İçeriğe geç
KasabaFilm · 1997

Tüm Gönderiler

Filmin başları çok nostoljik ve sıcak hissettirdi.-kışta geçiyo olsada- Filmde her karakter farklı bir şeyin vurgusunu yapıyor sanırım. Genel olarak filmi beğendim. Oğlan çocuğuna takıldım. Filmi ablası yazmış ve kendi çocukluklarından bir hikayeymiş diye okudum bi yerde. Doğruysa o çocuk nuri bilge demektir. Adamın çocukluğunuda anlamak zor. Sanırım çoğunluk en çok saffetin tiradını sevmiş ama beni asiyenin sınıf sahnesi çok üzdü. Zaten o sahneyi görüp izlemiştim.

Sinematografi şahane. Saffet’in tiradı güzel. Oyunculuk ve seslendirme konusu belli zaten. Bazı diyaloglar çok zorlama geldi sadece.

Saffet'e bi ise sap olamadigini soyledikten sonra o kadar okul okuyup amerikaya gidip sonra da koye yerlesen baba karakterinin malligi var uzerimde

Size şunu söylemek istiyorum. Evet belki ben bir baltaya sap olamayan, sıkıcı ve acınacak durumda biriyim. Tersliğim, uyumsuzluğum canınızı sıkıyor. Galiba hiçbir yeteneğim de yok. Kanımdan başka da verecek bir şeyim... Gençliğim, kimseye gerekli olmayan bir izmarit gibi yok olup gidiyor. Ne bir yuvam, ne dostlarım, ne de bir işim var. Gençliğimin en verimli çağında, bu kasabaya kısıldım kaldım. Erkekliğim, dinçliğim, kalbim gözümün önünde eriyor. Şunu da söyleyeyim, askere gitme vakti gelene kadar bu kasabadan kurtulmaktan başka bir şey düşünmedim. Ama o sabah gelip çattığında, beni bu kasabaya bağlayan, o güne kadar fark etmediğim daha derin bağlar olduğunu fark ettim. Çiğ damlalarıyla kaplı kavaklardan havaya ince bir koku yayılıyordu. Nedense o gün bana bu kavakları, çamları, çınarları hayatımda sanki ilk kez görüyormuşum gibi geldi. Sabahın bu erken vaktinde sokaklarda serseri bir mayın gibi dolaşan köpek çetelerinden başka bir şey olmaz. Galiba bu sessiz sabahları, köpekleri, toprak kokusunu seviyorum. Ama bu kasabada yaşayan insanları ve onların küçük hesaplarını anlamıyorum. Ruhuma yabancı ve boğucu buluyorum. Şimdi söyleyin bana büyük, ciddi ve herkese gerekli bir işin yapıldığı bir yerlere gitmek istemekte kötü olan ne var? Dede ve neneyi oynayan kişilerin Nuri Bilge Ceylan'ın ebeveynleri olduğunu izledikten sonra öğrendim. Ne olursa olsun insan yine de yaşamak istiyor hem de 20 yıl.... Bu cümleden etkilendim, her acıya rağmen insan canı tatlıdır. Filmden sonra 15 yıl yaşamış kendisi. 2012'de vefat etmiş. Mehmet Emin Ceylan. Film için yorum yapmaya gerek yok klasik NBC filmi yani durağan, sakin, düşündürücü, sorgulatıcı.

Size şunu söylemek istiyorum. Evet belki ben bir baltaya sap olamayan, sıkıcı ve acınacak durumda biriyim. Tersliğim, uyumsuzluğum canınızı sıkıyor. Galiba hiçbir yeteneğim de yok. Kanımdan başka da verecek bir şeyim... Gençliğim, kimseye gerekli olmayan bir izmarit gibi yok olup gidiyor. Ne bir yuvam, ne dostlarım, ne de bir işim var. Gençliğimin en verimli çağında, bu kasabaya kısıldım kaldım. Erkekliğim, dinçliğim, kalbim gözümün önünde eriyor. Şunu da söyleyeyim, askere gitme vakti gelene kadar bu kasabadan kurtulmaktan başka bir şey düşünmedim. Ama o sabah gelip çattığında, beni bu kasabaya bağlayan, o güne kadar fark etmediğim daha derin bağlar olduğunu fark ettim. Çiğ damlalarıyla kaplı kavaklardan havaya ince bir koku yayılıyordu. Nedense o gün bana bu kavakları, çamları, çınarları hayatımda sanki ilk kez görüyormuşum gibi geldi. Sabahın bu erken vaktinde sokaklarda serseri bir mayın gibi dolaşan köpek çetelerinden başka bir şey olmaz. Galiba bu sessiz sabahları, köpekleri, toprak kokusunu seviyorum. Ama bu kasabada yaşayan insanları ve onların küçük hesaplarını anlamıyorum. Ruhuma yabancı ve boğucu buluyorum. Şimdi söyleyin bana büyük, ciddi ve herkese gerekli bir işin yapıldığı bir yerlere gitmek istemekte kötü olan ne var?'' Aslında bu sözler şuanki çoğumuzda var.Gençliğimiz bir izmarit gibi yok olup gidiyor🚬.

Ve NBC filmlerinin sonuncusunu izlemiş bulunmaktayım ilk uzun metrajlı filmi. -Siyah beyaz ve genel NBC filmlerine kıyasla kısa olmasına rağmen (1,5 saat) diyaloglar çok kaliteliydi(hayat sorgulatır cinsten) ki son 30-45dk. diyaloglar üzerinden dönüyor. Ki o sıradaki doğa, insanların yapmacıksız hali on numaraydı. Köyde büyümenin ve köyde öğrenci olmanın getirdiği zorluklar, köyde aile ortamı, anne-baba ilişkisi çok iyi yansıtılmış. İlk yarım saat sıkabilir ama sabredin dostlarım, köyde büyüyen küçük kızla empati kurmaya çalışın, geçiyor. İyi seyirler

"Size şunu söylemek istiyorum. Evet belki ben bir baltaya sap olamayan, sıkıcı ve acınacak durumda biriyim. Tersliğim, uyumsuzluğum canınızı sıkıyor. Galiba hiçbir yeteneğim de yok. Kanımdan başka da verecek bir şeyim... Gençliğim, kimseye gerekli olmayan bir izmarit gibi yok olup gidiyor. Ne bir yuvam, ne dostlarım, ne de bir işim var. Gençliğimin en verimli çağında, bu kasabaya kısıldım kaldım. Erkekliğim, dinçliğim, kalbim gözümün önünde eriyor." Genel olarak çok durgun bir filmdi. 5/10

Ne izledin, ne okudun? Herkese anlat.

E-posta ile Devam Et