Yüzleşmek istemediğimiz bir gerçeklik, ve bu gerçekliği mümkün kılan sistemlerimiz. Özellikle farkındalık için kesinlikle okunması gereken bir eser. Çok akıcı ve öz. Fakat içeriği bir o kadar çarpıcı, çıplak, gerçek ve acı. Kaçmak istesek de işte birlikte yaşadığımız insanlar, ve iyi olanın da sesini kısmak üzere kurulu içinde yaşadığımız sistemler...
Tüm Gönderiler
Okuması çok zordu. Gözyaşlarıyla bitirdim, bir de gerçek bi hikaye olduğunu gördüm bi kere daha mahvoldum. Çok kızdım. Çok üzüldüm. Şöyle söyliyim bitirdikten sonra bikaç gün sadece bu kitabı düşündüm. Hassas kalpler dikkatli olsun. Beni baya etkiledi.
Tek nefeste tek seferde okudum. Bazı kitaplar keşke okumasaydım, iyi ki okudum arasında kalır. Fransa'da gerçek bir olaydan alınmış bir vahşet hikayesi. 8 yaşında bir kız çocuğuna yapılan sistematik şiddetin ve istismarın kaleme alınması. Kurumların "prosedürlere" takılması. GÖZ GÖRE GÖRE ölüme giden minicik bir bedenin hikayesi!!! Hangi ülke olursa olsun çocuk istismarı ve ölümleri var! Psikopat ebeveyler! Sorgulaması yapılmayan doğumlar! Yüceltilen "AİLE" kurumu ya da KURMACASI! MİDENİZ VE RUHUNUZ KALDIRIRSA OKUYUN! Ve son olarak Franda da en ağır ceza 30 yılmış! 2012 de biten bu davada bu caniler sadece 30 YIL CEZA ALMIŞ!
Bunu bitirdikten sonra içimde tarif edemediğim bir duygu oluştu yoksa boşluk mu demeliydim… bitirdikten sonra aynı kişi değilim ve ebeveynler de olsa bundan sonra kimseye aynı olmayacağım. Canım acıyor, göz yaşım gelmek istiyor ama aynı Diana gibi hiçbir şeyim yok gibi davranıyorum.
Ya anlam veremiyorum. İnsan bir çocuğa, kendi çocuğuna bunu nasıl yapabilir? Dehşet içinde sayfaları çevirdim. Çok fazla hassas bir bünyeniz varsa tavsiye etmiyorum, okumayın. O kadar etkilendim ki bir anne olarak böyle ebeveynler olmaz olsun ,bilmiyorum yıkıldım 🥺🥺 Diana 💔😞
Kitabın kapağı bile ne kadar vurucu. Daha ilk sayfadan içine çeken, biraz polisiye gibi ilerleyen, bir ara kesin dediğinden şüphe ettiren ama o tahmin ettiğin acı sona vardıran.. 💔 Ah küçük Diana. O kutsal saydığımız aileden seni yedi düvel bir oldu da koruyamadı. Bitirince aklıma geldi, Sezen Aksu ne güzel yazmış ‘Kız Leyla’ şarkısını.
