Merhaba arkadaşlar! ❤️🎬 Uzun zamandır sinemayla ilgili bir şeyler üretmek istiyordum ve sonunda küçük de olsa bir adım attım. Sevdiğim filmlerin unutulmaz sahnelerini kendi imkânlarımla minyatür olarak yeniden oluşturduğum bir Instagram hesabı açtım. Her şeyi tek başıma, elimden geldiğince yapmaya…devamıMerhaba arkadaşlar! ❤️🎬 Uzun zamandır sinemayla ilgili bir şeyler üretmek istiyordum ve sonunda küçük de olsa bir adım attım. Sevdiğim filmlerin unutulmaz sahnelerini kendi imkânlarımla minyatür olarak yeniden oluşturduğum bir Instagram hesabı açtım. Her şeyi tek başıma, elimden geldiğince yapmaya çalışıyorum. Henüz yolun çok başındayım ama bu işi gerçekten büyütmek istiyorum. Sinemayı seven, üretmeye çalışan birine destek olmak isterseniz hesabıma göz atmanız bile beni çok mutlu eder. Belki aranızda yaptıklarımı sevenler çıkar. Şimdiden çok teşekkür ederim.
İsterseniz sevdiğiniz bir filmin unutulmaz sahnesini de birlikte seçip minyatürünü yapabiliriz güzel fikirlerinizi bekliyorum! 🎬❤️
Instagram Hesabı: perhapsartt
Hayat ne kadar zorlaşırsa zorlaşsın, asla kendinizden vazgeçmeyin. Her yeni gün, büyümek, öğrenmek ve daha güçlü olmak için yeni bir fırsattır. Geçmişiniz geleceğinizi belirlemez, mücadeleleriniz belirler.
Bir şey söyleyeceğim böyle film kitap dizi konuşabildiğin insanlar çok çekici olmuyormu:) Geçen biriyle bir ortamda denk geldim. Konu fimlere dizilere yazarlara geldi. İnanılmaz kültürlü. Birine bu kadar yükselmem normal mi:)
Edebiyat tarihimizin en çok ilgi görmüş kitaplarındandır. O kadar ilgi görmüştür ki, okuyan okumayan herkes kahve yanına bu kitabı koyup yayımlar olmuştur. Kitabı bu kadar özel kılan, özel bir anlatıma sahip olmasıdır. İlk sayfalarından itibaren sizi içine çeken bir hikaye…devamıEdebiyat tarihimizin en çok ilgi görmüş kitaplarındandır. O kadar ilgi görmüştür ki, okuyan okumayan herkes kahve yanına bu kitabı koyup yayımlar olmuştur.
Kitabı bu kadar özel kılan, özel bir anlatıma sahip olmasıdır. İlk sayfalarından itibaren sizi içine çeken bir hikaye vardır ve okudukça hem bu serüvene dahil oluyor hem de adeta film izliyor gibi kafanızda şekillendiriyorsunuz. E bir de aşk temalı olunca ülkece tadına doyamadık. Sadece aşk kitabı değil oysa ki. Derin bir anlam, sükunetin altında yatan ıztırap, psikolojik tahliller, beklenmedik sonlar...
Kitap, Rasim'in işini kaybedip, iş aramasıyla başlıyor. Rasim, eski arkadaşı Hamdi Bey sayesinde bir iş bulur ve işe başlar. Raif Efendi isimli yaşlı bir adamla aynı odada çalışmaya başlarlar. Rasim bu yaşlı adamı oldukça merak ediyordu çünkü Raif Efendi çok az konuşuyor, patronu gelip onu azarladığında sesini çıkartmıyor, resim çiziyor, çekmecesinde duran kitabını okuyordu. Verilen işlerin her birini eksiksiz yerine getiren bu adama karşı Rasim Bey’in merakı iyice artıyordu. Bir gün Raif Efendi'nin hastalık haberini alır. Lakin işten geri kalmamalıdır. Bu yüzden Rasim Bey işi Raif Efendi'nin ayağına götürür ve evinin yolunu tutar. Evi gördüğü an Rasim iyice merak eder Raif Efendi'yi. Ev adeta curcuna, işe yaramaz insanlarla doludur. Herkes Raif Efendi'nin sırtından geçinir. Rasim, yaşlı Raif Efendi'nin haline üzülür ama bir yandan da iyice merak eder.
