Karakterler ve realist dönem dünyasını bu kadar iyi örtüştüren bir dizi daha izlemedim. Don kardeşim bir gıdım ilerle ya. Son sahnede bile aynıydın.
Tüm Gönderiler
Dizi 1960-1970 arasındaki 10 senelik periyotta ana karakter Don Draper ve reklamcılık sektöründeki karakter değişimlerini ve dönemin şartlarının değişimini anlatıyor. Bugün özellikle yanlış olduğunu bildiğimiz çoğu şeyin henüz yanlış olmadığı, reklamların hayatımızı ve algımızı henüz bugünkü kadar ele geçirmediği bir dönemde bunun tohumların nasıl atıldığına dair önemli ipuçları sunuyor. Dizideki neredeyse tüm karakterlerin sadakatsiz davranışları bir karakterle bağ kurmayı oldukça zorlaştırıyor. Diziyi akıcı ve diğer tüm dizilerden farklı kılan yönlerden biri de bu herhalde. Rahatlıkla 3-4 sezon daha devam edebilecek konuya sahip olmasına rağmen oldukça zorlama bir final bölümüyle veda ediyor. İzlerken sıkmayan, ne hızlı ne de yavaş bir akışı olan, uzun soluklu bir dizi. Karakterlerin dönüşümleri ve çağın değişimini usul usul veriyor dizi. Geçen onca yıla rağmen iş hayatındaki kurumsallığa dair de hala değişmeyen bir ton kötücül kavramın olması da insana hiç de yol almamışız diye sorgulatıyor. Dizinin başlarında(1960) kadınların ofis hayatına, ardından siyahilerin ofis hayatına dahil oluşunu(1965) ve zamanla buraya tutunma çabalarını çok iyi yansıtıyor dizi. Sigaranın sağlıkla özdeşleştirildiği dönemin sonundan, sigaranın akciğer hastalıklarıyla özdeşleştirilip bir zehir olarak görülmeye başladığı bir döneme geçişi de reklamcılık sektörü üzerinden görüyoruz. Dönemin alkol tüketim alışkanlıkları da tarihsel verilerle oldukça örtüşüyor. Tüm kötücül yönlerine rağmen izlemesi oldukça keyifliydi. Zoraki bir bitişi olması da tadı damakta bırakır cinsten.
Sosyal medyada hep denk geldiğim ve erteleme listesinin sonlarındaki bi diziye başladım. :) İlk bölümden aşırı hoşuma gitti bunun dönem dizisi olmasının payı büyük. Normalde bi dizinin tam sarması iki üç bölüm sürerken ilk bölümden post attırdı. Müzikler cast kostüm makyaj cuk olmuş soluksuz izleyeceğim gibi duruyor.
Eğer Birleşik Devletler'in yakın geçmişinde gezinmek istiyorsanız, sizin için ideal bir dizi olacaktır. Mekan-zaman uyumu, dekorların harika oluşu ve muhteşem oyuncu performanslarıyla uzun fakat bittiğinde "ama neden?" diyeceğiniz bir dizi. Sabredip ilk 5 bölümü seyrederseniz gerisi gelecektir.
