

Puanlar
Kategoriler
Daha Fazla
- Yazar:
- Alexandre Seurat
- Basım Yılı:
- 2023
- Sayfa Sayısı:
- 120
- Yayınevi:
- Metis Yayınları
- ISBN
- 9786053162803
Açıklama
Kayıp ilanını gördüğüm zaman artık çok geç olduğunu anladım. O şiş yüzü ismi olmadan da tanırdım, o kısık gözleri ve o tuhaf gülümsemeyi; hiçbir şeyin yolunda gitmediği apaçıkken, ‘Her şey yolunda’ demeye çalışan o yorgun yüzü, bana düşmanca değilse de umutsuz gözlerle bakan, ulaşılmaz bir yere çekilmiş o yüzü; ‘Hiçbir şey yapamayacaksın’ diyen bakışı. Gerçekten de hiçbir şey yapamadığımı o gün anladım. Fotoğrafta iri ilmekli, beyaz bir hırka giymişti, boynundaki fular bluzunun üzerine sarkıyordu, uygunsuz bir kıyafet, sekiz yaşında bir çocuk kıyafeti değil, bir erişkinin kıyafeti; ama hepsinden öte, o tuhaf duruşu; kollarını kendine farklı bir hava vermeye çalışır gibi garip bir biçimde kavuşturmuştu. Fotoğraf bana, her tarafı acıdığı halde iyiymiş gibi görünmeye çalışan o dokunaklı halini hatırlatıyordu, acısı sakar hareketlerinden, gergin kollarından ve bacaklarından belli olduğu halde; içinde bir şeylerin paramparça olduğu hemen fark ediliyordu.” Fransa’da yaşanan gerçek bir olaydan yola çıkılarak kaleme alınan roman, aile kurumuna sorgusuz sualsiz kutsallık atfedilmesinin yıkıcı sonuçlarını yalın ve sarsıcı bir anlatımla gözler önüne seriyor.
Yorumlar
- paarthania
Yüzleşmek istemediğimiz bir gerçeklik, ve bu gerçekliği mümkün kılan sistemlerimiz. Özellikle farkındalık için kesinlikle okunması gereken bir eser. Çok akıcı ve öz. Fakat içeriği bir o kadar çarpıcı, çıplak, gerçek ve acı. Kaçmak istesek de işte birlikte yaşadığımız insanlar, ve iyi olanın da sesini kısmak üzere kurulu içinde yaşadığımız sistemler...
- esra
Okuması çok zordu. Gözyaşlarıyla bitirdim, bir de gerçek bi hikaye olduğunu gördüm bi kere daha mahvoldum. Çok kızdım. Çok üzüldüm. Şöyle söyliyim bitirdikten sonra bikaç gün sadece bu kitabı düşündüm. Hassas kalpler dikkatli olsun. Beni baya etkiledi.
- yekta suzanSpoiler içeriyor
- rabiaa00
Bunu bitirdikten sonra içimde tarif edemediğim bir duygu oluştu yoksa boşluk mu demeliydim… bitirdikten sonra aynı kişi değilim ve ebeveynler de olsa bundan sonra kimseye aynı olmayacağım. Canım acıyor, göz yaşım gelmek istiyor ama aynı Diana gibi hiçbir şeyim yok gibi davranıyorum.
- Nurişşş :)Spoiler içeriyor
- ÇağrıSpoiler içeriyor
- sultan🫧Spoiler içeriyor
- brfnn12_
Kitabı nerde görüp de rafıma ekledim hatırlamıyorum. Konusu hakkında bir şey bilmiyordum böyle olması daha da iyi oldu. Kitap "Diana" adındaki küçük kızın doğumundan başlayarak yaşadıklarını, her defasında başka birinin ağzından kısaca anlatıyor. Çok akıcı bir kitap, bir oturuşta bitirilebilir. Hikayenin kendisinin var olan ağırlığından mı yoksa öğretmen adayı olmamdan mı bilemedim, kitapla kurduğum bağ çok daha farklı oldu. Yalnız hikayeyi herkesin ağzından dinleyip de çocuğun annesinden dinlememek beni biraz hayal kırıklığına uğrattı ( çok merak ettim) . Okurken sürekli "ama neden?" sorusunu sormadan edemedim, olayı bir de annesinden dinlemek beni tatmin edebilirdi ama yine de güzeldi.
- Dm'den yazmayın lütfen
Parisli genç yazar Alexandre Seurat'ın 2015'de yayınlanmış olan ilk kitabı #k:373207 Nasıl biliriz biz? Annelik kutsal, babalık kutsal, aile kurumu kutsal... Hayır birileri tüm o kutsallıkları yerle bir edeli çok oldu. En güvende olması gereken yerler en çok zarar gördükleri yer oldu kimi çocuklar için... Fransa'da 2012 yılında ölmeden önce yıllarca işkence gören Marina Davası olarak bilinen davanın haberlerinden ilham alarak yazılmış. Toplumdan topluma değişen şeyler olduğu kadar değişmeyen de çok şey var. Bunlardan biri de şiddet, en masuma en savunmasıza, çocuğa şiddet. Olay bizdeki çocuk şiddeti olaylarına benzer. Çok yakın zamanda yaşanan bir örnek var ki olaylar arasındaki fark onlarda kamuoyu neler yaşandığı hakkında bilgilendirilirken bizde saklanıyor. Çocukları korumakla yükümlü kurumların prosedürlere takılması belki de bir çocuğun sonu oluyor. Konunun yeterince anlaşıldığını düşünerek uzatmak istemiyorum. Anneanne, teyze, ağabey, ögretmenler , jandarma vb devlet görevlisinin olayla ilgili ifade verir gibi anlatımından oluşan, bir solukta okuyacağınız ama keyfinizi kaçıracak kitaplardan biri. Yazarla yapılan bir röportajda şöyle bir cümle var: "Bir şarkı şöyle der, Seni de beni de yormuş bu dünya güzel kız ... Bu şarkı buraya kadar bana hep Diana'nın öyküsünü hatırlatacak."
- Ayşenur 🦋
𓇢𓆸 • Beni ağlama hakkından yoksun bıraktılar. • Bu yaşta yeterince büyümüş sayılmaz mıyım? Mesele yaş mı ki? •...ve o kendi kendinin yanında, kendi hayatının yanı başında bekliyordu sanki; ... • Hayatımın neden art arda gelen felaketlerden ibaret olduğunu bir anlayabilseydim. Keşke biri bana bunu açıklayabilseydi; neden her şeyi yitirdiğimi. • Gerçekten de kimse sana kötü bir şey yapmıyor, değil mi? O anda çocuk konuştu. DIANA Annemle babamdan başka. • Bazen çocukluğumuzun müziklerini dinliyorum, müziğin onu bana hatırlatmasını isterdim ama müzik hiçbir şey hatırlatmıyor çünkü birlikte değildik, aynı çocukluğu yaşamadık. • Sezmenin, hissetmenin, heyecanın bir uyarıcılığı var, bir çeşit adrenalin, çünkü bilinç düzeyine çıkmadan önce beden her şeyi biliyor.