Bu arada Raif Efendi’nin sağlık durumu hiç iyi değildir. Ve Rasim'e işyerindeki eşyalarını eve getirmesi için istekte bulunur. Rasim, Raif efendinin eşyalarını toparlarken, kara kaplı bir defter bulur ve merakına yenik düşerek okumaya başlar. Defter Raif Efendi’nin yaşamıdır.
Raif, içine kapanık, pez az konuşan ve yalnız bir delikanlıdır. Tek sığındığı şey, kitaplarıdır. Babası sabun fabrikası işletmektedir. Ve Raif'i de sabunculuğu öğrenmesi için Almanya'ya gönderir. Almanya'ya gittiğinde, gazetede bir sergi haberi görür. Ve sergiye gider.
1000kitap @Krdmrilkn
Spoiler içeriyor
İlk filmle kıyaslayınca bu filmi daha çok sevdim ama muhtemelen yakın zamanda çekilen bir film olmasının da etkisi vardı. Bu arada 36 yıl sonra devam filmi çekmek bence büyük bir risk, yani tamam sevilen bir filmmiş ama hepten dibe de…devamıİlk filmle kıyaslayınca bu filmi daha çok sevdim ama muhtemelen yakın zamanda çekilen bir film olmasının da etkisi vardı.
Bu arada 36 yıl sonra devam filmi çekmek bence büyük bir risk, yani tamam sevilen bir filmmiş ama hepten dibe de batırabilirlerdi buna rağmen bence çok iyi bir iş çıkarmışalar. Normalde ikinci filmler ilkinin gölgesinde kalırdı bunda öyle olmadı hatta ilkinden daha da kaliteli olduğunu düşünüyorum çünkü şöyle söyleyeyim bundaki hikayenin derinliği ilk filmden daha fazlaydı.
Hem Goose'nin oğlu olan Bradshaw ile empati kurabiliyorduk hem de Albay Pete'nin neler hissettiğini az çok anlayabiliyorduk. Mesela ilk filmde de Maverick'in babasının hatalı olduğundan falan bahsedilmişti fakat babasının arkadaşı olan teğmenle konuşması, babasının hatalı olmadığını söylemesi hemen oldu bittiye getirilmişti yani ben öyle hissettim bilmiyorum.
İlk filmin nostaljisi güzel olsa da bu film daha iyiydi diyebilirim. Aslında en hoşuma giden ne biliyor musunuz?
Normalde flashback sahneleri için daha genç oyuncular oynanır ya da oyuncu makyajla gençleştirilmeye çalışılır yaa gerçi şu an artık yapay zekayla oyuncunun kendisini gençleştiriyorlar (!) neyse bunda direkt oyuncuların gençliğini izlememiz çok güzeldi. Pete ile Iceman'ı tek gördük ama ne biliyim onlar da zamanında ne kadar genç ve güzelmiş diye düşündürdü, istemsiz hoşuma gitti. İlk filmi yeni izlememe rağmen ben bile duygulandım bir de döneminde izlemiş olanların daha da hoşuna gitmiştir muhtemelen.
...
Maverick kuralları çok önemsemeyen biri olduğu için mesleğinde de terfi edememiş bu yüzden sahada kalmayı tercih etmiş zaten onu ilk gördüğümüzde de test uçuşu yapıyordu. Neyse Iceman'ın isteğiyle Top Gun'a eğitmen olarak çağırıldı ve gizli bir görev için pilotları eğitmesi aynı zamanda 10 kişilik ekipten 6 kişiyi seçmesi istendi.
Bu 10 kişiden biri de Goose'nin oğluydu ama aralarında bir gerginlik vardı. Rooster onu hem babasının ölümünden hem de deniz harp okuluna başvurusunu engellediği için kariyerinin gecikmesinden sorumlu tutuyordu.
Bu gizli görev de çok tehlikeli olduğu için gidecek olan pilotların geri dönebilme ihtimali çok azdı ve Maverick de Rooster'ı seçip seçmeme arasında gidip geliyordu çünkü eğer seçerse suçluluk duyacak seçmezse de Rooster onu hiç affetmeyecekti. Neyse bir şeyler daha yaşandı görev öne alındı hatta Maverick'i görevden aldılar o kısımları çok hatırlamıyorum. Maverick yerine başka bir teğmen geldi ve taktik değiştirmeye karar verdi çünkü Maverick'in yöntemi hem çok tehlikeli hem de imkansız gibi bir şeydi. Tam o sırada Maverick bu yöntemin işe yaradığını uygulamalı olarak gösterdi falan derken yine havada şov yaptı. O kısımları izlemek keyifliydi en beğendiğim kısımlardan biriydi hatta.
