@trimoks
Yüzüklerin Efendisi: Güç Yüzükleri sayfasını aç
Yüzüklerin Efendisi: Güç YüzükleriJason CahillDizi · 2022-Güç Yüzükleri tarihin en pahalı hate watch izleme etkinliğine dönüştü…Yapımcılar da durumun farkında…Zihni sinir icatlarla izleyenleri zıvanadan çıkaracak hal ve hareketlerin peşinde koşuyorlar… Bu sefer ne yapalım da millet ana avrat bize düz gitsin derdindeler…
Katil hayvan türünün dev yılanlar alt başlığına ait bir film… Genel eğilimin tersine kendini ziyadesiyle ciddiye alıyor…Bilimsel araştırmalar kisvesi altında ormanın canını okuyan beyaz adam klişesi dışında farklı dokunuşlar da mevcut… Belli bir yere kadar Thelma ve Louise öykünmesi çevreci mesajlar sistem eleştirisi vb… Filmin asıl yıldızı yılan da öyle sık arzı endam etmiyor…Bir iki sahnede bütün olarak görebiliyoruz… Tam bir türü seven dikenine katlanır filmi… Son tahlilde en azından farklı bir şeyler yapmak istemiş…6.0
İçine Tarantino kaçmış ultra zenginler ultra fakirleri zevk için öldürür filmi.. Belli bir noktada av şeytana tapanların ritüeline dönüyor üstelik… Azarında sınıf çatışması ve üstüne bir tutam ayrı düşen bacılar dramı… Finalde iyice sapıtıp olabilecek en absürt şeytan tiplemesi ile bacıların ablasını birebir kapıştırıyor… Son tahlilde eh işteden hallice … 6.0
Resident Evil’in sinemada kurtarır tarafı kalmadı işinin ehli bir yönetmen bulalım da komple içinden geçsin filmi olmuş… Eğer amaç gerçekten buysa ziyadesiyle başarılı olmuşlar… Sözde kahramanın şapşikliklerini doğallıktır sahiciliktir her attığını vuran kahraman sıktı zaten diyerek kabullendik… İki dakikada bir araya giren komiklikleri öncekiler kendini ciddiye aldı da ne oldu sanki diyerek sineye çektik… Koskoca umbrellanın üç beş beceriksiz salağın her şeyi batırdığı çatı katı şirketine dönüşmesini hadi bu da sistem eleştirisi olsun diyerek onayladık… Amma o ne menem finaldir öyle…Ana akım içerisinde bir uyarlama çekerken her şeyi de bu kadar eğip bükmezsin kardeşim… Bu izleyeni ters köşey yatıran vay anasını dedirten değil adeta kafa bulan ce e diyen bir final… Yönetmenin asıl niyeti bir the thing filmi çekmekmiş ama resident evil teklifi gelince filme tüm fikirlerini boca etmiş yapımcılar da seri zaten hepten ıskartaya çıktı cümbüş olur şenlik olur diyerek kabul etmişler… Son tahlilde finali ile bir çuval inciri berbat eden beklentileri boşa çıkaran belki de en anlamsız oyun uyarlaması… 5.5
Kpop Demon Hunters Netflix'in son numarası... Squid Game'den sonra yeni bir Güney Kore rüzgarı daha estiriyor... Henüz SG seviyesinde değil ve küresel bir kasırgaya dönüşmedi... Yine de gayet iyi gidiyor... Netflix'in en çok izlenen animasyonu... Mevcut ivmesini korursa top 10 garanti hatta ilk beşe kadar yükselebilir... Eleştirmenler övmelere doyamıyorlar... İzleyici notları da çok yüksek... Ama filmin asıl olayı şarkıları... Spotify'de ilk sıradalar... İlk onda filmden üç şarkı daha var... Huntr/x ve rakipleri Saja Boys neredeyse gerçek gruplar kadar fan sayısına ulaştı... Ayrıca tıpkı Squid Game ve Wednesday gibi internet aleminde viral olmuş durumdalar... Wednesday o meşhur dans sahnesi olmasaydı bu derece büyük bir fenomene dönüşmezdi...