Ben diziden ziyade dizinin senaristi ve yönetmeni olan Matthew Weiner'dan bahsetmek istiyorum; Liseden sonra University of Southern California sinema bölümüne giren Weiner burada yazmaya başlıyor ilk anlatılarını. Okulun düzenlediği bir çok yarışmaya katılıyor fakat hiç birinde yazıları beğenilmiyor. Bu olumsuzlukların üstüne belgesel işine girmeye karar veriyor, ama maalesef okul bittikten sonra 3 ay boyunca hiçbir iş teklifi alamayarak yine hüsrana uğruyor. Ondan sonraki 3 yıl boyunca evde takılıp spec scripts'ler yazarak zaman geçiriyor ve bu süre zarfında mimar olan eşi Linda ailenin geçimini sağlıyor. Gösteri dünyasını o kadar içine girilemez olarak görüyor ki en sonunda yazmayı bırakıp ve bütün gününü televizyon karşısında yatarak geçirmeye başlıyor. Bu sıralarda az daha bacanağının yanında, havaalanında işe girecekmiş ki çok şükür böyle bir şey olmamış. Sonra bir gün Clerks adlı düşük bütçeli bir filmden ilham alarak kendi bağımsız filmini yapmaya karar veriyor. Film başarısız bir senaryo yazarını yani kendisini anlatıyordu. Filmde kendi eşini, arabasını ve evini kısaca sadece kendi imkanlarını kullanan Weiner daha sonra bu filmi dönüşümsel bir deneyim olarak nitelendirecekti. Şansının dönmeye başlayacağı günler ise liseden bir arkadaşının bir deneme yayını için punch-up ‘a ihtiyacı olmasıyla başlıyor ve Weiner’a ulaşıyor bunun için. Burada punch-up bir grup yazarın bir senaryoyu daha komik hala getirmek için uğraştıkları bir terim anladığım kadarıyla. Hatta o kadar ki Weiner bile böyle bir mesleğin olduğunu ilk defa o zaman öğrenerek işe gidiyor. Burada yaptığı çalışmalarla göz dolduran Weiner deneme yayının sonuna kadar 600 dolar karşılığı ilk iş teklifini alıyor.(yaş 30) Komedi üzerinde çalışmaya devam ederken bile aklında sürekli kendi eserini yaratma fikri olan Weiner Mad Men’in temellerini bu zamanlarda atar. İş saatleri dışında tüm vaktini reklamcılık üzerine araştırmalar yaparak geçiren weiner neredeyse ailesiyle hiç zaman geçirmez ve bu durumu bir metrese sahip olmaya benzetir. Mad Men adı altında yarattığı yapıtın çok özel olduğunu hisseden Weiner senaryoyu tamamlar tamamlamaz gönderebileceği tüm ajanslara gönderir. Ajansların neredeyse hepsinden olumsuz eleştiriler alsa da pes etmez ve bu azmi senaryoyu The Sopranos’un yaratıcısı David Chase’in eline kadar geçirir. David Chase senaryoyu o kadar beğenir ki Weiner’ı işe alır hemen. Hatta Weiner’ın ifadesine göre David Chase, Weiner’a seni kovsam bile bu projeyi hayata geçirmen için sana yardım edeceğim der ve sözünün arkasında durup senaryoyu HBO’ya verir. Fakat ne yazık ki HBO o sıralar dönem dizisi çekmek istemediği için senaryoyu pas geçer. Weiner da bu süre zarfında boş durmayarak senaryosunu Showtime, Lionsgate, Sony, FX gibi büyük ajanslara yollar fakat hepsinden boynu bükük ayrılır. Mad Men projesi bu şekilde 4 yıl boyunca tenis topu gibi bir oraya bir buraya savrulur, taa ki senaryonun yeni bir şeyler yapmak isteyen AMC’ye ulaşmasına kadar. AMC'nin projeyi hayata geçirmeye karar vermesiyle birlikte hayatının projesini yürütme fırsatını yakalayan olan Weiner çok heyecanlanır. Fakat o sıralar tabiri caizse kimse AMC’yi gösteri dünyasında adamdan saymıyordu ve herkes Weiner’a ne kadar üzüldüklerini belirten cümleler sarf ediyordu. Fakat Weiner ve birkaç kişi haricinde kimsenin tahmin etmediği ihtimal gerçekleşecek ve AMC tüm ipleri Weiner’a vererek dört altın küre ve on beş emmy ödülü'nün de aralarında olduğu çok sayıda ödül kazanan Mad Men efsanesinin doğuşuna ön ayak olacaktı. Mad Men yayınlanıncaya kadarki 7 sene boyunca her gün sanki yarın hayali gerçekleşecekmişcesine çalışan Weiner sonunda yaşaması gereken kadere sahip olacaktı. (alıntıdır)
Fazla iyi.