Sonra görev başladı Rooster seçildi bu arada. Gizli görev de ismi açıklanmayan bir ülkenin uranyum zenginleştirme tesisini faaliyete geçirmeden imha etmek. E tabi kendileri dışında kimsenin güçlü olmasını istemiyorlar filmlerinde de açık açık gösterebiliyorlar.
Neyse uçuş sırasında Maverick'in uçağı düştü, Rooster peşinden gidip onu kurtaramaya çalıştı derken eski bir F-14 ile geri dönebildiler. Açıkçası uçaklar hakkında hiç ama hiç bir bilgim olmadığı için öyle bir voav nasıl başardı diyerek etkilenmedim hatta filmden sonra biraz bakacağım falan demiştim ama üşendim. Hiç ilgimi çekmedi.
Ben o kısımda Maverick ölür sanmıştım Rooster pişmanlık duyar diyordum ama beklediğimden daha iyi bitirdiler.
Genel olarak güzel bir filmdi zaten ben de beğendim ama bir şeyin eksikliğini çok hissettim hani biraz milliyetçilik olacak ama Türk pilotlarını izlemiş olsaydım böyle göğsüm kabararak izlerdim vay be ne kadar cesaretliler derdim fakat başka bir millet hele ki ABD gibi sömürgeci bir devlet işin içinde olunca o kadar da etkilenemedim mlsf.
Ama hikaye ve görsellik bakımından gayet güzel bir filmdi sorun tamamen benden kaynaklı.
Görünüşte bir çocuk kitabı gibi dursa da, aslında "büyümüş ama içindeki çocuğu kaybetmiş" yetişkinlere yazılmış en naif ve en derin mektuplardan biri. Küçük Prens'in gezegenler arası yolculuğu, aslında her birimizde var olan kibir, mülkiyet tutkusu ve yalnızlık gibi duyguların birer…devamıGörünüşte bir çocuk kitabı gibi dursa da, aslında "büyümüş ama içindeki çocuğu kaybetmiş" yetişkinlere yazılmış en naif ve en derin mektuplardan biri. Küçük Prens'in gezegenler arası yolculuğu, aslında her birimizde var olan kibir, mülkiyet tutkusu ve yalnızlık gibi duyguların birer yansıması.
Kitabı okurken "Asıl olan göze görünmez, insan ancak yüreğiyle baktığında gerçeği görebilir" cümlesinin ağırlığını her sayfada hissediyorsunuz. Tilkiyle olan dostluğu, bir gülü sevmenin sorumluluğu ve yetişkinlerin o karmaşık, anlamsız dünyasına getirilen
saf eleştiriler insanı kendi yaşamını sorgulamaya itiyor.
1000kitap @Krdmrilkn
Hayatlarının son gününü yaşadığını öğrenen farklı karakterlerin, bu büyük sarsıntı karşısında verdikleri tepkileri, geçmişleriyle olan hesaplaşmalarını ve akıl almaz sırların ortaya dökülmesini soluk soluğa bir tempoyla işlemişler. Açıkçası hikayenin ilerleyişi ve o hiç beklenmedik anlarda patlayan ters köşeleri beni ters…devamıHayatlarının son gününü yaşadığını öğrenen farklı karakterlerin, bu büyük sarsıntı karşısında verdikleri tepkileri, geçmişleriyle olan hesaplaşmalarını ve akıl almaz sırların ortaya dökülmesini soluk soluğa bir tempoyla işlemişler.
Açıkçası hikayenin ilerleyişi ve o hiç beklenmedik anlarda patlayan ters köşeleri beni ters düz etti, olayların bittiğini sandığın anda bambaşka bir boyuta evrilmesi ekrana kilitliyor. Ailemle bir kere daha izledim, ilk izlediğimdeki o heyecan ve tat yine kaybolmadı. Bütün bölümleri ard arda açıp soluksuz bitirdim, resmen bayıldım. Oyunculuklar o kadar sert ve gerçekçiydi ki karakterlerin o çaresizliğini, paniğini ve son günlerindeki psikolojik çöküşünü iliklerine kadar hissediyorsun. Türünün gereğini sonuna kadar yerine getiren, insanı tekrar tekrar izleten en ters köşe ve en akıcı işlerden biri olmuş.