çılgın gibi herkes wednesday kıyafeti giyip o dansı yapıyordu... Kpop demon hunters neredeyse bir müzikal olduğu için bu potansiyele fazla fazla sahip... Bu arada film tüm bu başarısına rağmen bir baş yapıt değil aslında... Sony yapımı bir animasyon ve örümcek adam benzeri bir görselliği var... Hoşluk olsun diye animelere özgü o tuhaf suratları da filme eklememişler... Görsel açıdan örümcek adam kadar büyüleyici değil... Hikayesi de çok parlak değil... İblis avlayan ve pek tabii güçlerini müziklerinden alan bir kpop grubu var... Karşılarına iblis boy band grubu çıkıyor ve hayranlarını ellerinden almaya çalışıyorlar... Grubun lideri olan kız yarı iblis bu arada... Oradan işte kimlik olayları... Pek tabii romance... Eksik kalan kısımlar da var... Diğer iki kız pek işlenmiyor... Liderin anası ve kendisini büyüten önceki savaşçı ablayla ilişkisi derinleşmiyor...ama film bu eksiklerini şarkılarla tamamlıyor... Hepsi çok iyi... Ayrıca iş olsun diye filme konmamışlar... Hikayeye hizmet ediyorlar... Şarkılar filmi yükseltirken aynı şekilde film de şarkıları daha anlamlı kılıyor... Film Sony Netflix işbirliğinin bir sonucu... Bu ikili bu şekilde devam etsin... Sony örümcek adamsız örümcek adam filmi yapmak gibi bir salaklık yapsa da stream savaşlarına girmemesi aldığı en doğru karardı... Netflix ile kavga etmek yerine anlaşmayı tercih etti hatta bu örnek de olduğu gibi iş birliği yaptı... Her iki taraf için de kazan kazan durumu oluştu... Demon hunters bugün vizyona girseydi bu derece başarılı olamazdı... Şu aralar sinema sektörü adeta kan ağlıyor... Sonunda rakam bulunmayan bir şeyin öncülü devamı ya da yeniden çevrimi olmayan bir filmin iş yapması neredeyse imkansız... Ayrıca stüdyoları da gişede çok sabırsız... İlk haftalardan yüksek rakamlar bekliyor maliyetini çıkarmasını hedefliyorlar... Bunu yapamayan da hızlıca vizyondan çekiliyor ve dijitale gönderiliyor... Demon hunters da doğal olarak böyle bir ortamda sıkıntı yaşabilirdi... Netflix ise güvenli liman... Abone sayısını artık açıklamıyor ama en karlı zamanlarında olduğuna göre 200 milyonu aşkın bir izleyicisi vardır... İyi bir filmin doğru strateji ile bu havuz içerisinde parlaması ve başarı elde etmesi çok daha kolay.. Dahası netflix süre anlamında da çok daha insaflı... 91 gün sonunda dizi ya da filmlerin izlenmeleri değerlendirmeye alıyor... Aslında Netflix filme çok büyük bir tanıtım yapmadı... Neredeyse sessiz sedasız gösterime aldı... Zaman içerisinde Fısıltı gazetesi sayesinde dilden dile yayılarak dalga dalga büyüdü... Netflix bu yönüyle de rakiplerinde olmayan bir avantaja sahip... Kendi içinde film ve diziler için çalışan çarpan etkisi mevcut... Bu kadar çok aboneniz olunca tanıtım için ekstra çaba gerekmiyor... İyi bir film ya da dizi için kitleniz zaten reklamın tanıtımın alasını yapıyor... Yeter ki doğru projelere yatırım yapın... Bakıldığında Netflix de Witcher ya da Avatar gibi yüksek profilli reklam ve tanıtıma abandığı yapımlardansa daha düşük profilli kitlesini kendi oluşturan sürpriz yapımlarla başarı elde ediyor... Filmin diğer bir başarısı da kpop mevzusunu olması gerektiği gibi işlemesi... İsmine bakınca sanki böyle dalga geçecek parodiye dönüşecek izlenimi veriyor... Ama filmde kesinlikle böyle bir durum yok... Türün meraklıları ve pek tabii korelilerin filme yaklaşımı olumlu... Filmdeki şarkılar tarafından geçilen kpopçu tayfa bile en azından şimdiye kadar olumsuz bir tavır takınmadı... Hatta filmdeki şarkılara cover yapıyorlar... Bu durum özellikle son yıllarda her türlü uyarlamada kaynak mateyalin içinden geçmeyi marifet sayan fanları yok sahip hatta dalga geçen ve dahi laf dalaşına giren yaptıkları tüm saçmalıkları politik doğruculuk kılıfıyla perdelemeye çalışan başarısızlıkları karşısında da fanların toksikliği canım diyerek üste çıkmaya çalışan malum arkadaşlara ders olmalı... Her yönüyle başarılı ve izlenilesi bir yapım... Netflix did it again...
