Bir fotoğraf karesinin hikayesi. Fotoğrafta 3 canlı var. Bir çıplak adam, bir çocuk bir de ölü bir keçi. Belgesel ismini fotoğraftaki çocuktan alıyor. Ulysse. Varda'nın ilk evladı. Öz çocuğu değil ama bir şekilde eserlerinde bulunan çocuklarını kendi evladı gibi görüyor. Ulysse'de ilk olduğu için bunu hem fotoğrafla hem de belgeselle duyurarak unutmamak istemiş. Belgeselde yıllar sonra fotoğrafta bulunan adama ve Ulysse'ye gidiyor.Fotoğrafı hatırlayıp hatırlamadıklarını, çağrışımlarını soruyor. Sorular ve cevaplarsa oldukça iyii. Çıplak adama yıllar sonra gittiğinde yine çıplak olarak kamera karşına çıkma detayını sevdim. Zamanın değiştirdiklerini fiziki olarak gözümüze gözümüze sokuyor. Bir başka sevdiğim yer ise sokaktaki çocuklara fotoğrafı ve Ulysse'nin küçükken yaptığı fotoğrafa benzer resmini gösteriyorlar 5-6 yaşındaki çocuklar resimden ziyade fotoğrafı daha iyi buluyorlar onu tercih ediyorlar. Ne kadar garip ya. Küçücük çocuklar çizim yerine daha içten ve gerçek diye fotoğrafı tercih ediyor. Bunlar nasıl çocukk!? <<Bu arada bunu demeden geçemeyeceğim Kung-Fu Ustasında'ki başrol çocuğun küçüklüğü bulunuyor belgeselde. Varda o zamanlardan gözüne kestirmiş.>> Fotoğraf bence bakıp geçilecek bir fotoğraf değil. Sizi bir süre ona bakmaya zorluyor. İlk bakınca ne adam ne de çocuk dikkatinizi çekiyor. Ölü bir keçi tüm dikkatleri üzerine topluyor. Varda keçi üzerine pek durmamış. Sıradan bir keçi olarak görüp geçmiş. En üzerinde durması gereken figürün üzerinde durmamış. Gözler Ulysse'de olsun istemiş. Siz ne görmek istiyorsanız onu görürsünüz diyor Varda. Ben kendimi bir kenara bırakıp Varda gibi görmeye çalıştım. Bence yaşamın 3 ayrı bölümünü tek karede toplamış. Çocuk dünyadaki ilk zamanlarımızı, adam yaşamımızı ve ölü bir keçisi hayatın sonunu, boşluğunu temsil ediyor. Bir görüntü ve daha fazlası...3 figür. 3 ayrı kare. 3 ayrı insanlık çağı. Doğum-Yaşam- Ölüm. Derin, metaforik ve kısa bir şeyler arıyorsanız izlemenizi tavsiye ederim. "+Kıyafetleri hatırlıyorsun ama kim olduğunu hatırlamıyorsun. - Hatırlamak istemiyorum. Hatırlamıyorsak başımız dertte demektir. Öyle konuşuyorum işte. Bildiğimden değil. Ancak 10.000 yaşına geldim anlamaya çalışıyorum. + Ben de anlamaya yeni başladım. 50.000 yaşındayım." "Ey zaman, uçuşunu durdur."
