zezeportuga (@zezeportuga)

Spoiler içeriyor İlgi görmemiş, başarısız bir kadının görülme, beğenilme, gururlandırma arzusu.. Devamının bu kadar patolojik boyutlara ulaşacağını düşünmemiştim. Filmin sonuna kadar iyileşmesini bekledim ama maalesef bazı hastalıkların tedavisi olmaz.

zezeportuga 7 months ago

Duvara Karşı

Fatih Akın

88 Gönderi

Spoiler içeriyor Aşk,kimlik arayışı, hayatta kalma arzusu ve yaşamak Sibel, asla intihar etmedi hiçbir seferinde. Tek isteği dikkat çekmek, duyulmak, ailesine onu ne kadar uzduklerini fark ettirmek, acısının durmasi için yardım istemek Oldukça kendine zıt bir hayat, yaşama coşkusuyla dolu bir kadın,…devamı

zezeportuga 8 months ago

Fırtınalar

Halil Cibran

2 Gönderi

Gecenin dördü Bir kitap okuyorum cibrandan Fırtınalar Onun fırtınaları büyüleyici gerçekçi şiirli Benim fırtınalar aşkın etrafında dönüp duruyor Her bir aşk beni benden daha da uzaklaştırıyor

zezeportuga 10 months ago

Bir Gözyaşı ve Bir Tebessüm

Halil Cibran

2 Gönderi

Huzurlu hissettirdi bitsin istemedim🫠 Dünyevi bedenler sık sık dünyevi amaçlar için ayrılmalı ve dünyevi niyetlerle ayrı yaşamalıdır. "Ama ruh sevginin ellerinde güven içinde kenetlenmiş olarak kalır, ta ki ölüm gelip kenetlenmiş ruhları Tanrı'ya götürene kadar."

zezeportuga 10 months ago

Yakıcı Sır

Stefan Zweig

66 Gönderi

Spoiler içeriyor Çocukken yetişkinleri hep akıllı, doğru ve onlardan onay almamiz gerekiyor gibi düşünürüz. aslında büyüdükçe onların sadece yetişkin hayatinda olan ve sorumluluk alan birer çocuk olduğunu fark ederiz. Bu hikayede aslında bana bunu tekrar dusundurttu. Çünkü annenin ve baronun peşpeşe yaptığı…devamıÇocukken yetişkinleri hep akıllı, doğru ve onlardan onay almamiz gerekiyor gibi düşünürüz. aslında büyüdükçe onların sadece yetişkin hayatinda olan ve sorumluluk alan birer çocuk olduğunu fark ederiz. Bu hikayede aslında bana bunu tekrar dusundurttu. Çünkü annenin ve baronun peşpeşe yaptığı hatalar, arzu ve tutkulari uğruna yaptıkları cirkinlikler birer yetişkin olmaktan uzak hareketlerdi. Edgarsa onlara göre çok daha akıllı, düşünceli ve vefaliydi. Annesinin fark edemedigi ya da fark etmek istemedigi baronun tehlikeli yanını çabucak fark etmisti. Bir yetişkin gibi arzuları tutkulari yoktu tabii ve tüm bunları anlayacak yaşta olamasa da birşeylerin ters gittiginin ve büyük sirrin hep farkındaydı. Edgari ele geçiren hırs ona yapılan haksızlığın ve annesinin tehlikede olmasini dusunmesinden kaynaklaniyordu. Annesi ise anne olduğunu unutacak kadar arzu dolu, tutkulu ve büyülenmişdi. Annesi burda tipki edgarin baronla ilk tanıştığı gunlerdeki gibi bir büyüye kapildi ve bu tutku uğruna çocuğunu kaybetmeyi çocuğuna zarar gelmesini göze aldi. Kendi çocuğu pataklandiktan sonra bile ona özür diletmeye çalıştı ve rüya gördüğünü söyleyip durdu. Edgar ne kadar çok sevse de en sevmediğim karakter annesiydi. Baron bir avciydi ve kadınını elde etmek için her türlü uğraşı verdi ve tüm bunlar (edgari pataklanasi hariç) onu kötü yapmazdi bence. Edgar haksızlığa uğramıştı ve annesinin tehlikede olduğunu düşünüyordu. Ama bu hikayede anne bir tutku, arzu uğruna oğlunu kaybetmeyi göze aldı. Şüphesiz hikayenin kötü karakteri annesi. Ama ne kadar hak vermesem de annesinin o müthiş yalnızlığını, kocasının katılığını , o hiç sevilmemis dokunulmamis tavırlarını anlayabiliyorum. Böyle bir evlilikte olmak hiç şüphesiz korkunç olmalı. Ve bu kadın aslında her gün tüm o soğuklukta grilikte ve sevgisizlikte kendini çocuğuna adamış ve kısa bir süreliğine çocuğunu göremeyecek kadar bencil olmak istemiş. Edgar hayatında ilk defa trenin ucuz bir bölümünde yolculuk yapiyor. Burda statü farkı, sınıfsal ayrım gözler önüne apaçık seriliyor. Ergenliğine ulaşmakta olan bir erkek çocuk ilk defa evden kaçtığında fark ediyor ki para kazanilmasi ,emek harcanmasi gereken bir şey ve tüm hersey de bu emekle satın alınıyor. Okurken keşke dünyadan bu kadar bihaber olsam dedim açıkçası. Ve tabii birini kaybetmekten korktugumuzda ya da zarar gelmesinden korktugumuzda ne kadar affedici olacagimiz gözler önüne seriliyor kitabın sonunda. Edgari kaybetmekten korkan ailesi onun hatalarini görmezden gelip bağrına basmayı tercih ediyor.Kaybetme korkusu çoğu zaman uzatilacak meseleleri bitirir, affedilmeyecek şeyleri affettirir.

