İçeriğe geç
FinchFilm · 2021

Tüm Gönderiler

Bu filmi izlediğimde, kıyamet sonrası bir dünyada geçen klasik bir hayatta kalma hikâyesi bekliyordum ama aslında oldukça sıcak ve duygusal bir yolculuğa çıkmış oldum.En çok hoşuma giden şey, insanlık, dostluk ve öğrenme üzerine kurulu hikâyesiydi.Aksiyon bekleyen biri için temposu düşük gelebilir ama ben filmdeki huzurlu ve melankolik atmosferi sevdim👌

Apokaliptik dünya sinemasında çok zor yapılacak işlerden birisi başarılmış. Birçok apokaliptik film görsek de bunlar arasında pek fazla ozon tabakasını ile ilgili senaryo yok denecek kadar az. Hikaye durağan ama kesinlikle sıkmıyor. Tom Hanks yine tek kişilik dev bir kadro olmuş. Ben gerek Tom Hanks'i gerek bu türü gerekse görsel efektleri sevdiğim için filmi çok beğendim.

Tom Hanks, bir köpek ve yapay zekâlı bir robot… Normalde çok kötü bir WhatsApp grubu olurdu ama ortaya harika bir film çıkmış. 🩶 ⭐️⭐️⭐️⭐️

Aslında fena bir film olmamış ama biraz gerilim katılabilseydi çok güzel olabilirdi.Film Post apokaliptik bir temada işleniyor ama yoldaşlık vurgusu daha ön planda daha çok dram tarafı baskın.Hikaye kurgusu güzel bir robot,bir köpek ve bir insanın hikayesi. Tabi bu tarz filmlerin olmazsa olmazı mantık hatalarıda yok değil-özellikle robot un eğitimi ve duygusal davranışları-.Sanki Wall-E filmi ile Ben Efsaneyim filmi karışımı gibi bir karekter karması olmuş hissetirdi-saçma ama aklıma ilk o geldi😅 Tom Hanks ile seyirlik bir film olmuş.6.5/10

Kıyamet sonrası temasıyla alıştığımız karanlık anlatının içine oldukça insani ve sıcak bir hikayeye yerleştiriyor. Film, yalnızlık, bağ kurma ihtiyacı ve geride bir şey bırakabilme fikrini sade ama etkili bir şekilde işliyor. Büyük aksiyonlardan çok duygusal tarafıyla öne çıkan, sakin tempolu ama düşündüren bir yapım.Tempolu bir aksiyon bekleyenler için yavaş gelebilir ama duygusal anlatımı ve sade ilerleyişiyle izlerken güzel ve sakin bir etki bıraktı.Özellikle insan ve teknoloji arasındaki bağı sıcak bir dille ele alması filmi farklı kılıyor.

Finch. Yalnızlığın, sorumluluğun ve varlığın ağırlığını taşıyan sessiz bir yolculuk olarak ele alınabilecek bi filmdi. Finch’i izlerken, bazı sahnelerde insanın gözleri değil iç sesi bile susuyo aslında. O sessizlikte insanın içini kemiren bir şey var, belki yalnızlık, belki ölüm korkusu, belki de ardında bir iz bırakma ihtiyacı. Esasında klasik bir kıyamet sonrası hikayesi gibi başlasa da aslında bir tür veda mektubu gibi geldi bana bütünüyle. İnsanlığın dünyaya, bir dostluğa, bir canlıya, hatta bir makinaya bıraktığı son izleri çok hoş şekilde işliyor film. Tom Hanks tabi sonuçta, izlerken, yine öyle bir doğal akış var ki oyunculuk yaptığını unutuveriyosun haliyle. Ama asıl mesele oyunculuk değil zaten, adam adeta role doğmuş. Finch’in yarattığı robot Jeff'e yüklediği anlam, sadece bir görev aktarması değil, neredeyse bir ruh aktarımı. Nitekim bence Jeff, yapay zekadan çok bir çocuğa dönüşmeye başladı bir yerden sonra, hatalar yapan, öğrenen, sevgiye aç biri gibi. Eh bu da bi birey olmanın aşamaları değil mi? Sinematik olarak film fazla gösterişli olmasa da aslında bu yüzden etkili olduğu da düşünülebilir. Renkler solgun, tüm dünya bir eski fotoğraf filtresinin içinde sıkışıp kalmış gibi. Özellikle gün batımı sahnelerinde zamanın geçiciliği değil de tükenmişliği anlatılıyo gibi hissettim. O sahnelerde, güneş bile artık ısıtmıyo diyo insan kendi kendine. Anlatmak istediği insan-makine ilişkisinden daha fazlası bence. Bilinci olan her şeyin bir sorumluluk taşıyıp taşıyamayacağı, yani sevgi öğrenilen bir şey mi mesela? Sadakat yazılabilir bir şey mi? Ve en çok da, biz, gerçekten arkamızda nasıl iz bırakıyoruz? Bir çocuk mu? Bir fikir mi? Ya da sadece bir hayvanın başını okşama anı mı? Spoiler gibi olmayacaktır elbet ama sonlara geldiğimizde gözyaşı değil belki ama yoğun bir sessizlik kalıyo insanda, bağırmadan anlatılan onca şey, ağır ağır insanın kalbinde bir yerlere dokunarak, küçük ama kalıcı bir iz bırakıyo. İzledikten sonra özünü kavradıysanız filmin, sessiz bi odada yürürken bile sessizliği duyar hale geleceksiniz.

“Sen bana Golden Gate Köprüsü’nde kaç perçin olduğunu söyleyebiliyorsun. Kaç kilometre kablo kullanılmış, yüksekliği ne… Ama üstünde dikilip güzelliğini görene ve rüzgârda şarkı söyleyen askı halatlarını duyana dek, deneyim olan o. İnsani deneyim budur.”

Uzun zaman sonra harika bir bilim kurgu filmi izledim, filmde gram senaryo yok fakat kurgusu gerçekten harika, karakterler harika, başrolümüz Tom hanks diyeceğim ama hayır robot gerçekten harika canlandırılmış, o kadar iyi rol yapıyor ki filmin sonunda bir robota hayranlık besleyip onun için üzüleceğimi düşünmezdim, tavsiye ederim mutlaka izleyin

Aile ortamında izlenebilecek bir film biraz Ben Efsaneyim filmini anımsattı ama aksiyon olarak çok uzak.Ozon tabakası yok olmuş bir dünyada başrolün köpeğine bakması için yaptığı bir robot ve aralarındaki diyaloglardan oluşan bir film. Güzel diyalogları var, yormuyor gereksiz uzun değil.

Ne izledin, ne okudun? Herkese anlat.

E-posta ile Devam Et