Beklediğimden daha iyi çıktı... Ama eleştirmenlerin abarttığı kadar marvel geri döndü dedirtecek bir film de değil... Supermanin de gerisinde kalıyor... Kendi adıma yeni supermani daha çok sevdim.. Dc elini korkak alıştırmamış riske girerek sıfır km bir superman ortaya çıkarmıştı.. Eksiklerine rağmen ilerisi için ümit verici bir film oldu yeni superman... Aynısını marvel için söylemek zor... Halihazırda ağır aksak tökezleyerek devam eden bir evrenleri olduğu için ufak bir ton değişikliği yapmışlar... Bir tık daha ciddi kendi standartlarında karanlık bir film yapmak istemişler... Farklı bir evrende önceki hiçbir marvel işine gönderme içermeyen bir film... Görselliği de bu yeni evrenin retro futurisrik havası yüzünden göz alıcı... Oyuncu seçimleri de fena değil... Eğer her yerde pedro sıktım sıyrıldı demiyorsanız tabii... Ancak iş galactusa gelince marvel ın eski alışkanlığı devreye giriyor... Malumunuz marvel thanos gelene kadar tekil filmlerde bir iki istisna hariç kötüleri deyim yerindeyse harcıyordu...aynı muameleyi galactus reise de reva görmüş... Tamam gemisinden indi bebeğe de kafayı taktığından gözü de bir şey görmüyor diyelim ama gezegen yiyerek beslenen kozmik varlık statüsünde olan galactus bir zahmet dünyaya geldiğinde büyümüş antmen seviyesinde de olmasın yani... Ya da öncesinde sue bacının potansiyeli belli edilsin veya franklin bebeğin anasına güç yüklemesi yaptığı söylensin... Ne bileyim mevcut haliyle final bize geçmedi... Russo biraderlerin işi bu sefer zor... Marvel günü kurtarmayı bütün yükü doomsdaye bırakmayı tercih etmiş... Hadi hayırlısı...
Genel olarak beğendim... James Gunn fena bir iş çıkarmamış... Ama acaba dedirten yerleri de yok değil... Süponun Kriptonlu ana babasının kötü çıkmasını dünyaya hükmet kendine harem kur olabildiğince çoğal neslimizi devam ettir demelerini sevdim... Süpermenin gizli haremi esprisine güldüm ama akla ister istemez omniman geliyor... Süperman kendi parodisine öykünüyor bir nevi... Ultraman iyiydi ben uzun süre başka evrenden gelen kötü ikizi olduğunu düşündüm ama meğersem lexin klonu imiş... Bi de lex yememiş içmemiş süpoyu 7/24 gözetlemiş bilmem kaç bin hareketi çözmüş kavga sırasında Ultraman e söylüyor... Ama aynı lex süpermane bu derece takıntılı olmasına rağmen onun Clark kent olduğunu anlamamış hatta böyle bir şüphesi bile yok... Ezik süperman gelen dövdü giden dövdü meselesine gelirsek... Öbür türlüsü de çok anlamsız oluyor... Süperman dünyanın etrafında bilmem kaç Kez dönüp zamanı bile geri alabiliyorsa o zaman ne gerek var bunca teraneye... Mecbur süperman i biraz tçrpüşeyecek ya da ondan da güçlüsünü filme koyup bir şiddet yıkım cgi bombardımanı ile filmi ultra yorucu yapacaksınız... Süperman in aşırı derecede saflık boyutunda iyi olduğu kötünün ise resmen saplantılı bir ego manyak olduğu filmde yönetmen karakterleri hattinden çok tutup odak noktayı bu ikiliden olabildiğince uzaklaştırmış...bir güşe filmi için cesur sayılabilecek düzeyde güncel konulara girmesi de cabası... Son tahlilde çizgi roman filmlerinden beklentinin iyice azaldığı dönemde geçer not alır... Beklenen kurtarıcı değil ama özellikle dc için ümit verici....
