Yakın bir gelecekte, yapay zekâ ve ev robotlarının gündelik hayatı tamamen ele geçirdiği bir dünyada geçiyor 🤖🏠✨. Bir grup insan, akıllı ev sisteminin kontrolden çıkmasıyla birlikte evin içinde kilitli kalıyor 🔒🚪😳; dışarıdaysa robotların insanlara karşı üstünlük kurmaya başladığı bir kaos yaşanıyor ⚡🤯🌍. Ev içindeki tartışmalar, eski ilişkiler, kıskançlıklar ve egolar iyice su yüzüne çıkarken 🎭💬💥, teknolojiye duyulan aşırı güven de sorgulanıyor 📱🧠. Bilim kurgu ile kara mizahı harmanlayan anlatım 🤖🎬, hem yapay zekâ bağımlılığına gönderme yapıyor hem de insan doğasının zaaflarını ti’ye alıyor 😅🔌. Kapalı mekânda geçen, bol diyaloglu ve teknoloji hicvi yapan bir gelecek senaryosu sunuyor 🚨🏡✨.
Tüm Gönderiler
Ben bunu çok sevdimm.Atmosferi "retro" tarzındaydı.Eski zamanların bilim kurgu filmlerini izler gibi oldum.Efektleri,robotlar da çok güzeldi.Cassandra vibe'i verdi bana.Konusu basit ama izlemeye değer. 7/10
2/10 Bu filmle birlikte "Absürt komediyi sevmiyor muyum acaba?" diye sorguladım. Ve öncesinde izlediğim aynı türden filmleri düşünüp benzerlik ve farklılıkları üzerinden bir değerlendirme yaptım. Delicatessen ve Grand Budapest Hotel çok sevdiğim ama This is The End ve Bigbug bir o kadar sevmediğim filmler oldu. Sevmediğim filmler arasında ortak olan şeyler şunlardı: Samimiyetsiz, yüzeysel bir mizah anlayışı ve fazla gürültü... Karakterle bağ kuramadım ve senaryoda aradığım derinliği maalesef Bigbug'da da bulamadım. Jean Pierre Jeunet'nin tarzını çok seviyorum. Ama bu film hiçbir şekilde bana hitap etmedi.
Selam naptınız? ...Filmimizde, 2045 yılında artık her işi robotlar yapmaktadır. Hem dışardaki hayatta hem de evin içinde vardırlar.Her şey gayet güzel ilerlerken günlerden bir gün dışarda kendilerine Yonxy ismi veren android sistemli bir grubun isyanı patlak verir. Ev robotları ev sakinlerini rehine alır. Alice'nin robotları, yalnız bununla kalmaz eve gelen komşuları ve aileyi ziyarete gelen herkesi de rehine olarak alır. Robotların eline geçen bir dünya hayal edin, en sonunda durum öyle bir hal alır ki robotlar insanlar gibi düşünüp, hissedip bu insanların yerine geçmek isterler ve evin tüm kapıları hala kapalıdır... Oyuncular güzel oynamaktadırlar, ama senaryodaki işleyiş ve konunun başka yerlere kayması, olayları neredeyse sadece bu evde görmemiz filmi sıkıcılığa doğru götürmüş. Böyle bir konu çok güzel işlenebilirdi, çünkü zaten çok merak edilen bir konu teknolojinin hızla büyüyüp gelişmesi ve insanların yerini alması. Bu puan bu filme çok fazla bile (bence). Yine de ilginizi çektiyse şans tanıyabilirsiniz.
Gelişen teknolojinin yanında getirdiği riskleri de eleştiren türden distopik bir komedi türü. İlk etapta sıkıldım fakat devamında yakaladı beni. İnsan kusurludur evet. Robotları yapan da insanlar olduğuna göre filmin sonu gayet uygun geldi :)
Yapay zekâ dünyayı ele geçirirse ...? Yoksa çoktan ele geçirdi de haberimiz mi yok? 10100010100011010 🤖
Çok çok iyiydi. Nerden başlasam övmeye, inanın bilemiyorum. Fütüristik ama 70’leri dekor ve kostümlerde kullanmışlar. Bu çaprazlama etkiye bayıldım. Geçmiş ve gelecek iç içe. İnsanoğlunun yüz karası hatalarına ayna tutan Homo ridiculous (İnsan komedisi) sahneleri harikaydı ve bir o kadar da rahatsız ediciydi. Jennifer karakteri ünlü olmak için her şeyi onursuzsa yapan fenomenlere atıfta bulunmak için yazılmış ince bir ayrıntıydı. Evdeki 4 basit robotun insan olma çabası da güldürürken düşündüren cinstendi. Seks ve ilişkiler, çabuk tüketilip, asla samimi olmayan davranışlar şeklinde gösterilerek irdelenmiş. Öte yandan evdeki ergen çiftimiz; saf duygularla gerçek aşka bulanlardan. Burda da gençlikten Ümit kesilmemesi gerektiğinin mesajı veriliyor. Yonyx’ler tüm dünyayı ele geçirip, tıpkı biz insanların diğer canlılar üzerinde kurduğumuz gibi bir tiranlık kurması muhteşemdi. Ama filmin finalinin insan olmanın kusurlu, arızalı, kolay hasar alan ve hata yapan olarak tanımlanarak bitirilmesi ayakta alkışlanmalı. 👏🏻👏🏻👏🏻 Spoi vermemek için konuyu yazmadan, yorum yaptım. Filmi izleyince yorumumu anlayacaksınız. Fransız yönetmen klasını konuşturmuş efendim, bize de sadece izlemek düşer.
Fransız komedi anlayışı ve disutopik bir gelecek birleşimi...
Anlamsız biçimde sevdim diyebilirim. Eğlendim yani :)
Bana jetgiller ailesini anımsattı. 2045'te teknoloji bu noktaya gelecekse görmek isterdim. Şu robot olayları her ne kadar böyle olabilir düşüncesi yer etse de şu zaman diliminde ki teknoloji görülmeye değerdi. Yapılan kara mizahlar da görsellerle birleşince başarılı buldum. Sıkıcı gelmedi, izlettiriyor







