Ayırt edemiyorum İçimdeki kıpırtılarla dışımdaki tıngırtıları Yaptıklarımsa hep yanılgılardan yanılgılar... Ne çok yalan barınıyor oranda-buranda ne çok sahtelik... Dizi dizi yanılgılar - Geciktirmeler... Kaçınmalar... Yan çizmeler... Sulandırmalar... Atlatmalar... Geçiştirmeler... - Daha neler neler!
Tüm Gönderiler
Kendin olmayı yeniden öğrenmen gerek. Aradan yıllar geçti; unuttun onu. Yalnızca bunu “koşullar”a, “hayatın akışına”, “sorumlulukların”a falan bağlamaya kalkışma; bahane bulmaya çalışma. Sendin sendeki asıl seni, anlamını, önemini, değerini göz ardı eden. Korkaklıkla işin kolayına kaçan... O işte şimdi hesabını soruyor o sahici senin, senden: Ne yaptın sen, sana?! Sahicilik, dürüstlük, noktanı çok dikkatle belirlemelisin yeniden. Özgürlüğün de buna bağlı şimdi; amaçlarının gerçekleşmesi — senin gerçekleşmen de: doğru ve doğruluklu, s a d ı k olabileceğin nokta: kendine ve yaşamının anlamına... Şunu da iyice biliyorsun, bileceksin, bilmelisin: Sen ne denli kendin — bağımsız, özgür — olabilirsen, O da o denli senin — sahici, tam — olacak. Kendi olarak, sana gelen; sana gereksinimi olmadan, seni isteyen, sensiz de olabilecekken, seninle olmayı seçen — kendi olmasını, seninle olmaya bağlayan — O, işte...
alıntılar; ° " Senin beklemen, hüzünlü ama dingin bir umutsuzluktur; bir an önce bitirip gitme isteği çökmüştür üzerine, hatta bitiremeyeceğini de bildiğin bir çok şeye aldırmazca ve umarsızlıkla girişip, hepsini yarım bırakıp gitmek, bir ayartı kadar keskindir artık."
"En çok beklediğin de, gelse bile bir gün, hiçbir zaman beklediğin anlamda gelmeyecek."
Senin beklemen hüzünlü ama dingin bir umutsuzluktur; bir an önce bitirip gitme isteği çökmüştür üzerine hatta bitiremeyeceğini de bildiğin birçok şeye aldırmazca ve umarsızlıkla girişip, hepsini yarım bırakıp gitmek, bir ayartı kadar keskindir artık.
Nerede bulurum kendimi, hangi varoluş beni kendim kılabilir? Zaten kendimsem, hangi kitabın hangi sayfası beni kendime getirebilir. İşte ben; nerede yitirdim kendimi? İşte sen; nerede yitirdin kendini? “Sendin, sendeki asıl senin anlamını, önemini, değerini gözardı eden: korkaklıkla işin kolayına kaçan... O işte şimdi hesabını soruyor o sahici senin, senden: ne yaptın sen sana?..” diyor Oruç Aruba bize.. Bana.. Onu anlayana en çok da.. Burada felsefenin olanaksızlığı var yaşamının olanaksızlığı, hayallerinin gerçekle temas etmeyecek bir düzende kurduğunun böylece kendini, evet sen, kendini bununla avuttuğunun, ötekiler gibi nasıl yaşanırı bilmediğinden değil, onlar gibi yaşamak istemediğinden, sen, işte en çok da sen, aykırısın ya kendine.. “Felsefe, kişinin kendi özel yaşamında en az becerebildiği; dolayısıyla da acısını en çok çektiği konuyla enlemesine — boylamasına uğraşmasının ürünüdür. Felsefe, kişinin baş edemediğiyle boğuşmasıdır.” Yaşamımın en derinden etkileyen neydi benim, neden bunu hiç anlatamadım.. Anlayamadım.. Yaşadım mı ben; yaşadım mı? Yaşamak.. Yaşamak.. “Bunca yıl yaşadın; zaman oldu, anlamlı yaşadığını bile sandın; ama, anlayamadın yaşamının anlamını —sana kendi anlamıyla gelmedi yaşamın.” Neydi beni ayıran en çok da insan temasından, kurduğum bu yaşamıma, yaşayışıma, kabuğuma iten neydi beni. Bu tiksinti bana nerden kaldı, kimden? Ne zaman anladım tüm çıplaklığıyla gerçeği.. Anlayabildim mi sahi? Ya gerçeklerim, benim gerçeklerim, ülkülerim bir hayalse.. Ya hayallerimi gerçekleri yaşamak istemediğim için kurduğum gerçeklerimse, bu hayaller benim gerçeklerim olabilir mi? Öyleyse yaşadım denebilir mi? “Kişinin belirli bir anda yaşadığı hep hayallerdir— ya da aldanmaları; gerçeklerini ise hep sonradan, çok sonradan, geçmişi olarak yaşar — yani kişiyi belirleyen hep gerçekler olduğu halde yaşadığı hep, hayalleridir..”
En sevdiğim kitabı oruç Aruoba'nın. kendinden bir şeyler katarak yazdığı "Kendi olarak, sana gelen Sana gereksinimi olmadan, seni isteyen Sensiz de olabilecekken, senin ile olmayı seçen Kendi olmasını, seninle olmaya bağlayan O, işte..." Kitabın kilit cümlesi.
Kendi olarak, sana gelen Sana gereksinimi olmadan, seni isteyen Sensiz de olabilecekken, senin ile olmayı seçen Kendi olmasını, senin ile olmaya bağlayan O, işte...
'Hayalin elinde, en gerçek gerçekler bile gerçekliklerini yitirirler.' Güzeldi 🖤
Bugün aldım bugün bitti. 💎 "Dokunamadığın noktalardan gelir yaşamının anlamı." 💎 "En iç, en içten, en içteki sesine bile aykırı düşebilir mi kişi? -Düşer" O işte şimdi hesabını soruyor o sahici senin, senden: Ne yaptın sen sana? Kendin olabilmek, birine giderken maskesiz kendi ruhunla çıkabilmek karşısına. Ve en çok sorguladığım cümle ise şuydu " ...bekliyorsun da, beklenilmeye değer misin?" Sen kendin olduğunda tamamlanacaksın. Çünkü sen sen olduğunda sana kendisi olarak kendiliğinden gelecek, gelmekte olan ya sen ya başkası. 10/10 kitaptı. Sanki yazar karşınızda tecrübelerini oturmuş anlatıyor ve sadece dinliyorsunuz. Bitsin istemiyorsunuz.









