"Ben bilmek istiyorum, hayat gerçekten bir avuç yerde durmadan dönüp durmak, sonra da yaşlanıp ölüp gitmek mi, yoksa bu dünyada başka türlü yaşamak da mümkün mü?"
Çağdaş yazarımız Birhan Keskin’in favori şiir kitaplarımdan biri olan "Kim Bağışlayacak Beni" adlı kitabından sonra okuduğum ikinci kitabı Altın Portakal şiir ödülünü alan bu eseri oldu. Girişindeki "Dilimde yarım, bir hece gibi kalan babamın güzel hatırası için..." cümlesinden kitabın adının baba kelimesinin hecesinden geldiğini düşündüm. Şu sıralar şiir kitapları okumaktan çok zevk alıyorum, Birhan Keskin olunca da ayrı bir keyifli oldu tabii.🪷 Bonus olarak kitapta geçen dilimde sabahtan beri dolanan bir şarkının sözleri: "As I sat Sadly by her side. As I sat Sadly by her side... At the window through the glass."* satırlarından sonra Nick Cave’in bu şarkısını dinledim ve çok sevdimm. 🎶 🪶Altını çizdiğim satırlar: Mutfakta çayın sesi demlenir Sabah, benim sesimde sonbahar Issızlık bilgisiyim ben, sessizlik bilgisi. Durmanın ve kalmanın büyük planıyım. Bu aşk bende bir imkânsızlık tasarımı gibi kaldı, kaldıramam. İnsan olan yerlerim çok ağrıyor, Dinginlik, ne yazık ki takatsiz bir şeydir. Hafızanın duvarlarında tutunamayacak kadar mecalsiz bir şey. Bugün değil, sonra, belki çok sonra o duvarlarda silik bir iz, kim bilir, kalır?
Okumaktan en keyif aldığım yazın türü mektup. Buna bu eserle de tam emin oldum. Bir de bu mektuplar gerçek dostun yazdığı mektuplar olunca tadından yenmedi. Aralarındaki bağ o kadar gerçek ve bu o kadar iyi kalemlerine yansımış ki…Birbirlerine destek oluşları, edebiyat incelemeleri hatta dedikoduları. :)) Sadece insanlar için değil kitaplar, filmler için de doğru zaman olduğuna inanan biriyim ve bu kitabı da tam da okumam gerektiği zamanda okuduğumu düşünüyorum. Dostuna olan özlemini dile getirdiği,bir kahve içebilmeyi dilediği yerde onu çok iyi anladım. Türk edebiyatının gamlı prensesi Tezer Özlü’yü, depresyonunu, yurtdışı yaşamını, aşklarını, özlemini hatta ölümünü adım adım öğrenmekten öte hissetmek istiyorsanız mutlaka okumalısınız. Hemen bitmesi dışında harika bir kitaptı. "Ben zaten yeryüzünün neresini benimsedim ki?" "Derdi kişiler değil, zihniyetlerdi." "Ne garip bir ülke şu Türkiye. En güzel yerde. Denizleri, karaları. Neyse. Kimse, ya da çok az insan dünyayı bizim kadar kavrama şansını elde etti. Bu bile yeter."
En ufak olaylara bile 'bu bi tesadüf olmalı' diyip altında bir şey arayan biri olarak farsça kökenli olup, "başka bir şey ararken tesadüfen başka güzel şeylerle karşılaşma, tesadüf eseri güzel şeyler keşfetme" anlamına gelen Serendipity adlı bu filmi sevdim. 🎶Bülent Ortaçgil "Belki benim kâğıt param Bi' şekilde, döne dolaşa senin cebine girmiştir" şarkı sözünü bu filmden esinlenerek yazmış olabilir. (spoiler vermemek için es geçiyorum😅) 🌟"Yunanistan’da yaygın bir hikaye vardır. Tanrı adam öldükten sonra tek bir soru sormuş: Tutkulu biri miydi?"
LCDP'yi özlediyseniz, beklentinizi onun kadar yüksek tutmadığınızda zevkle izleyebileceğiniz sekiz bölümlük akıcı bir dizi. Ben gayet keyifle izledim. Finaldeki kara para aklamalarının Ankara'da yapılması ise düşündürücü. "Sırf bitecek diye aşkın tek bir anından bile vazgeçemezsin. Bitecek diye bu aşkın bir anından bile vazgeçmem. Bittiğindeyse acı dolu bir boşluğa düşeceğim ama o zamana dek yaşayacağım." "Benim kazancım da bu herhâlde. Acı karşılığında bilgelik." "Ve öğrendim ki titanikten sağ kurtulanın geri dönmesi gerekmez."
Beni gerçekten düşündüren bir film oldu. Özellikle şu diyaloglar: "Bir yolun üzerindeyiz. Şu anda, sen ve ben. Ve bir yolun nasıl bittiği önemsiz. Önemli olan o yolda aldığımız kararların bütünü nasıl etkilediğidir." "İnsanlar tek bir gerçeklik var sanıyor ama bir sürü var. Kökler gibi büyüyüp ayrışıyorlar. Bir yolda yaptığımız diğerlerinde olanları etkiliyor. Zaman inşa edilmiş bir şeydir. Geçmişi değiştiremeyeceklerini sanırlar. Ama yapabilirsin, flashback tam da budur. Geçmiş seçimleri değiştirme davetiyesidir onlar. Seçimi yapanın sen olduğunu sanırsın ama değildir. Dünyamıza bağlı olan bir ruh var ve ne yapacağımıza o karar veriyor. Bizim de akışa kapılıp gitmemiz gerek."
İnsanın kanını donduran bir kötülük ağı. Başbakanından favori oyuncularımıza kadar kimler kimler dâhil olmuş hem de... Dünyanın her yerinde kötülüğün böyle rahat kol gezdiğini bilmek bazen çok ağır bir yük. Tüm genç kızlara, ebeveynlere izletilse keşke. Aynı füşüncem Adnan Oktar tarikatını anlatan 'Kedicik' belgeseli için de geçerli.