sinir bozucu bi dizi ama izletiyor kendini ne ara 4. sezona geldim bilmiyorum..peggy, you go girl!🤙🏻
Her yıl 600 milyar dolar reklam sektörüne harcanıyor. BM raporuna göre insanlığın tüm açlık sorununu ortadan kaldırmak için toplamda yıllık 7 / 250 milyon dolarlık bir yatırım yeterli. ABD Kara cuma kampanyasında tek günde yapılan alışveriş miktarı 7.2 milyar dolar. Mad men benim için apayrı bir yerde. Vasiyetimden faydalanmak isteyen aile üyelerimin izlemesi/okuması/dinlemesi gereken eserlerden biri. Oyunculuklar, hikaye, atmosfer bambaşka. Yıllar boyunca birkaç kez mad men üzerine yazmak istedim aslında, birkaç kez baştan izledim sanki başka bir ömrüm daha olacakmış gibi, final sahnesiyle hep kalakaldım. İnsan bir şeyi çok sevince üzerine konuşması zor oluyor ilginç bir şekilde. Oturun izleyin işte, ne diyebilirim... Ama bugün bir şeyler diyeceğim sanırım. Zor bir gün geçirdim, duygularımdan kaçmam gerekiyor aklımı oyalamış olayım... Olayımız reklam. Bütün bir dizi, bütün bir senaryo, bütün karakterler, hikayedeki en ufak olaylar bile ona hizmet ediyor. 1960 lar Amerika'sı, Rosevelt sonrası ciddi bir liberalleşme, Nixon öncülüğünde savaş sonrası elde kalmış ciddi bir sanayi ve üretim gücü; Kennedy e kadar sürecek bir Amerikan Rüyası propagandası, banliyöler, emlak balonu, otomotiv sanayi, soğuk savaş kaynaklı düşük enflasyon ve güçlü sosyal politikalar, boomer kuşağı... Dizinin atmosferi bunlardan ibaret. Yükselen ve başarılı (ayrıca yetenekli) bir kariyer izliyoruz; Donald Draper ve onun kadınları. Savaştan kaçmak için üstlenilmiş sahte bir kimlik, reklam kariyeri, geçmişten delicesine korku, doymak bilmez bir kadın açlığı, yalnızlık... Onun hikayesi de bu; aynı zamanda Amerika nın hikayesi bu. Draper tüketmek üzerine yaratılmış bir karakter, onun varlığı sadece ama sadece tüketmeye hizmet ediyor. İstediğini almak için her şeyi yapabilir; sadece gerçekten kim olduğunun bilinmesini istemiyor. Draper bir Amerika alegorisi. Berbat bir geçmişten gelen (koloniler), kurtulmak için savaş yaşamış (bağımsızlık savaşı? Hayır iç savaş) ve sonrasında kendi kendini inşa etmiş bir karakter. Eğitimli değil ama inançlı, istediğini alabiliyor. Öyle ki, artık kendisine bile yabancılaşmış. Bambaşka bir insanı yaşıyor, Draper çok başarılı bir reklamcı çünkü reklamın kendisi o. Kökeni olmayan ve devamlı tüketmeye güdümlü bir sahte kimlik. Eşine karşı ikiyüzlü ama para konusunda çok doğrucu. Muhafazakar ama liberal. Gaddar ama korkak. Sonra final geliyor, Draper delicesine sakladığı sırrını bilen herkesten kurtuluyor; yalan bir gerçek oluyor böylece. Ormanda bir ağaç düşmüş müdür gerçekten? Sonra outro geliyor; Donald ın magnum opus unu görüyoruz; "Dünyaya bir kola ısmarla." Hippiler bir şarkı söylüyor, Vietnam'la, Kore'yle, Küba'yla rezil olmuş o karanlık ülkenin imajını düzeltiyor Draper; dünyaya kola ısmarlıyor, bu bir manifesto, artık sıcak savaş yok, ekonomik ve kültürel bir savaş var. Sovyetler dağılınca yapılan ilk anlaşma, mc donalds... Mad men bir Amerikan masalı, sonu korkunç biten bir hikaye aslında, o finaldeki sırıtış da bunu işaret ediyor bize; her şey metadır.





