Sevgili Dost, Yazın buharlaşmayacak,kışın donmayacak,sonbaharda yapraklarını dökmeyecek,yani hep aynı kalacak ya da artacak sevgi.Altını görünce gümüşten,gümüşü görünce bakırdan vazgeçmeyecek.Tagore gibi;İstediğin zaman lambayı söndür.Senin karanlığını da tanır ve severim diyecek.
Eğleniyorlardı. Yaşıyorlardı. Ve ben, kafamın içine ve yalnız kendi ruhuma kapanmakla onların üstünde değil, altında bulunduğumu anlıyordum. Şimdiye kadar zannettiğim gibi, kitleden ayrılmanın bir hususiyet, bir fazlalık değil, bir sakatlık demek olduğunu hissediyordum. Bu insanlar dünyada nasıl yaşamak lazımsa öyle…devamıEğleniyorlardı. Yaşıyorlardı. Ve ben, kafamın içine ve yalnız kendi ruhuma kapanmakla onların üstünde değil, altında bulunduğumu anlıyordum. Şimdiye kadar zannettiğim gibi, kitleden ayrılmanın bir hususiyet, bir fazlalık değil, bir sakatlık demek olduğunu hissediyordum. Bu insanlar dünyada nasıl yaşamak lazımsa öyle yaşıyorlar, vazifelerini yapıyorlar, hayata bir şey ilave ediyorlardı. Ben neydim?...
Sonra çekildim bir kenara, Seyrettim olup biteni... Baktım; Kim de ben ne kadarım, Kim ben de ne kadar kalmış diye... Geçen ömrüme bir damla gözyaşı akıttım; Yarısı "adanmış" lıkla geçmiş, Diğer yarısı "aldanış" ile...
...İnsan ne zaman yalnız kalır? Bütün insanlar ölünce mi? Hayır! Sevdiği ölünce yalnız kalır. Bana öyle geliyor ki, benim sevdiğim yoksa, dünya insanlarla dolu olsa bana ne?...
Çok insan tanıyorum ; var oluş amaçlarını gerçekleştirmeye çok yaklaştıklarında, gidip art arda aptalca hatalar yaptılar ve hedefe varmaya bir adım kalmışken, hedefe ulaşamadılar. Bu en tehlikeli engel, çünkü azizlere yakışır bir havası var : Keyif ve zaferi reddetmek !
Size birşey diyeyim mi ? neyiniz gelirse gelsin insanın kafasının attığı noktada silemeyeceği hiç kimse yok. Bence karşınızdakinin sabrını nasılsa seviliyorum rahatlığıyla sınamayın..
Her şeyi anlamak bir hastalıktı demişti ya dostoyevski. Cidden öyle zevk alamıyorsun ama yalnızlığımla mutluyum. Mutluluk neydi ki onu da unuttum o da ayrı bi olay tabiki. Herkes kendini mutlu gösterme çabasında instagram, Facebook daha niceleri hep güler yüz. Hep…devamıHer şeyi anlamak bir hastalıktı demişti ya dostoyevski. Cidden öyle zevk alamıyorsun ama yalnızlığımla mutluyum. Mutluluk neydi ki onu da unuttum o da ayrı bi olay tabiki. Herkes kendini mutlu gösterme çabasında instagram, Facebook daha niceleri hep güler yüz. Hep bir sahtelik hep bir palavra... İşte bu yüzden ne instagram ne de facebook kullanıyorum . Diyebilirsiniz sanki hiç kullanmadın bize palavra atma. Evet kullandım hemde bağımlıydım neredeyse ama insanların samimiyetsizliğini ve sevimsizliğini görünce bitti benim için.. Her şey bir illüzyon