Mike Flanagan abi yine netflix de The Haunting of Hill House ile çıtayı öyle bir arşa çıkardı ki sonrasında bizzat kendi bile altında kaldı ve diğer işleri hep haunting ile kıyaslandı... Netflix deki son dizisi usher da aynı dertten muzdarip... Mike abimiz aslında haunting ile benzer bir matematik kullanıyor... Karşımızda yine oldukça serbest bir uyarlama var... Mevzu günümüze taşınmış... Merkezde yine bir aile var... Bölümler usher veletlerin gözünden anlatılıyor... Bol bol geriye dönüşler var... Tek fark şiddet dozu bir tık daha yüksek... Flanagan abi ayrıca niye tek bir poe hikayesi ile yetineyim deyip poe ile ilgili ne varsa bol kepçe diziye boca etmiş... Usher veletleri isimlerini poe hikayelerinden almış başlarına da hep poe hikayelerini aratır şeyler geliyor... Bilinen poe hikayeleri misal şu meşhur sarkaç ya da morgue sokağındaki orangutan da var kıyıda köşede kalmış hikâyeler de... Ne nenir anlamak için vikipedi ile içli dışlı olmanız gerekiyor... Poe yu pek bir sevmeme rağmen ne yalan söyleyim bu kadar poe göndermesi belli bir noktadan sonra yorucu hale geliyor... Dizinin yıldızı pek tabiki her bölümde farklı bir biçimde karşımıza çıkan tepedeki evde de anneyi oynayan oyuncunun canlandırdığı verna yada kuzgun... Flanagan abi her zamanki gibi önceki işlerinde yer verdiği oyunculara da yine yer vermiş... Gerçek hayatta karısı olan kate abla tepedeki evde baba rolündeki abi... Midnight club daki gençler... Gibi gibi... Son tahlilde işçilik anlamında on numara olan türün meraklıları için çölde vaha kıvamında amma gönderme işini fazla fazla abartınca odak noktasını kaçıran bir iş olmuş... Ama her türlü izlenir... O ayrı...
Ha şimdi başlıyor ha şimdi mevzuya girecek derken sezon bitiverdi...aslına bakılırsa disney daredevil için uzuncana bir giriş olmuş.. Netflix daredevil de ağırdan alır mevzuya öyle paldır kültür dalmazdı amma finalde yine de çatara patarası eksik olmazdı... 3.sezonda daredevil fisk ve Poindexter kapışması muazzamdı mesela... Born again de doğal olarak böyle bir zirve yok... Arada Bi parmak bal çalmışlar sadece... Dizi asıl kimyasını ikinci sezonda bulacak anlaşılan... Sancılı yapım süreci düşünülürse yine de güzel bir iş olmuş... Muse karakteri çok çabuk harcandı... Şöyle dolu dolu bir daredevil kingpin kapışması göremedik..hepiciği sonraki sezona... Dahası şamda kaysı...
Thunderbolts olarak kalsa eh işteden hallice diyebileceğimiz ama new avengers titrini alınca hadi ordan daha neler diyeceğimiz bir oluşumun filmdir kendisi... Marvel malumunuz son filmlerinde kötü adamı konuşarak yola getirme klişesini bıkıp usanmadan kullanıyor... Bu sebepten böyle kallavi bir final kapışması izleyemiyoruz malum... Aynı sıkıntı burda da var... Sentry abi bırakın yeniyi eski avengers ın içinden geçebilecek kudrette olduğundan yine yeniden konuşarak abiyi sakinleştiriyorlar... Bu kısım önceki filmlere nazaran bir tık daha inandırıcı... Ama bir tık... İşin ekşın kısmı da fena değil... Thor 4 Antman 3 ya da Marvles kadar kötü olmayan amma endgame öncesi dönemin yine de gerisinde kalan kötünün iyisi diyebileceğimiz bir filmdir kendisi...


