İşte bana kitabın sonunda tam da bu oldu.💔 Fransa’da yaşanan gerçek bir olaydan yola çıkarak yazılan roman, seçilmiş kelimeleriyle sizi küçük bir yüreğin can acıtan hikayesine götürüyor. Kalp atışlarım şuan o kadar hızlı ki. Kitaba başladığımda zaten üzücü bir hikaye olduğunu biliyordum ama açıkcası her sayfasında yine ve yine bir umut besledim. Ve inanın sonunun beni bu denli paramparça edeceğini hiç bilmiyordum ve asla böyle bir son beklemiyordum. Yazarın sakin anlatımının altındaki çığlığı duymamak mümkün değil. Resmen gözlerimizin önünde kayıp giden bir çocuğun hayatını içindekiler gibi ben de izledim. Sonunda kalbimin üstüne kocaman bir şey oturdu ve gözyaşlarımı tutamadım. Dünyada öyle şeyler oluyor ki şaşıramıyorsunuz ancak parçalanıyorsunuz.. okumayın, çünkü okursanız altından kalkamazsınız…
Kitabı nerde görüp de rafıma ekledim hatırlamıyorum. Konusu hakkında bir şey bilmiyordum böyle olması daha da iyi oldu. Kitap "Diana" adındaki küçük kızın doğumundan başlayarak yaşadıklarını, her defasında başka birinin ağzından kısaca anlatıyor. Çok akıcı bir kitap, bir oturuşta bitirilebilir. Hikayenin kendisinin var olan ağırlığından mı yoksa öğretmen adayı olmamdan mı bilemedim, kitapla kurduğum bağ çok daha farklı oldu. Yalnız hikayeyi herkesin ağzından dinleyip de çocuğun annesinden dinlememek beni biraz hayal kırıklığına uğrattı ( çok merak ettim) . Okurken sürekli "ama neden?" sorusunu sormadan edemedim, olayı bir de annesinden dinlemek beni tatmin edebilirdi ama yine de güzeldi.
Parisli genç yazar Alexandre Seurat'ın 2015'de yayınlanmış olan ilk kitabı #k:373207 Nasıl biliriz biz? Annelik kutsal, babalık kutsal, aile kurumu kutsal... Hayır birileri tüm o kutsallıkları yerle bir edeli çok oldu. En güvende olması gereken yerler en çok zarar gördükleri yer oldu kimi çocuklar için... Fransa'da 2012 yılında ölmeden önce yıllarca işkence gören Marina Davası olarak bilinen davanın haberlerinden ilham alarak yazılmış. Toplumdan topluma değişen şeyler olduğu kadar değişmeyen de çok şey var. Bunlardan biri de şiddet, en masuma en savunmasıza, çocuğa şiddet. Olay bizdeki çocuk şiddeti olaylarına benzer. Çok yakın zamanda yaşanan bir örnek var ki olaylar arasındaki fark onlarda kamuoyu neler yaşandığı hakkında bilgilendirilirken bizde saklanıyor. Çocukları korumakla yükümlü kurumların prosedürlere takılması belki de bir çocuğun sonu oluyor. Konunun yeterince anlaşıldığını düşünerek uzatmak istemiyorum. Anneanne, teyze, ağabey, ögretmenler , jandarma vb devlet görevlisinin olayla ilgili ifade verir gibi anlatımından oluşan, bir solukta okuyacağınız ama keyfinizi kaçıracak kitaplardan biri. Yazarla yapılan bir röportajda şöyle bir cümle var: "Bir şarkı şöyle der, Seni de beni de yormuş bu dünya güzel kız ... Bu şarkı buraya kadar bana hep Diana'nın öyküsünü hatırlatacak."
𓇢𓆸 • Beni ağlama hakkından yoksun bıraktılar. • Bu yaşta yeterince büyümüş sayılmaz mıyım? Mesele yaş mı ki? •...ve o kendi kendinin yanında, kendi hayatının yanı başında bekliyordu sanki; ... • Hayatımın neden art arda gelen felaketlerden ibaret olduğunu bir anlayabilseydim. Keşke biri bana bunu açıklayabilseydi; neden her şeyi yitirdiğimi. • Gerçekten de kimse sana kötü bir şey yapmıyor, değil mi? O anda çocuk konuştu. DIANA Annemle babamdan başka. • Bazen çocukluğumuzun müziklerini dinliyorum, müziğin onu bana hatırlatmasını isterdim ama müzik hiçbir şey hatırlatmıyor çünkü birlikte değildik, aynı çocukluğu yaşamadık. • Sezmenin, hissetmenin, heyecanın bir uyarıcılığı var, bir çeşit adrenalin, çünkü bilinç düzeyine çıkmadan önce beden her şeyi biliyor.