Taht Oyunları, George R.R.Martin’in Buz ve Ateş’in Şarkısı kitap serilerinden uyarlanan, toplam 8 sezon 73 bölümlük efsanevi bir dizidir. Yazar bu seri için kafasında fantastik bir evren ve yepyeni bir dil yaratmıştır. Kitap ve dizide sayılamayacak kadar karakter yer almaktadır…devamıTaht Oyunları, George R.R.Martin’in Buz ve Ateş’in Şarkısı kitap serilerinden uyarlanan, toplam 8 sezon 73 bölümlük efsanevi bir dizidir.
Yazar bu seri için kafasında fantastik bir evren ve yepyeni bir dil yaratmıştır. Kitap ve dizide sayılamayacak kadar karakter yer almaktadır ve bu kurgu için bile bu yapıma saygı gösterilmelidir.
Kafada yaratılan evren (Westeros/Essos) ve iklim koşullarına uyum sağlamak için çekimler 10 ayrı ülkede yapılmıştır. Tüm sezonlarda oynayan daimi oyuncuların bazıları birbirini neredeyse hiç görmemiştir bile. Çok yüksek bütçeli bir yapımdır.
Dizinin genel konusu Westeros’taki 7 krallığın tahtı ele geçirmek için kraliyet aileleri arasındaki Demir Taht mücadeleleridir. Ayrıca Doğu’daki kıtada Targaryen’in tahtta hak iddia edip güçlenmesi ve Kuzey’de surun ötesinde de efsanevi varlıklar olan Akgezenlere karşı verilen çetin mücadeleler anlatılır.
7 hanenin de farklı karakteristik yapısı ve mottoları vardır. Hepsi ayrı bir değeri sembolize eder.
Bazı bölümler efsanevidir. (Kızıl Düğün, Karasu, Aslan ve Gül gibi, çoğaltılabilir)
Bazı cümleler efsanevidir.
“Taht oyununu oynadığında ya kazanırsın ya ölürsün.”
“Kış geliyor.”
“Kuzey unutmaz.”
“Kar yağdığında ve rüzgarlar estiğinde yalnız kurt ölür ama sürü hayatta kalır.”
“Ah, aşk için yaptığım şeyler…”
Herkes kendi favorisini bir şekilde oluşturuyor. Ben Jaime, Tyrion, Gece Kralı ve Targaryen kısımlarını daha ayrı bir tat ile izlemiştim.
Bu içinde tamamen kaybolacağınız farklı bir evren ve izlenmeyi kesinlikle hakediyor.
Bu arada final bölümünden neredeyse kimse memnun olmamış ama ben beğenmiştim. Arya ilk sezondan beri zaten bunun için yetiştiriliyordu. Bu arada kitapla aralarında ciddi farklılıklar elbette var. Dizi mi kitap mı derseniz, açık ara farkla kitaplarını seçerdim.
Bu arada dizinin sanırım bir de spin-off’ları var. Devam etmek isterseniz ‘House of the Dragon ve A Knight of the Seven Kingdoms’ diye. Ben izlemedim. Spin-off’lardan hoşlanmıyorum. Ticari kokuyor.
Gereğinden fazla uzatılmış ve çok yavaş bir filmdi normalde 2000ler romcomlarını keyifle izlerim ama bu bir tık sıktı aşktan çok kardeşlik teması ön plandaydı ama yaramaz kız figürü bana pek geçmedi keşke flashbacklerle iki kardeşin küçüklüklerine dair biraz daha fikrimiz…devamıGereğinden fazla uzatılmış ve çok yavaş bir filmdi normalde 2000ler romcomlarını keyifle izlerim ama bu bir tık sıktı aşktan çok kardeşlik teması ön plandaydı ama yaramaz kız figürü bana pek geçmedi keşke flashbacklerle iki kardeşin küçüklüklerine dair biraz daha fikrimiz olsaydı filmin sonundaki şiir sahnesi sağolsun ablamı özlemim on katına falan çıktı