zezeportuga 1 year ago

Resim tarihi ya da ressam biyografisi alanında güzel bir kitap önerebilecek var mı?

zezeportuga 1 year ago

Satranç

Stefan Zweig

284 Gönderi

Spoiler içeriyor Kısa bir öyküden oluşan bu minik kitabın beni en etkileyen kısmı şüphesiz ki Dr.B'nin kendiyle delice karşılaşması kendi zihnine meydan okuması , kendiyle delice yarışa girmiş olmasıdır. Bu bana nitekim insanin kendiyle savaşını hatırlattı. İnsanın ruhunda bulununan delice çelişkileri, nasıl…devamıKısa bir öyküden oluşan bu minik kitabın beni en etkileyen kısmı şüphesiz ki Dr.B'nin kendiyle delice karşılaşması kendi zihnine meydan okuması , kendiyle delice yarışa girmiş olmasıdır. Bu bana nitekim insanin kendiyle savaşını hatırlattı. İnsanın ruhunda bulununan delice çelişkileri, nasıl ki iki türlü taştan bahsediliyor siyah ve beyaz ; bunlari insanın ruhuna benzettim aydınlık ve karanlık tarafımız. Bunlar hep bir tür çatışma halindedir. İnsan ki bu çatışmaların içinde yorgun düşer halsizlesir hatalar yapar. Kimi zaman tıpkı Dr.B gibi hezeyana kapılır, kendini kaybeder. Öyle ki bu karanlık taraf tıpkı burda olduğu gibi insani delice hırsların çirkin davranışların pençesine de bırakabilir. Dr.B nin bir de yaşadığı eziyetler gördüğü işkenceler var. Burda anlatilandan tekrar anlıyorum ki en büyük eziyet ruhsal eziyet. İnsanın bedeni belki ezilebilir , işkence görebilir, asılabilir. Ama ruha değen her bir taş yıllar sonra bile ortaya çıkabilecek hasarlar bırakabilir. Bedeni sarıp sarmalamak, kontrol altına almak mümkün olabilir veyahut insan bir uzvu olmadan da yaşayabilir ama ruh sağlığı o kadar önemlidir ki onu kaybetti mi tekrardan bulmak , toparlamak kontrol altına almak çok zordur. Czentovic'e gelecek olursak kendisi çok da açıkça bahsedildiği gibi doğuştan gelen bir yeteneği olan alçakgönüllülük yerine kibire bürünmüş biri. Kitapta çok beğendiğim kısımlardan biri de bununla ilgiliydi. Sanatçılardan ve sanattan; bilim insani ve bilimden uzak insanlarin yani az bilenin ne kadar da çok kibirli olduğuyla ilgiliydi. " Bu dünyadan bir Rembrandt , bir Beethoven, bir Dante geçtiği bilgisinin zerre kadar ağırlığını taşımayan birinin kendini büyük adam sanmasından daha kolay ne var? " Bilmeyen insan kendinden bilge, kendinden yetenekli insanları da göremez ve öyle ki en üstünü kendisi sanır. Czentovic de böyle kendini geliştirmeyen, uzun saatlerce boş kalabilen ve bahşedilmiş yetenegi ile kendini üstün gören biri. Kitap bu iki karakterin etrafında şekilleniyor. Okuması zevkli ve sürükleyici bir kitap.