Puanlar
Kategoriler
Daha Fazla
- Yazar:
- Emile Zola
- Basım Yılı:
- 2009
- Sayfa Sayısı:
- 304
- Yayınevi:
- İskele Yayıncılık
Açıklama
"Meyhane", yayımlandığı yıllarda Fransa'da büyük bir tartışma başlatır. Fransız yazarları birbirine düşüren roman, ülkenin edebiyat dünyasını da ikiye böler. Ama yazarını ne kadar olumsuz eleştirenler olursa olsun halk, romanı sahiplenir ve takip eden bir yıl içinde roman tam otuz sekiz baskı yapar. Karşı çıkanların büyük çoğunluğu, Zola'nın işçi ve emekçilerin güçlüklerle dolu yaşamını yalın bir şekilde ele almasını eleştirmiştir. Emile Zola'nın işçi sorunlarını farklı bir bakış açısıyla ustaca ele aldığı bu eseri, ilk çıktığında kendisine yapılan bütün eleştirileri unutturdu ve zamanla bir klasik oldu. Ayrıca o dönemde, Amerika'da işçi sınıfının yaşamının konu alındığı roman türünün doğmasına da neden oldu...Emile Zola eleştirilere karşı kendisini savunurken "Gerçekleri yazdım; romanın kahramanları kötü insanlar değil, sadece eğitimsiz ve yaşadıkları ortamın yıprattığı insanlardı," demiştir. Ayrıca yazdığı romanın kendi kendisini savunacak güçte olduğunu belirtmiştir.
Yorumlar
Bir kadın ve sorumsuz hayatı cehenneme çeviren işe yaramaz iki adam..gerçekten özellikle 2.ciltte içim o kadar karardı ki okurken çok kötü duygulara kapıldım . Yazar bunu yazarken ne yaşıyordu acaba çünkü bu hayal gücü sınırları aşan türden . Yoksulluk , şiddet , ahlaksızlık , alkol bağımlılığı bir grup insanın yavaş yavaş yok oluşu. Gerçekten çok etkisinde kaldım.
Bir kadının kocası ve toplum tarafından yaşadığı zorlukları anlatıyor feministler okumasın ufak çaplı sinir krizi geçirebilirler
Gün gelir insan dünyadan çekilip gitmekle mutlu olur...
Jervez,iki çocuğunun babası Lantiye ile çok fakir bir hayat yaşayan 22 yaşında genç bir kadındır. Evde babasından şiddet görüp 14 yaşında Lantiye ile kaçmış,Paris’e yerleşince de yaşamları çok zorlaşmıştır. Lantiye Jervez ile evlenmemiş,hergün başka kadınlarla gönül eğlenmektedir. Üstüne üstlük elde ne var ne yoksa da içki eğlence uğruna satmaktadır. Birgün Lantiye gider ve Jervez bir başına hayat mücadelesine başlar. Kitap boyunca Jervez ve çevresindeki işçilerin hayatlarını okuyoruz. Çok akıcıydı. Bu kitap yıllardır evde duruyor. Eskiden Dünya Klasikleri sıkıcı olur gibi bir algım vardı. Ama okuma alışkanlığımı tekrar kazandıktan sonra fikrim tamamen değişti. Artık klasiklerden çok keyif alıyorum. Daha önce okumamam aptallık olmuş ama geç olsun da güç olmasın. Kitap gayet güzeldi ama çok ağırdı da. Meyhane yayımlandığı yıl Fransa’yı ikiye ayırmış. Neden olduğunu çok iyi anlıyorum. Bundan spolu kısımda bahsedeceğim. İçime oturan çok şey oldu. Fakirliği iliklerime kadar hissettim. Spolu kısım*** Jervez Lantiye’yi unutup Kupo ile bir hayat kuruyor ve başlarda çok da güzel gidiyor. Ama sonra Kupo kendini alkole veriyor. Ve birgün Lantiye geri dönüyor ve Jervezlerin evine yerleşiyor!! Bir süre sonra Jervez Lantiye’nin yatağına da giriyor. Herhalde Fransızları o dönem ikiye ayıran bir konu da bu olmuştur. Ama benim içime en çok oturan Jervez’in bu iki adamın eğlencesi için,hem onları hem ailesini beslemek için çalışıp didinmesi oldu. Adamlar oturuyor,meyhanelere gidip eğleniyor. Ama kadın çalışmaktan mahvoluyor. Ve sonunda ne oluyor biliyor musunuz...Jervez de kendini onlar gibi içkinin kollarına bırakıyor. Ah Jervez...keşke Guje ile güzel bir hayatın olsaydı. Sonunun kötü olacağını tahmin ediyordum aslında ama içimden hep umutsuzca Guje ile bir mucizeyi yaşamalarını da diledim. Evet,karakterlerimizin hepsi ortak bir acının altında -fakirlik- eziliyordu. Ama kadınlar daha da çok çekti. Ben Lantiye Virjini’nin de iliğini kurutmuştur diye düşünüyorum.
