilgisiyim ben, sessizlik bilgisi. Durmanın ve kalmanın büyük planıyım. Bu aşk bende bir imkânsızlık tasarımı gibi kaldı, kaldıramam. İnsan olan yerlerim çok ağrıyor, Dinginlik, ne yazık ki takatsiz bir şeydir. Hafızanın duvarlarında tutunamayacak kadar mecalsiz bir şey. Bugün değil, sonra, belki çok sonra o duvarlarda silik bir iz, kim bilir, kalır?

Ne izledin, ne okudun? Herkese anlat.

E-posta ile Devam Et