"Gelecek onun için havaya atılan bir paraya benziyordu. Yere yazı mı, yoksa tura mı düşeceği önceden belli değildi." Yoksulluğun ve alkolün insanlara neler yaptırabileceğini anlatan gerçekçi ve sade bir kitap. Zaten Emile Zola, kitaplarında daha çok aile içi ve toplumsal sorunlardan bahseder. Bu sorunlar ne kadar değişirse değişsin kaynakları hep yoksulluk ve yozlaşmadır. Kitabı okuduğunuzda birçok olay belki size tanıdık gelebilir çünkü kitapta her ne kadar Fransız insanları anlatılıyor olsa da olay bir ulustan ve coğrafyadan ibaret değildir. Dünyanın neresinde yaşıyor olursanız olun yozlaşmış bir toplumda yoksul insanlar olarak doğup, iki dilim ekmek için ölüyorsanız aranızda pek bir fark yok demektir. Zaten lokasyona bakılmaksızın işçi sınıfının sorunları hep biri olmuştur. Gerek Germinal, gerekse Emek ve Thérése Raquin kitaplarında karşılaşacağınız sorunun temelinde emeğin sömürülmesi ve insanların yukarıya çıkmak için başkalarının omuzlarına basması yer alır. Fakirlik içinde yaşayan insanların bir kısmı bulabildikleri her kuruşu içkiye yatırarak zihinlerini içinde bulundukları yakıcı utsuzluktan uzaklaştırmaya çalışır. Diğer kısım ise kitap boyunca sizi irite edecek parazitlerdir. Bu parazitler kendileri gibi yoksul olan diğer insanların kazandıkları bir kurşa göz dikerek onları uçurmun sınırına iterler. Toplumda yer alan bu gizli şeytanları fark edemeyen ve insanları kırmaktan çekinen İyi kalpli insanlar, bu parazitler tarafından aldatılarak işlerinden, namuslarından ve ailelerinden olurlar. Kitabın ana karakteri Gervaise Macquart, tam da bu nedenle ailesi de dahil çevresini saran parazitlerden dolayı tırmanmaya çalıştığı yoksulluk çukurunda hep daha derine yuvarlanmıştır. Ne zaman durumunu düzeltmek isteyip insanlara güvenmeye başlasa hep yarı yolda bırakılmıştır. Bence toplumda ne gibi insanların barındığına dair belgesel olacak nitelikte bir kitap yazmış Zola. Bir konuda da uyarıda bulunmak isterim. Bazı bölümlerde özellikle kadınların ve çocukların istismarını okuyamayacak kadar rahatsız olabilirsiniz. ♤ "Çocuk yapmak marifet değil, hüner ona bakmakta." ♤ "Yaşam bazen o denli ağır geliyor ki, insan hemen çekip gitmeyi diliyor." p154
Her insanın özelikle'de kadınların okuması gereken bir baş yapıt
Emile Zola’nın en çok eleştiri alan kitabı. Sade ve akıcı bir dille yazdığı romanda , Paris'in eski ve pis sokaklarında gezerken işçi ve fakir kesimin yaşadıklarına şahit oluyorsunuz. İnsanların doğru kavramlarının nasıl değiştiğini görüyorsunuz. Emile Zola’nın “Sadece eylemsel bir ahlak dersidir bu kitap .”sözleri kitabı yeterince anlatıyor aslında. -Vahşiler gibi yaşamak istemiyorsak affetmesini bilmeliyiz. -Kocaları tarafından öldürülen kadınlarla uğraşacak vakti mi var adaletin? -İnsan her şeye alışıyor.Ekmek parası için insanlar her şeye katlanıyorlar. , kitaptan bu alıntılar durup düşünmeme sebep oldu. Okumanızı tavsiye ederim.
Emile Zola'nın kendi yorumu: "Meyhane bir gazetede yayınlandığı zaman görülmemiş bir insafsızlık ve saldırıya uğradı, mimlendi, kendisine yakıştırılan suç kalmadı. Yazar olarak benimsediğim amaçları burada iki satır içinde açıklamak gerekli mi, bilmem. Kenar semtlerimizin kokuşmuş ortamında bir işçi ailesinin kaçınılmaz düşüşünü tasvir etmek istedim, içkinin ve aylaklığın sonu, aile bağlarının çözülümüne, fuhuşun pisliklerine, dürüstlük duygusunun giderek yitirilmesine, sonuç olarak da yüz karası bir rezillik ve ölüme varıyor. Sadece eylemsel bir ahlak dersidir bu kitap."
ZOLA'nın natüralist eserlerinden biri daha. Bu kitap okurken sürekli çöküşe giden bir hayatın (ara ara yükselişlerin ve güzel şeylerin de olduğu) hikayesini anlatıyor. Yazılan dönemin içinde o sokakların içinde gezmeniz o sıkıntıyı çekmeniz ve o yumrukları yemeniz dışında Zola'nın en çok eleştiri aldığı kitaplardan biri. İşçi sınıfının, kenar mahallenin, sanayileşmenin insan üzerinde ki etkisi ve daha nice dert ve sıkıntıların ele alındığı klasik bir roman. Okuyun, okutturun...








